„Bitwa” o Krak\u00f3w rozstrzygni\u0119ta na korzy\u015b\u0107 kandydata KO. Aleksander Miszalski ma szans\u0119 rz\u0105dzi\u0107 skutecznie, bo Koalicja Obywatelska ma samodzieln\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 w radzie miasta, a wojewod\u0105 ma\u0142opolskim jest ludowiec powo\u0142any na urz\u0105d przez premiera Tuska.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
W drugiej turze wybor\u00f3w samorz\u0105dowych PiS nie zdo\u0142a\u0142 wygra\u0107 w \u017cadnym wi\u0119kszym mie\u015bcie. Zwyci\u0119stwo Miszalskiego w historycznej stolicy Polski to symbol uk\u0142adu si\u0142 politycznych w naszym kraju: Polsk\u0105 miejsk\u0105 rz\u0105dz\u0105 demokraci, a wiejsk\u0105 i ma\u0142omiejsk\u0105 – prawicowi populi\u015bci wspierani przez Ko\u015bci\u00f3\u0142. W Sejmie ob\u00f3z demokratyczny ma wi\u0119kszo\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Za rok z ok\u0142adem wybory prezydenckie powinny przypiecz\u0119towa\u0107 ten nowy uk\u0142ad si\u0142, przynosz\u0105c zwyci\u0119stwo osobie zaproponowanej przez ob\u00f3z demokratyczny. To pozwoli przyspieszy\u0107 \u017cmudne dzie\u0142o przywracania w Polsce \u0142adu ustrojowego opisanego w naszej konstytucji, czyli demokratycznego pa\u0144stwa prawa.<\/p>\n\n\n\n
Rok dziel\u0105cy nas od wybor\u00f3w prezydenckich b\u0119dzie trudny. PiS, kt\u00f3ry nie pogodzi\u0142 si\u0119 z utrat\u0105 w\u0142adzy, nie przestanie rzuca\u0107 k\u0142\u00f3d pod nogi obecnym rz\u0105dz\u0105cym na ka\u017cdym szczeblu. Zar\u00f3wno w Warszawie, jak i Krakowie czy innych miastach. Polski wyj\u0105tek w Unii Europejskiej polega na tym, \u017ce prawicowi populi\u015bci utrzymuj\u0105 spore poparcie w elektoracie, ale nikt nie chce z nimi zawiera\u0107 koalicji. Wygrywaj\u0105 statystycznie wybory, przegrywaj\u0105 politycznie. Nie maj\u0105 sprawczo\u015bci, chyba \u017ce w naginaniu pa\u0144stwa i prawa pod swoje interesy, jak si\u0119 to dzia\u0142o za ich rz\u0105d\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Poniewa\u017c przegrywali w wyborach samorz\u0105dowych, ograniczali rol\u0119 samorz\u0105d\u00f3w, g\u0142odzili finansowo te, kt\u00f3rych nie kontrolowali, czyli wi\u0119kszo\u015b\u0107 miast. Miasta si\u0119 obroni\u0142y, ale za cen\u0119 ci\u0119\u0107. W Krakowie d\u0142ug szacuje si\u0119 na 10 mld. W 2023 r. zad\u0142u\u017cenie miast wojew\u00f3dzkich mia\u0142o wzrosn\u0105\u0107 o prawie 9 mld z\u0142, w samym Krakowie o ponad 2 mld. Na obs\u0142ug\u0119 d\u0142ugu miasto mia\u0142o wyda\u0107 w ubieg\u0142ym roku 390 mln.<\/p>\n\n\n\n
Naturalnie nie we wszystkich miastach sytuacja jest tak samo napi\u0119ta. Wynika to z samej natury samorz\u0105dno\u015bci. Ale konsekwencje s\u0105 wsz\u0119dzie podobne: spadek zaufania do w\u0142adz samorz\u0105dowych z jednej strony, a z drugiej rosn\u0105ce roszczenia ze strony mieszka\u0144c\u00f3w. Na tych napi\u0119ciach opozycja robi polityk\u0119. Nie tylko pisowska, tak\u017ce lokalni pretendenci do w\u0142adzy przedstawiaj\u0105cy si\u0119 jako bezpartyjni i niezale\u017cni.<\/p>\n\n\n\n
W rzeczywisto\u015bci nie wszyscy s\u0105 bezpartyjni i niezale\u017cni od polityk\u00f3w, tylko ukrywaj\u0105 swoje polityczne afiliacje pod szyldem swoich komitet\u00f3w z ich nazwiskiem w oficjalnej nazwie. W du\u017cych miastach, gdzie ludzie si\u0119 nie znaj\u0105, mo\u017ce to by\u0107 problemem, bo wyborcy nie zawsze maj\u0105 czas i ochot\u0119, by sprawdza\u0107 histori\u0119 i to\u017csamo\u015b\u0107 takich komitet\u00f3w. Mog\u0105 g\u0142osowa\u0107 na kogo\u015b, kto wcale nie jest kandydatem niezale\u017cnym. Dlatego zawsze g\u0142osuj\u0119 na kandydat\u00f3w wskazanych przez partie polityczne, do kt\u00f3rych mam zaufanie jako wyborca i obywatel.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
„Bitwa” o Krak\u00f3w rozstrzygni\u0119ta na korzy\u015b\u0107 kandydata KO. Aleksander Miszalski ma szans\u0119 rz\u0105dzi\u0107 skutecznie, bo Koalicja Obywatelska ma samodzieln\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 w radzie miasta, a wojewod\u0105 ma\u0142opolskim jest ludowiec powo\u0142any na urz\u0105d przez premiera Tuska.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":15347,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15357"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15357"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15357\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15363,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15357\/revisions\/15363"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/15347"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15357"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15357"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15357"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}