Je\u015bli najwi\u0119kszy polski dziennik drukuje taki list czytelnika, to wida\u0107 redakcja uzna\u0142a jego tre\u015b\u0107 za wart\u0105 publikacji, bo reprezentuj\u0105c\u0105 opini\u0119 wi\u0119cej ni\u017c jednej osoby. Warto mu po\u015bwi\u0119ci\u0107 uwag\u0119. Krytyczn\u0105.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
List Marka Serafina we wtorkowej „GW” apeluje, by Platforma schowa\u0142a przed wyborami Donalda Tuska, swego szefa. Bo s\u0105 wyborcy, kt\u00f3rzy na PiS nie zag\u0142osuj\u0105, ale nie chc\u0105 Tuska w roli lidera czy premiera. Nie wierz\u0105 w jego przemian\u0119 z libera\u0142a i umiarkowanego konserwatysty w polityka lewicuj\u0105cego w sprawach kulturowych i ekonomicznych. No i ma \u2013 to fakt sonda\u017cowy \u2013 tak samo du\u017cy elektorat negatywny jak Kaczy\u0144ski.<\/p>\n\n\n\n
Autor proponuje solidne badanie spo\u0142eczne pod k\u0105tem, czy „zmiana na pozycji lidera ca\u0142ej opozycji przyniesie znacz\u0105c\u0105 popraw\u0119 szans wyborczych”. Nie pisze, kogo widzi jako nast\u0119pc\u0119 Tuska. Nieprzypadkowo, bo takiego nast\u0119pcy po prostu nie ma. Trzaskowski wyst\u0105pi\u0142 niedawno razem z Tuskiem. Ho\u0142ownia z Kamyszem obrazili si\u0119 na Tuska, bo ich nie traktuje po partnersku, Biedronia zmajoryzowa\u0142 Czarzasty. W ka\u017cdym z mniejszych ugrupowa\u0144 prodemokratycznych i proeuropejskich s\u0105 zdolni politycy p\u0142ci obojga, s\u0105 tacy i w Koalicji Obywatelskiej, ale wymieni\u0107 Tuska na kt\u00f3regokolwiek z nich u progu wybor\u00f3w by\u0142oby ruchem bardzo ryzykownym, a mo\u017ce wr\u0119cz kontrskutecznym. K\u0142\u00f3c\u0105ca si\u0119 opozycja ju\u017c i tak wywo\u0142uje konsternacj\u0119, a nawet demobilizacj\u0119, w elektoracie demokratycznym. Dodawa\u0107 do pisowskiej tuskofobii i tuskomanii w\u0142asny tuskosceptycyzm w realnej polityce nie ma sensu.<\/p>\n\n\n\n
Tusk, jaki jest, widzimy na jego obje\u017adzie Polski. Haruje jak w\u00f3\u0142, nie narzeka. Zdaje si\u0119, \u017ce jako jedyny z lider\u00f3w opozycji wci\u0105\u017c wierzy, \u017ce mo\u017cna z Kaczy\u0144skim wygra\u0107. Wyobra\u017amy sobie, \u017ce nagle znika, schodzi na dalszy plan, milknie. Kaczy\u0144ski odetchnie z ulg\u0105, mniejsi liderzy opozycji r\u00f3wnie\u017c. Pisowska propaganda zast\u0105pi Tuska w swoim nienawistnym przekazie nowym liderem obozu demokratycznego, na kt\u00f3rego b\u0119dzie szczu\u0142a tak samo. I \u0142atwiej, bo, jak si\u0119 rzek\u0142o, w obecnej chwili nikt z polityk\u00f3w demokratycznych nie dor\u00f3wna Tuskowi w jego dzisiejszej roli. Nie b\u0119dzie \u0142\u0105czy\u0142 elektoratu, tylko dzieli\u0142. Pope\u0142ni powa\u017cne lub szkolne b\u0142\u0119dy podczas kampanii ku rado\u015bci obecnej w\u0142adzy. B\u0142\u0119dy zostan\u0105 bezpardonowo wykorzystane przeciwko niemu i ca\u0142ej opozycji. Koni nie zmienia si\u0119 podczas przeprawy przez rzek\u0119. Gdy opozycja znajdzie si\u0119 na zwyci\u0119skim brzegu, przyjdzie czas na tasowanie talii.<\/p>\n\n\n\n
