Henry Kissinger ko\u0144czy sto lat. Mo\u017cna go ceni\u0107 lub nie ceni\u0107, lubi\u0107 lub nie lubi\u0107, ale jego s\u0142owa wci\u0105\u017c warte s\u0105 zauwa\u017cenia. Renomowany tygodnik „The Economist” przeprowadzi\u0142 z by\u0142ym sekretarzem stanu USA i doradc\u0105 wielu rz\u0105d\u00f3w rozmow\u0119 o geopolityce w czasie wojny w Ukrainie i narastaj\u0105cych tar\u0107 mi\u0119dzy Zachodem, g\u0142\u00f3wnie USA, a Chinami prezydenta Xi. Kissinger ma k\u0142opoty z chodzeniem, ale nie z analiz\u0105 polityki globalnej.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Nasz \u015bwiat jest na kraw\u0119dzi, a najwi\u0119kszy pow\u00f3d do zmartwienia to w\u0142a\u015bnie rywalizacja mi\u0119dzy Ameryk\u0105 i Chinami. Tak uwa\u017ca architekt prze\u0142omu, jakim by\u0142o odpr\u0119\u017cenie w ich relacjach, kt\u00f3rego symbolem by\u0142a wizyta Nixona w Pekinie w 1972 r. Wizyt\u0119 przygotowa\u0142 podczas tajnej misji Kissinger. Dzisiaj Kissingera niepokoi rywalizacja, kt\u00f3ra ma potencja\u0142 konfrontacyjny. Obie strony uzna\u0142y, \u017ce s\u0105 dla siebie wzajemnie zagro\u017ceniem strategicznym. Polem konfrontacji mo\u017ce by\u0107 oczywi\u015bcie Tajwan.<\/p>\n\n\n\n
Ale nie tylko, bo tak\u017ce sztuczna inteligencja. Ten akurat niepok\u00f3j jeszcze mocniej wyra\u017ca g\u0142o\u015bny dzisiaj izraelski jajog\u0142owy Yuval Noah Harari. Ostrzega, \u017ce sztuczna inteligencja „zhakowa\u0142a” system operacyjny ludzkiej cywilizacji, jakim jest j\u0119zyk, i mo\u017ce zdoby\u0107 nad nami kontrol\u0119. Nie mo\u017cemy patrze\u0107 oboj\u0119tnie i bezczynnie na to, dok\u0105d trafiaj\u0105 nasze dane gromadzone przez giganty technologiczne w USA czy Chinach. Zdaniem Kissingera AI stanie si\u0119 w ci\u0105gu pi\u0119ciu lat kluczowym czynnikiem globalnego bezpiecze\u0144stwa. Mo\u017cliwo\u015bci AI zestawia z prze\u0142omem, jakim by\u0142o wynalezienie prasy drukarskiej. Dzi\u0119ki temu wynalazkowi cywilizacja zachodnia zrobi\u0142a wielki skok w prz\u00f3d, ale rozpowszechnianie w druku idei mia\u0142o te\u017c skutki katastrofalne \u2013 wojny. A dzi\u015b algorytmy nie znaj\u0105 granic tak\u017ce w dziedzinie militarnej.<\/p>\n\n\n\n
Jak kiedy\u015b z broni\u0105 atomow\u0105, tak teraz Waszyngton i Pekin pr\u00f3buj\u0105 zaprz\u0105c AI do budowania si\u0142y wojskowej. I na tej samej zasadzie powinny pr\u00f3bowa\u0107 okie\u0142za\u0107 arsena\u0142y AI, podobnie jak kiedy\u015b arsena\u0142y broni nuklearnej. Kissinger jest tu optymist\u0105. To mo\u017cliwe, je\u015bli USA i Chiny zaczn\u0105 negocjacje na ten temat. Nie tylko z za\u0142o\u017ceniem, \u017ce to strategiczne wyzwanie, ale i wielka szansa.<\/p>\n\n\n\n
A co z Rosj\u0105? Kissinger nie widzi w niej potencja\u0142u takiego jak w Chinach. Pocz\u0105tkowo by\u0142 sceptyczny co do popierania przez Zach\u00f3d, na czele z USA, Ukrainy, ale zmieni\u0142 zdanie. Uwa\u017ca, \u017ce Ukrainie trzeba pom\u00f3c wygra\u0107 z Rosj\u0105 i wst\u0105pi\u0107 do NATO. O relacje rosyjsko-chi\u0144skie mniej si\u0119 martwi. „Nigdy nie spotka\u0142em przyw\u00f3dcy rosyjskiego, kt\u00f3ry mia\u0142by cokolwiek dobrego do powiedzenia o Chinach, ani przyw\u00f3dcy chi\u0144skiego, kt\u00f3ry mia\u0142by do powiedzenia cokolwiek dobrego o Rosji”.<\/p>\n\n\n\n
Wygl\u0105da na to, \u017ce Ze\u0142enski czyta Kissingera. Pod koniec kwietnia mia\u0142 „d\u0142ug\u0105 i owocn\u0105” rozmow\u0119 telefoniczn\u0105 z prezydentem XI, a w po\u0142owie maja przyj\u0105\u0142 w Kijowie jego specjalnego wys\u0142annika do sprawy wojny w Ukrainie. Czy\u017cby droga do pokoju prowadzi\u0142a przez Pekin?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Henry Kissinger ko\u0144czy sto lat. Mo\u017cna go ceni\u0107 lub nie ceni\u0107, lubi\u0107 lub nie lubi\u0107, ale jego s\u0142owa wci\u0105\u017c warte s\u0105 zauwa\u017cenia. Renomowany tygodnik „The Economist” przeprowadzi\u0142 z by\u0142ym sekretarzem stanu USA i doradc\u0105 wielu rz\u0105d\u00f3w rozmow\u0119 o geopolityce w czasie wojny w Ukrainie i narastaj\u0105cych tar\u0107 mi\u0119dzy Zachodem, g\u0142\u00f3wnie USA, a Chinami prezydenta Xi. […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":14057,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14052"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=14052"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14052\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14054,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14052\/revisions\/14054"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/14057"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=14052"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=14052"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=14052"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}