{"id":14633,"date":"2023-11-19T20:50:32","date_gmt":"2023-11-19T19:50:32","guid":{"rendered":"http:\/\/szostkiewicz.blog.polityka.pl\/?p=14633"},"modified":"2023-11-20T18:40:50","modified_gmt":"2023-11-20T17:40:50","slug":"biskup-pisze-do-papieza","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/2023\/11\/19\/biskup-pisze-do-papieza\/","title":{"rendered":"Biskup pisze do papie\u017ca"},"content":{"rendered":"\n

PiS pod przewodem mistrza elegancji parlamentarnej walczy z Niemcami na odcinku polityki lokalnej, a Ko\u015bci\u00f3\u0142 pod przewodem abp. G\u0105deckiego walczy z Niemcami<\/a> na odcinku ko\u015bcielnym.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Przed wielu laty polscy biskupi wyci\u0105gn\u0119li do niemieckich r\u0119k\u0119, toruj\u0105c drog\u0119 do p\u00f3\u017aniejszej normalizacji relacji mi\u0119dzypa\u0144stwowych, dzi\u015b polski biskup w li\u015bcie do Franciszka ods\u0105dza od czci i wiary niemieck\u0105 „drog\u0119 synodaln\u0105”, czyli propozycje wypracowane tam w swobodnej dyskusji mi\u0119dzy klerem, episkopatem i laikatem.<\/p>\n\n\n\n

W Niemczech wynik\u00f3w takich dyskusji nikt nie utajnia\u0142, jak u nas abp J\u0119draszewski w Krakowie. Takie dyskusje toczy\u0142y si\u0119 z inicjatywy Franciszka w Ko\u015bciele na ca\u0142ym \u015bwiecie w ramach tzw. synodu o synodalno\u015bci, kt\u00f3rego pierwsza sesja w\u0142a\u015bnie zako\u0144czy\u0142a si\u0119 w Watykanie. Brzmi jak „mas\u0142o ma\u015blane”, ale dla wielu z miliarda katolik\u00f3w to sprawa wa\u017cna. 4 tys. biskup\u00f3w z wszystkich Ko\u015bcio\u0142\u00f3w lokalnych plus \u015bwieccy, w tym kobiety, radz\u0105, jakiego Ko\u015bcio\u0142a potrzebuje dzi\u015b \u015bwiat. Najprostsza odpowied\u017a, \u017ce \u017cadnego, zderza si\u0119 z rzeczywisto\u015bci\u0105. Bo p\u00f3ki s\u0105 na \u015bwiecie katolicy \u2013 a wci\u0105\u017c to najliczniejsza konfesja na planecie \u2013 jaki\u015b Ko\u015bci\u00f3\u0142 b\u0119dzie istnia\u0142, czy to si\u0119 nam to podoba, czy nie. Pytanie: jaki?<\/p>\n\n\n\n

Sp\u00f3r na ten temat jest sta\u0142ym elementem gry. Zawsze byli ci, kt\u00f3rzy uwa\u017cali, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki to instytucja mistyczna, ziemskie odbicie porz\u0105dku metafizycznego, wi\u0119c niepodlegaj\u0105ca interwencji ludzkiej i \u017cadnym zmianom, i ci, kt\u00f3rzy uwa\u017cali, \u017ce taki Ko\u015bci\u00f3\u0142 pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej staje si\u0119 skamienielin\u0105, wi\u0119c musi si\u0119 zmienia\u0107 dla dobra wiernych i w duchu nauk Jezusa, pierwszych aposto\u0142\u00f3w, na czele z Paw\u0142em, i tzw. ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Ta druga opcja wcale nie jest rewolucyjna, w j\u0119zyku polityki \u015bwieckiej mo\u017cna j\u0105 uzna\u0107 za pragmatyczn\u0105, za rodzaj ko\u015bcielnej Realpolitik<\/em>, odmian\u0119 ewolucyjnego reformizmu. \u015awiat si\u0119 zmienia w ramach zmian historycznych, wi\u0119c zmieniaj\u0105 si\u0119 te\u017c wszelkie instytucje. Ko\u015bci\u00f3\u0142, nawet je\u015bli ma mistyczne korzenie, tworz\u0105 ludzie dzia\u0142aj\u0105cy w historii, a zarz\u0105dzaj\u0105 nim na dobre i z\u0142e te\u017c ludzie, a nie anio\u0142y. Jednym z tych zarz\u0105dc\u00f3w jest wybieralny papie\u017c obdarzony w ramach prawa ko\u015bcielnego w\u0142adz\u0105 absolutn\u0105 typu monarch\u00f3w \u015bredniowiecznych. Papie\u017ce pope\u0142niaj\u0105 b\u0142\u0119dy, jak \u015bwieckie g\u0142owy pa\u0144stw czy prezesi wielonarodowych korporacji, a instytucja odczuwa skutki z\u0142ych decyzji szefa.<\/p>\n\n\n\n

