Ju\u017c tylko kilka godzin dzieli nas od zamkni\u0119cia lokali wyborczych, lecz cisza wyborcza wci\u0105\u017c obowi\u0105zuje. W tej ciszy – czysto teoretycznej, bo w internecie walka polityczna idzie na ca\u0142ego – mo\u017cna sobie czas umili\u0107 refleksj\u0105. Tak zreszt\u0105 chcieli autorzy pomys\u0142u, by cisza s\u0142u\u017cy\u0142a ostudzeniu emocji wyborczych. \u017bycie polityczne doby „przedwojnia” ten pomys\u0142 odrzuci\u0142o.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Moja refleksja dotyczy nie tego, jakie b\u0119d\u0105 wyniki wybor\u00f3w samorz\u0105dowych, ale tego, co mo\u017cna by nazwa\u0107 psychoobrazem naszego spo\u0142ecze\u0144stwa. Jak siebie postrzegamy i jak to si\u0119 ma do rzeczywisto\u015bci. Moja teza jest taka, \u017ce zas\u0142ugujemy na wi\u0119cej. Mamy prawdziwe powody do satysfakcji, ale tkwimy w kompleksach, kt\u00f3re spowolniaj\u0105 rozw\u00f3j naszego kraju. Te kompleksy s\u0105 dwa: ni\u017cszo\u015bci i wy\u017cszo\u015bci. Motorem dobrej zmiany powinna by\u0107 trze\u017awa ocena naszych mo\u017cliwo\u015bci i deficyt\u00f3w, wolna od obu kompleks\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Wkroczyli\u015bmy jako pa\u0144stwo i spo\u0142ecze\u0144stwo w 34. rok niepodleg\u0142o\u015bci i demokracji parlamentarnej, w przysz\u0142ym roku minie 20 lat naszego cz\u0142onkostwa w Unii Europejskiej. \u017byjemy w wolno\u015bci i pokoju d\u0142u\u017cej ni\u017c mieszka\u0144cy Polski mi\u0119dzywojennej. Wkr\u00f3tce przegonimy pod tym wzgl\u0119dem PRL, Polska 2024 r. jest krajem niepor\u00f3wnanie wi\u0119kszych mo\u017cliwo\u015bci, ni\u017c by\u0142y II RP i „Polska Ludowa”.<\/p>\n\n\n\n
Demokracja, niepodleg\u0142o\u015b\u0107 i wst\u0105pienie do wsp\u00f3lnoty Zachodu wyzwoli\u0142y w naszym spo\u0142ecze\u0144stwie inwencj\u0119, pracowito\u015b\u0107, pozytywne ambicje i emocje. Ale z drugiej strony obudzi\u0142y si\u0119 demony, kt\u00f3re towarzysz\u0105 naszej historii od czas\u00f3w przed rozbiorami. To podatno\u015b\u0107 na teorie spiskowe, kt\u00f3ra u\u0142atwia manipulowanie spo\u0142ecze\u0144stwem, niszczy wi\u0119zi spo\u0142eczne, podwa\u017ca zaufanie do demokratycznego pa\u0144stwa i prawa, podsuwa irracjonalne i demagogiczne rozwi\u0105zania w polityce wewn\u0119trznej i mi\u0119dzynarodowej. To wp\u0119dza nas w rozdwojenie ja\u017ani: z jednej strony widzimy si\u0119 jako nar\u00f3d wielkich osi\u0105gni\u0119\u0107 i mo\u017cliwo\u015bci, z drugiej jako wieczne ofiary oszustwa i niesprawiedliwo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
A przecie\u017c ka\u017cdy widzi, jak bardzo posz\u0142a do przodu Polska od 1989 r. Jak wielkie ma perspektywy, je\u015bli pogoni demony precz. Ten s\u0142u\u017cy krajowi, kto je ujarzmia w \u017cyciu publicznym i swoim w\u0142asnym.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ju\u017c tylko kilka godzin dzieli nas od zamkni\u0119cia lokali wyborczych, lecz cisza wyborcza wci\u0105\u017c obowi\u0105zuje. W tej ciszy – czysto teoretycznej, bo w internecie walka polityczna idzie na ca\u0142ego – mo\u017cna sobie czas umili\u0107 refleksj\u0105. Tak zreszt\u0105 chcieli autorzy pomys\u0142u, by cisza s\u0142u\u017cy\u0142a ostudzeniu emocji wyborczych. \u017bycie polityczne doby „przedwojnia” ten pomys\u0142 odrzuci\u0142o.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":10109,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15296"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15296"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15296\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15298,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15296\/revisions\/15298"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/10109"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15296"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15296"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15296"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}