Sta\u0142o si\u0119. Polsko-ukrai\u0144skie przymierze przypiecz\u0119towa\u0142 Orze\u0142 Bia\u0142y dla prezydenta Ze\u0142enskiego. Nie ma odwrotu, bo gdyby dzi\u015b prezydentem by\u0142 Trzaskowski, a premierem Tusk, pierwsza oficjalna wizyta szefa pa\u0144stwa ukrai\u0144skiego przebieg\u0142aby podobnie, bo taki jest interes narodowy Polski i Ukrainy. Nie wynika to z rusofobii, tylko z Realpolitik. Rosja Putina grozi i zagra\u017ca obu pa\u0144stwom. S\u0105 one za s\u0142abe, by obroni\u0107 si\u0119 przed rosyjsk\u0105 inwazj\u0105 tylko o w\u0142asnych si\u0142ach. Nasze potencja\u0142y w po\u0142\u0105czeniu z potencja\u0142em Zachodu daj\u0105 nam wi\u0119ksze szanse obrony niepodleg\u0142o\u015bci i rozwoju.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Ale s\u0105 trzy wielkie znaki zapytania: czy Ukraina skutecznie powstrzyma kolejne ofensywy rosyjskie; czy po zawieszeniu broni lub, jeszcze lepiej, po traktacie pokojowym Putin b\u0119dzie dalej prezydentem Rosji, a Ze\u0142enski zgodzi si\u0119 na wybory prezydenckie w Ukrainie i je wygra; i wreszcie – jak d\u0142ugo Zach\u00f3d b\u0119dzie skonsolidowany do dalszej pomocy Ukrainie, w tym do stworzenia i sfinansowania planu jej odnowy ze zniszcze\u0144 wojennych wyrz\u0105dzonych przez Rosj\u0119. Tu pojawia si\u0119 dodatkowe wyzwanie: zm\u0119czenie wojn\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Oto wymowny przyk\u0142ad. W dzienniku globalnej finansjery ukaza\u0142 si\u0119 niedawno – jeszcze przed wizyt\u0105 Ze\u0142enskiego w Warszawie – artyku\u0142 „ukrainosceptyczny”. Simon Kuper pod koniec marca zach\u0119ca\u0142 w „Financial Times” do porzucenia „interwencjonizmu” na rzecz „izolacjonizmu” w sprawie Ukrainy. Przyzna\u0142, \u017ce moralnie taka zmiana polityki Zachodu brzmi odra\u017caj\u0105co, ale przecie\u017c demokracje s\u0105 po to, by zaspokoi\u0107 potrzeby swoich wyborc\u00f3w. By\u0107 mo\u017ce Ukraina i Europa Wschodnia ucierpi na porzuceniu przez Zach\u00f3d, ale Zachodowi, na czele z USA, to nie zaszkodzi. Rosja nie ma si\u0142y, by ruszy\u0107 na Berlin, a co dopiero w g\u0142\u0105b Europy Zachodniej. Na razie nie zdo\u0142a\u0142a zaj\u0105\u0107 nawet Bachmutu.<\/p>\n\n\n\n
Interwencjoni\u015bci – wywodzi – uwa\u017caj\u0105, \u017ce Ukraina to sprawa Zachodu, bo wygrana Putina uruchomi efekt domina. Ale jak dot\u0105d Putin zaatakowa\u0142 tylko w Osetii i Mo\u0142dawii, a teraz w Ukrainie, ale nigdzie poza terytorium dawnego Zwi\u0105zku Sowieckiego. Mo\u017cliwe – dodaje autor – \u017ce Putin chcia\u0142by po\u017cre\u0107 Europ\u0119 wschodni\u0105, ale zimna wojna pokaza\u0142a Ameryce i Zachodowi, \u017ce mog\u0105 prosperowa\u0107, cho\u0107 Europ\u0119 Wschodni\u0105 Rosja zaku\u0142a w kajdany. Na dodatek nie jest jasne, gdzie ko\u0144czy si\u0119 Zach\u00f3d. Dzi\u015b rozci\u0105ga si\u0119 od Los Angeles do Kijowa. Ale je\u015bli nast\u0119pnym prezydentem USA b\u0119dzie republikanin, mo\u017ce si\u0119 skurczy\u0107 ponownie, np. od Lizbony do Berlina. To oczywi\u015bcie, wyznaje z rozbrajaj\u0105c\u0105 szczero\u015bci\u0105 Kuper, kwestia by\u0107 albo nie by\u0107 dla Polak\u00f3w czy \u0141otyszy, ale niekoniecznie dla mieszka\u0144c\u00f3w stanu Kansas.<\/p>\n\n\n\n