Hierarchiczny system wik\u0142a si\u0119 w sprzeczno\u015bci wynikaj\u0105ce z jego absolutystycznej natury. Z jednej strony papie\u017c mo\u017ce wszystko, a w sprawach wiary i moralno\u015bci jest nieomylny \u2013 moc\u0105 postanowie\u0144 podj\u0119tych w drugiej po\u0142owie XIX w. \u2013 a z drugiej musi si\u0119 liczy\u0107 w czasach wsp\u00f3\u0142czesnych z opini\u0105 swych biskup\u00f3w, kleru, laikatu oraz niekatolik\u00f3w. Wszyscy oni oceniaj\u0105 Ko\u015bci\u00f3\u0142 z r\u00f3\u017cnych punkt\u00f3w widzenia. Jedni z krytycznych, inni z tradycjonalistycznych. Polski episkopat nale\u017cy do frakcji doktrynalnych fundamentalist\u00f3w, podejrzliwe odnosz\u0105cych si\u0119 do reformistycznej frakcji zmian. Episkopat niemiecki w wi\u0119kszo\u015bci nale\u017cy do tej drugiej. Tematy takie jak zniesienie celibatu, wy\u015bwi\u0119canie kobiet na ksi\u0119\u017cy, praktyczne r\u00f3wnouprawnienie kleru i laikatu w \u017cyciu ko\u015bcielnym, zmiana nastawienia do mniejszo\u015bci r\u00f3\u017cnego rodzaju, demokratyzacja zarz\u0105dzania instytucjami ko\u015bcielnymi, kadencyjno\u015b\u0107 sprawowania urz\u0119d\u00f3w ko\u015bcielnych \u2013 nie s\u0105 traktowane jak tabu czy obrazoburstwo.<\/p>\n\n\n\n

Krytycy tej linii m\u00f3wi\u0105, \u017ce to „protestantyzacja” Ko\u015bcio\u0142a, jej zwolennicy \u2013 \u017ce to by\u0107 mo\u017ce ostatnia szansa uchronienia go przed rozpadem na sekty, koterie i frakcje. Takiego Ko\u015bcio\u0142a potrzebuj\u0105 tylko fundamentali\u015bci, a nie tzw. lud Bo\u017cy. Inaczej Ko\u015bci\u00f3\u0142 sk\u0142\u00f3ci si\u0119 tak jak spo\u0142ecze\u0144stwa, w kt\u00f3rych dzia\u0142a, i przez to straci do ko\u0144ca sw\u00f3j autorytet i moc perswazji.<\/p>\n\n\n\n

Niekt\u00f3rzy w\u0142\u0105czaj\u0105 papie\u017ca Franciszka do frakcji ostro\u017cnie reformatorskiej. Inni widz\u0105 w nim zagro\u017cenie dla sytemu ko\u015bcielnego rozumianego tradycjonalnie. Jeden z biskup\u00f3w ameryka\u0144skich nazwa\u0142 niedawno jego pontyfikat zagro\u017ceniem dla „depozytu wiary” (Franciszek odwo\u0142a\u0142 go z urz\u0119du). Co to jest ten „depozyt”? To zbi\u00f3r dogmat\u00f3w ustalonych w staro\u017cytno\u015bci i rozwijanych w kolejnych wiekach przez ludzi Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3rzy uzyskali monopol interpretacyjny, troch\u0119 tak jak mianowani przez rz\u0105dz\u0105cych komunist\u00f3w zawodowi marksi\u015bci zdobyli monopol na interpretacj\u0119 marksizmu.<\/p>\n\n\n\n

Taka sytuacja prosi si\u0119 o „rewizjonizm” czy „herezj\u0119”, bo \u017cadna w\u0142adza, nawet totalistyczna, nie da rady upilnowa\u0107 jednomy\u015blno\u015bci w opinii publicznej. Umys\u0142 ludzki daje si\u0119 zniewoli\u0107. Mamy na to mn\u00f3stwo przyk\u0142ad\u00f3w w historii Ko\u015bcio\u0142a i marksizmu instytucjonalnego, ale zawsze znajd\u0105 si\u0119 jacy\u015b dysydenci, bo ostatecznie my\u015ble\u0107 ludziom nie da si\u0119 zabroni\u0107. Mo\u017cna ich jedynie zmusi\u0107 pod gro\u017ab\u0105 prze\u015bladowa\u0144 do niedzielenia si\u0119 sw\u0105 refleksj\u0105 z innymi. T\u0105 drog\u0105 poszed\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142 i \u015bwiat totalitaryzm\u00f3w w Niemczech, Rosji sowieckiej, Chinach maoistycznych czy w Iranie ajatollach\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Spory o doktryn\u0119 ko\u015bcieln\u0105 w \u0142onie Ko\u015bcio\u0142a s\u0105 w du\u017cej cz\u0119\u015bci odbiciem spor\u00f3w nazywanych „wojn\u0105 kulturow\u0105” mi\u0119dzy skrajn\u0105 prawic\u0105 a nurtami liberalnymi w \u015bwiecie demokratycznym. Przedmiotem sporu s\u0105 prawa cz\u0142owieka, zakres interwencji instytucjonalnej w \u017cycie jednostki i zbiorowo\u015bci \u2013 og\u00f3lnie bior\u0105c, sp\u00f3r dotyczy tego, w jakim \u015bwiecie chcemy \u017cy\u0107: kontrolowanym odg\u00f3rnie przez instytucje czy kszta\u0142towanym oddolnie i proponuj\u0105cym r\u00f3\u017cne opcje w ramach sprawiedliwego prawa. Ten drugi \u015bwiat nazywamy cz\u0119sto demokracj\u0105 liberaln\u0105, ten pierwszy za\u015b \u2013 autorytaryzmem. Nie ma tu zdrowego kompromisu, dlatego sp\u00f3r musi si\u0119 toczy\u0107 a\u017c do pojawienia si\u0119 nowego paradygmatu. Jego zwiastunem jest AI, sztuczna inteligencja.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

PiS pod przewodem mistrza elegancji parlamentarnej walczy z Niemcami na odcinku polityki lokalnej, a Ko\u015bci\u00f3\u0142 pod przewodem abp. G\u0105deckiego walczy z Niemcami na odcinku ko\u015bcielnym.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":14643,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14633"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=14633"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14633\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14645,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14633\/revisions\/14645"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/14643"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=14633"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=14633"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=14633"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}