A\u017c jedna czwarta potencjalnych wyborc\u00f3w w Krakowie nie wie, na kogo zag\u0142osuje w drugiej turze elekcji prezydenta „sto\u0142eczno-kr\u00f3lewskiego” miasta, mojego miasta. Na placu boju pozostali Aleksander Miszalski, kandydat PO, i \u0141ukasz Giba\u0142a, przedstawiaj\u0105cy si\u0119 jako „niezale\u017cny”. Kt\u00f3ry\u015b z nich zast\u0105pi prof. Jacka Majchrowskiego, w\u0142adaj\u0105cego Krakowem ponad 20 lat.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Zmiana powinna nast\u0105pi\u0107 po tak d\u0142ugich rz\u0105dach, ale jaka? Wprawdzie w pierwszej turze 7 kwietnia Miszalski – wbrew oczekiwaniom i sonda\u017com – wyra\u017anie wygra\u0142 z Giba\u0142\u0105 (37,2 proc. do 26,79 dla Giba\u0142y), ale frekwencja rozczarowa\u0142a. W wyborach parlamentarnych wynios\u0142a rekordowe 82 proc., w pierwszej turze samorz\u0105dowych ju\u017c tylko ciut ponad 50 proc. Nie zapowiada si\u0119, by 21 kwietnia nast\u0105pi\u0142a znacz\u0105ca poprawa. W sonda\u017cach mi\u0119dzy turami Giba\u0142a zmniejszy\u0142 dystans dziel\u0105cy go od Miszalskiego a\u017c o 7 proc. PiS i Razem popieraj\u0105 Giba\u0142\u0119.<\/p>\n\n\n\n
To kuriozum, ale nie do ko\u0144ca. Pisowsk\u0105 prawic\u0119 i radykaln\u0105 lewic\u0119 \u0142\u0105czy antyliberalna linia i niech\u0119\u0107 do Platformy. Tylko \u017ce Giba\u0142a nale\u017ca\u0142 kiedy\u015b do PO i ma pogl\u0105dy gospodarczo i spo\u0142ecznie liberalne. Podobnie zreszt\u0105 jak Miszalski. Obaj deklaruj\u0105 poparcie dla parad r\u00f3wno\u015bci. Giba\u0142a prezentowa\u0142 si\u0119 wcze\u015bniej jako zwolennik otoczenia PiS politycznym kordonem sanitarnym. Teraz ch\u0119tnie wita poparcie PiS. Po mie\u015bcie kr\u0105\u017cy plotka, \u017ce w zamian zaoferuje stanowisko wiceprezydentki miasta by\u0142ej kurator Barbarze Nowak. Nie ma wi\u0119c de facto<\/em> \u017cadnych sta\u0142ych przekona\u0144 politycznych. Sprzymierzy si\u0119 z ka\u017cdym, kto pomo\u017ce mu wygra\u0107.<\/p>\n\n\n\n Obaj rywale maj\u0105 korzenie biznesowe. To te\u017c \u015brodowisku Razem w tym przypadku nie przeszkadza poprze\u0107 Giba\u0142y. Liczy si\u0119 jedno: zagrodzi\u0107 drog\u0119 do magistratu kandydatowi Platformy. Dla mnie w tej sytuacji oddanie g\u0142osu po raz drugi na Miszalskiego jest wyborem oczywistym.<\/p>\n\n\n\n Krak\u00f3w ma 10 mld zad\u0142u\u017cenia. Miasto staje wobec wyzwa\u0144 typowych dla podobnych mu metropolii europejskich. Na ulicach k\u0142\u0119bi\u0105 si\u0119 t\u0142umy zagranicznych turyst\u00f3w. W mie\u015bcie znalaz\u0142y zatrudnienie tysi\u0105ce zagranicznych obywateli r\u00f3\u017cnych ras, wyzna\u0144, j\u0119zyk\u00f3w. Krak\u00f3w to dzi\u015b miasto wielokulturowe i zarazem studenckie. Miasto m\u0142odo\u015bci i r\u00f3\u017cnorodno\u015bci. To wyzwanie, ale te\u017c potencja\u0142, kt\u00f3rym powinno si\u0119 sprawnie i roztropnie zarz\u0105dza\u0107. W wyborach parlamentarnych KO zdoby\u0142a wi\u0119kszo\u015b\u0107 w Radzie Miejskiej. Jest oczywiste, \u017ce takiej Radzie lepiej si\u0119 b\u0119dzie wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142o z prezydentem z PO. Krak\u00f3w jest tego wart.<\/p>\n\n\n\n PS. Na ostatnim zakr\u0119cie przed g\u0142osowaniem n\u00f3\u017c w plecy wbi\u0142a Gibale Magdalena Wassermann. Wezwa\u0142a, \u017ceby absolutnie nie g\u0142osowa\u0107 na Giba\u0142\u0119, bo wcale nie jest niezale\u017cny. Oczywi\u015bcie nie znaczy to, \u017ce popar\u0142a Miszalskiego, ale w Krakowie w pisowskim elektoracie jej g\u0142os si\u0119 liczy. Zrobi\u0142a tu kiedy\u015b dobry wynik. Tak czy inaczej, szanse Giba\u0142y zmala\u0142y. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" A\u017c jedna czwarta potencjalnych wyborc\u00f3w w Krakowie nie wie, na kogo zag\u0142osuje w drugiej turze elekcji prezydenta „sto\u0142eczno-kr\u00f3lewskiego” miasta, mojego miasta. Na placu boju pozostali Aleksander Miszalski, kandydat PO, i \u0141ukasz Giba\u0142a, przedstawiaj\u0105cy si\u0119 jako „niezale\u017cny”. Kt\u00f3ry\u015b z nich zast\u0105pi prof. Jacka Majchrowskiego, w\u0142adaj\u0105cego Krakowem ponad 20 lat.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":15347,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15344"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15344"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15344\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15348,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15344\/revisions\/15348"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/15347"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15344"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15344"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15344"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}