Jaki zwrot akcji! Najpierw by\u0142y minister Wawrzyk o\u015bwiadcza, \u017ce nigdy nie z\u0142ama\u0142 prawa i odmawia dalszego sk\u0142adania zezna\u0144 przed sejmow\u0105 komisj\u0105 ds. afery wizowej. Jednocze\u015bnie jego pe\u0142nomocnik prawny wnioskuje o wy\u0142\u0105czenie przewodnicz\u0105cego komisji, pos\u0142a Szczerby, z prac, bo jego zdaniem przewodnicz\u0105cy nie jest bezstronny. W g\u0142osowaniu komisja nie popar\u0142a wniosku. Nast\u0119pnie drugi z g\u0142\u00f3wnych \u015bwiadk\u00f3w wezwanych przed komisj\u0119, Edgar K. (Kobos), o\u015bwiadcza, \u017ce to nie by\u0142a „aferka”, i deklaruje gotowo\u015b\u0107 wsp\u00f3\u0142pracy z komisj\u0105, ale na spotkaniu niejawnym. Je\u015bli PiS chcia\u0142 storpedowa\u0107 Szczerb\u0119 i komisj\u0119 na samym pocz\u0105tku, to si\u0119 nie uda\u0142o.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
W pracach komisji \u015bledczych takie zwroty akcji to rzadko\u015b\u0107. By\u0142y bliski wsp\u00f3\u0142pracownik, a nawet wychowanek Wawrzyka, postanowi\u0142 si\u0119 podzieli\u0107 swoj\u0105 wiedz\u0105 o aferze, kt\u00f3rej zdaniem PiS nie by\u0142o. R\u00f3\u017cne mog\u0105 by\u0107 powody przej\u015bcia pana Kobosa na stron\u0119 prawdom\u00f3wno\u015bci – ci\u0105\u017c\u0105 na nim zarzuty karne, jak na jego dawniejszym mentorze, ale dla opinii publicznej liczy si\u0119 przede wszystkim to, \u017ce zgodzi\u0142 si\u0119 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 z komisj\u0105 \u015bledcz\u0105. By\u0142 wyra\u017anie przej\u0119ty, co chwila ci\u0119\u017cko wzdycha\u0142, nie sprawia\u0142 wra\u017cenia teatralnie skruszonego. Niestety, w tym miejscu dreszczowiec zosta\u0142 przerwany. Komisja przesz\u0142a pracowa\u0107 niejawnie w innej sali sejmowej.<\/p>\n\n\n\n
PiS po zaliczeniu ciosu, jakim by\u0142o wst\u0119pne wyst\u0105pienie Kobosa, ratowa\u0142 si\u0119 atakami na Szczerb\u0119 i teori\u0105 spiskow\u0105: sk\u0105d przewodnicz\u0105cy wiedzia\u0142, \u017ce utajni obrady, wi\u0119c b\u0119dzie potrzebowa\u0142 innej sali na kontynuacj\u0119 przes\u0142uchania i ju\u017c mia\u0142 j\u0105 przygotowan\u0105? Ano st\u0105d, \u017ce – jak sam Szczerba wyja\u015bni\u0142 – komisja przewidywa\u0142a r\u00f3\u017cne scenariusze. Drugi typowy zarzut pisowski to ten, \u017ce nie mogli zada\u0107 swoich pyta\u0144. Ale\u017c mogli je zada\u0107 niejawnie! Ob\u0142udne jak zwykle u nich zachowanie, bo przecie\u017c wcale nie chc\u0105, by ludzie us\u0142yszeli, co Kobos ma do powiedzenia o tej aferze.<\/p>\n\n\n\n
Co do zarzutu stronniczo\u015bci wytoczonego przez pe\u0142nomocnika Wawrzyka wobec Szczerby, to jest to bro\u0144 obosieczna. Ka\u017cd\u0105 sejmow\u0105 komisj\u0119 \u015bledcz\u0105 mo\u017cna oskar\u017cy\u0107 o stronniczo\u015b\u0107, bo ka\u017cda wy\u0142aniana jest w parlamencie z\u0142o\u017conym w zdecydowanej wi\u0119kszo\u015bci z cz\u0142onk\u00f3w partii politycznych. Tak jest w ka\u017cdym demokratycznym parlamencie. Rywalizacja partii w demokracji trwa 24\/7, tak\u017ce w parlamencie i w jego organach, a wi\u0119c i komisjach zwyk\u0142ych i nadzwyczajnych. Czy to wystarczy, by zarzuca\u0107 komisjom \u015bledczym stronniczo\u015b\u0107? To zale\u017cy od wiarygodno\u015bci ich cz\u0142onk\u00f3w i wynik\u00f3w ich prac, a tak\u017ce od precyzyjno\u015bci ustaw reguluj\u0105cych ich dzia\u0142anie. Obecne komisje \u015bledcze s\u0105 dopiero na pocz\u0105tku swej drogi, wi\u0119c za wcze\u015bnie na ferowanie ocen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jaki zwrot akcji! Najpierw by\u0142y minister Wawrzyk o\u015bwiadcza, \u017ce nigdy nie z\u0142ama\u0142 prawa i odmawia dalszego sk\u0142adania zezna\u0144 przed sejmow\u0105 komisj\u0105 ds. afery wizowej. Jednocze\u015bnie jego pe\u0142nomocnik prawny wnioskuje o wy\u0142\u0105czenie przewodnicz\u0105cego komisji, pos\u0142a Szczerby, z prac, bo jego zdaniem przewodnicz\u0105cy nie jest bezstronny. W g\u0142osowaniu komisja nie popar\u0142a wniosku. Nast\u0119pnie drugi z g\u0142\u00f3wnych \u015bwiadk\u00f3w […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":15139,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15133"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15133"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15133\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15138,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15133\/revisions\/15138"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/15139"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15133"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15133"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15133"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}