Tusk jako ewentualny zwyci\u0119zca niech sam zdecyduje o swym dalszym losie w polityce polskiej. W partiach demokratycznych, ale nie wodzowskich, jest naturaln\u0105 rzecz\u0105, \u017ce lider, kt\u00f3ry poprowadzi\u0142 do wygranej, zostaje szefem rz\u0105du. Wtedy nadchodzi czas na „handel ko\u0144mi”, czyli rokowania z ewentualnymi koalicjantami (w obecnej sytuacji wariant koalicyjny to pewnik). Kaczy\u0144ski, uciekaj\u0105cy przed szefowaniem rz\u0105dowi, to kuriozom. Gro\u017ane i demoluj\u0105ce dla rz\u0105du, bo lider i tak rz\u0105dzi, tylko z tylnego miejsca.<\/p>\n\n\n\n
T\u0105 drog\u0105 demokraci i\u015b\u0107 nie powinni. Je\u015bli \u2013 wbrew oczekiwaniom wi\u0119kszo\u015bci demokratycznego elektoratu \u2013 liderzy opozycji nie chc\u0105 tworzy\u0107 jednego bloku i jednej listy, niech powiedz\u0105 wyborcom, kogo widz\u0105 jako premiera, je\u015bli nie Tuska. To by\u0142oby uczciwsze postawienie sprawy ni\u017c polityczne mataczenie z ich udzia\u0142em. Wtedy wyborcy b\u0119d\u0105 wiedzieli, \u017ce jak zag\u0142osuj\u0105 na t\u0119 czy inn\u0105 parti\u0119, to premierem mo\u017ce zosta\u0107 ten a ten lider. To pomo\u017ce im w g\u0142osowaniu. Dotyczy to tak\u017ce mitycznych niezdecydowanych.<\/p>\n\n\n\n
PiS zrozumia\u0142, \u017ce negatywny elektorat to nie jest decyduj\u0105cy argument za odes\u0142aniem lidera na polityczn\u0105 emerytur\u0119, zw\u0142aszcza gdy ten si\u0119 nie kwapi, a betonowej cz\u0119\u015bci wyborc\u00f3w to wcale nie odbiera w niego wiary. Tu si\u0119 przypomina Kisiel, kt\u00f3ry lubi\u0142 powtarza\u0107, \u017ce niewa\u017cne, czy \u017ale czy dobrze o tobie m\u00f3wi\u0105, byle m\u00f3wili twoje nazwisko. Z tej szyderczej rady korzysta na pot\u0119g\u0119 pisowski przemys\u0142 pogardy wymierzony w Tuska. Ju\u017c chyba nie ma w Polsce obywatela\/obywatelki, kt\u00f3rzy nie s\u0142yszeli o Tusku, Kaczy\u0144skim i Wa\u0142\u0119sie.<\/p>\n\n\n\n
Tusk\nw obecnej sytuacji albo b\u0119dzie premierem po ewentualnej wygranej,\nalbo odejdzie z czynnej polityki. Nie wida\u0107 innej opcji.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Je\u015bli najwi\u0119kszy polski dziennik drukuje taki list czytelnika, to wida\u0107 redakcja uzna\u0142a jego tre\u015b\u0107 za wart\u0105 publikacji, bo reprezentuj\u0105c\u0105 opini\u0119 wi\u0119cej ni\u017c jednej osoby. Warto mu po\u015bwi\u0119ci\u0107 uwag\u0119. Krytyczn\u0105.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":13981,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13976"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13976"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13976\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13980,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13976\/revisions\/13980"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/13981"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13976"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13976"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13976"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}