Jak tysi\u0105ce obywateli ogl\u0105da\u0142em pi\u0105tkowe spotkanie Donalda Tuska z licznie przyby\u0142ymi reporterami. Nawet niszowa telewizja o. Rydzyka przys\u0142a\u0142a swego. Pr\u00f3by zaczepek ze strony TVP Tusk skutecznie t\u0142umi\u0142. Niekonfrontacyjny, ale zdecydowany, gdy trzeba, styl Tuska w rozmowie z mediami – czyli ze spo\u0142ecze\u0144stwem za ich po\u015brednictwem – zapowiada jego styl kierowania rz\u0105dem.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Rz\u0105d to reprezentacja wi\u0119kszo\u015bci sejmowej, maj\u0105ca s\u0142u\u017cy\u0107 nie tylko tej wi\u0119kszo\u015bci – to model pisowski – ale ca\u0142emu spo\u0142ecze\u0144stwu. Tusk obieca\u0142, \u017ce b\u0119dzie gwarantem tej zasady, i zaznaczy\u0142, \u017ce sam jej podlega. Nale\u017cy to rozumie\u0107 chyba tak, \u017ce proponowany sk\u0142ad rz\u0105du jest „zadaniowy”: premier i panie i panowie w jego ekipie s\u0105 wynaj\u0119ci decyzj\u0105 wyborc\u00f3w do rozwi\u0105zywania problem\u00f3w, a nie do bicia pok\u0142on\u00f3w przed jakim\u015b naczelnikiem i g\u0142oszenia jego politycznej ewangelii.<\/p>\n\n\n\n
Doros\u0142e spo\u0142ecze\u0144stwo nie potrzebuje w rz\u0105dzie ideologicznych kaznodziej\u00f3w, tylko uczciwych urz\u0119dnik\u00f3w pa\u0144stwa traktuj\u0105cych swoje zadania powa\u017cnie. Poka\u017c rz\u0105d, a powiem ci, w jakim kraju \u017cyjesz. W przypadku rz\u0105du skompletowanego przez cztery partie demokratyczne mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce jest to ekipa budz\u0105ca nadziej\u0119, \u017ce po obj\u0119ciu przeze\u0144 w\u0142adzy wykonawczej obudzimy si\u0119 w kraju, kt\u00f3rego nie trzeba si\u0119 wstydzi\u0107 u siebie i za granic\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Oczywi\u015bcie wiemy – i wie to premier in spe – \u017ce rz\u0105d czteropartyjny to samo w sobie jest wyzwanie. B\u0119d\u0105 si\u0119 spiera\u0107, rywalizowa\u0107 itd. Ale Tusk nad tym zapanuje, to wida\u0107, s\u0142ycha\u0107 i czu\u0107. Zarazem dzi\u0119ki nabytym wcze\u015bniej w Polsce i p\u00f3\u017aniej na scenie \u015bwiatowej do\u015bwiadczeniom i umiej\u0119tno\u015bciom wie, \u017ce musi by\u0107 kooperacyjny, by by\u0107 liderem tej wielobarwnej gromady. Tusk nie musi si\u0119 ju\u017c promowa\u0107, ka\u017cdy wie, kim jest.<\/p>\n\n\n\n
W mitologii greckiej mamy postaci Heraklesa i Syzyfa. Ten pierwszy oczy\u015bci\u0142 sprytnym fortelem stajnie Augiasza z masywnych odchod\u00f3w (tu: pisowskich). Ten drugi musia\u0142 za kar\u0119 (za plotkarstwo) toczy\u0107 na wierzcho\u0142ek g\u00f3ry ogromny kamie\u0144, kt\u00f3ry wymyka\u0142 mu si\u0119 z r\u0105k pod sam koniec i spada\u0142. Syzyf musia\u0142 wci\u0105\u017c zaczyna\u0107 od nowa bez szansy na sukces. Czy rz\u0105d Tuska b\u0119dzie rz\u0105dem Herakles\u00f3w czy Syzyf\u00f3w, zale\u017cy od wielu rzeczy, tak\u017ce od „nieznanych nieznanych” (copyright Rumsfeld). Jednak jest to powt\u00f3rny, w\u0142a\u015bnie mityczny moment za\u0142o\u017cycielski w politycznej historii Polski po 1989 r. Stawiam na Heraklesa.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jak tysi\u0105ce obywateli ogl\u0105da\u0142em pi\u0105tkowe spotkanie Donalda Tuska z licznie przyby\u0142ymi reporterami. Nawet niszowa telewizja o. Rydzyka przys\u0142a\u0142a swego. Pr\u00f3by zaczepek ze strony TVP Tusk skutecznie t\u0142umi\u0142. Niekonfrontacyjny, ale zdecydowany, gdy trzeba, styl Tuska w rozmowie z mediami – czyli ze spo\u0142ecze\u0144stwem za ich po\u015brednictwem – zapowiada jego styl kierowania rz\u0105dem.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":14709,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14705"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=14705"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14705\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14708,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/14705\/revisions\/14708"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/14709"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=14705"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=14705"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=14705"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}