Autor nie jest politykiem, ale „FT” czytaj\u0105 politycy i ich doradcy od polityki zagranicznej. A tak\u017ce bankierzy i grube ryby biznesu. Publikacj\u0119 tego artyku\u0142u mo\u017cna wi\u0119c uzna\u0107 za glos w dyskusji publicystycznej po stronie ukrainosceptyk\u00f3w: wspierajmy Ukrain\u0119 moralnie, ale bez przesady. Wyborcy ameryka\u0144scy nie mieliby problemu z przekierowaniem miliard\u00f3w id\u0105cych na pomoc dla Ukrainy na ich potrzeby w Stanach. M\u00f3wi\u0105c j\u0119zykiem zrozumia\u0142ym dla wyborcy w Polsce czy Ukrainie, autor sugeruje, by Zach\u00f3d przemy\u015bla\u0142 spraw\u0119 dalszego wspierania walcz\u0105cej Ukrainy w dotychczasowym kszta\u0142cie. My nazwaliby\u015bmy to promocj\u0105 nowego Monachium.<\/p>\n\n\n\n
Mamy wi\u0119c zderzenie mi\u0119dzy dwiema wersjami Realpolitik: izolacjonistyczn\u0105 – to nie do ko\u0144ca nasza sprawa, Putin to problem Europy Wschodniej, ale nie ca\u0142ego Zachodu – i nasz\u0105 wersj\u0105 interwencjonistyczn\u0105, zakodowan\u0105 jako pod has\u0142em „za wolno\u015b\u0107 nasz\u0105 i wasz\u0105”. Zwolennik\u00f3w „izolacjonizmu” przybywa na Zachodzie i u nas w miar\u0119, jak inwazja rosyjska si\u0119 przed\u0142u\u017ca i rosn\u0105 koszty jej powstrzymywania. My jednak wiemy, co to znaczy \u017cy\u0107 w rosyjskich kajdanach, Ameryka i Europa Zachodnia tego nie do\u015bwiadczy\u0142y. P\u00f3ki trwa o tym pami\u0119\u0107 w naszym pa\u0144stwie i spo\u0142ecze\u0144stwie, w Ukrainie, w republikach nadba\u0142tyckich, opcj\u0119 „izolacjonistyczn\u0105” musimy odrzuci\u0107. Nasza Realpolitik to solidarno\u015b\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Sta\u0142o si\u0119. Polsko-ukrai\u0144skie przymierze przypiecz\u0119towa\u0142 Orze\u0142 Bia\u0142y dla prezydenta Ze\u0142enskiego. Nie ma odwrotu, bo gdyby dzi\u015b prezydentem by\u0142 Trzaskowski, a premierem Tusk, pierwsza oficjalna wizyta szefa pa\u0144stwa ukrai\u0144skiego przebieg\u0142aby podobnie, bo taki jest interes narodowy Polski i Ukrainy. Nie wynika to z rusofobii, tylko z Realpolitik. Rosja Putina grozi i zagra\u017ca obu pa\u0144stwom. S\u0105 one […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":13933,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13928"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13928"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13928\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13932,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13928\/revisions\/13932"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/13933"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13928"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13928"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13928"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}