{"id":15862,"date":"2024-07-26T18:27:59","date_gmt":"2024-07-26T16:27:59","guid":{"rendered":"https:\/\/szostkiewicz.blog.polityka.pl\/?p=15862"},"modified":"2024-07-26T19:23:54","modified_gmt":"2024-07-26T17:23:54","slug":"bezdzietne-kocie-mamy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/2024\/07\/26\/bezdzietne-kocie-mamy\/","title":{"rendered":"„Bezdzietne kocie mamy”"},"content":{"rendered":"\n

Donald Trump wyznaczy\u0142 na swojego kandydata na wiceprezydenta politycznego debiutanta J. D. Vance’a, niespe\u0142na 40-letniego senatora z Ohio. To typ wsp\u00f3\u0142czesnego polskiego konfederaty. S\u0105dz\u0105c po jego wypowiedziach, jeszcze bardziej skrajnie prawicowy od Donalda. Po nominacji Amerykanie zacz\u0119li przeszukiwa\u0107 archiwa internetowe. Wygrzebali m.in. jego drwin\u0119 z „bezdzietnych kocich mam” (a \u015bci\u015ble kociar, childless cat ladies<\/em>), czyli kobiet, kt\u00f3re zamiast rodzi\u0107 dzieci, troszcz\u0105 si\u0119 o koty.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Atak by\u0142 polityczny: Vance k\u0142amliwie zarzuci\u0142 Demokratom, \u017ce steruj\u0105 nimi w\u0142a\u015bnie takie bezdzietne kobiety, wiod\u0105ce „\u017ca\u0142osne” \u017cycie wskutek wyboru takiej drogi \u017cyciowej. Vance to zdeklarowany przeciwnik prawa kobiet do aborcji, a nawet metody in vitro. Przeszed\u0142 na katolicyzm w doros\u0142ym wieku. Ma troje dzieci z c\u00f3rk\u0105 indyjskich imigrant\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Odpowiedzia\u0142a mu popularna ameryka\u0144ska aktorka Jennifer Aniston. Cho\u0107 oburzona, uczyni\u0142a to godnie i sprawiedliwie. Sama stara\u0142a si\u0119 bezskutecznie o dziecko metod\u0105 in vitro. „Naprawd\u0119 nie mog\u0119 uwierzy\u0107, \u017ce te s\u0142owa pad\u0142y z ust potencjalnego kandydata na wiceprezydenta USA. Panie Vance, modl\u0119 si\u0119 o to, by pana c\u00f3rka mia\u0142a do\u015b\u0107 szcz\u0119\u015bcia, aby m\u00f3c urodzi\u0107 dziecko. Mam nadziej\u0119, \u017ce nie b\u0119dzie musia\u0142a pr\u00f3bowa\u0107 drugiej opcji – in vitro – kt\u00f3r\u0105 pan te\u017c chce jej odebra\u0107”.<\/p>\n\n\n\n

Jak mo\u017cna tak\u0105 niewyparzon\u0105 g\u0119b\u0119 zg\u0142asza\u0107 na tak wysoki urz\u0105d? Na skrajnej prawicy to nie tylko mo\u017cliwe, ale i mile widziane. Trumpi\u015bci ju\u017c spekuluj\u0105, \u017ce Vance mo\u017ce przej\u0105\u0107 po Trumpie przyw\u00f3dztwo ruchu MAGA i startowa\u0107 na prezydenta w nast\u0119pnych wyborach. Vance, m\u0142ody, brodaty, autor bestsellerowej autobiografii „Elegia bidok\u00f3w”, wyszed\u0142 z biednego domu pe\u0142nego problem\u00f3w rodzinnych. Taka lekcja nie musi uczy\u0107 agresji, mo\u017ce uczy\u0107 empatii. Ale na skrajnej prawicy empati\u0119 si\u0119 wyszydza jako s\u0142abo\u015b\u0107 lub naiwno\u015b\u0107. Ceni si\u0119 bezczelno\u015b\u0107 jako rzekomy dow\u00f3d po\u017c\u0105danej w polityce i \u017cyciu samoasertywno\u015bci. Inn\u0105 rzekomo pozytywn\u0105 cech\u0105 jest nieliczenie si\u0119 z opiniami ludzi dobrze znaj\u0105cych dany temat. Do k\u0142amstwa, grzechu i b\u0142\u0119du nigdy nie nale\u017cy si\u0119 w tym \u015bwiecie przyznawa\u0107, bo to te\u017c oznacza tam s\u0142abo\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Ten styl znamy nie tylko na skrajnej prawicy w Ameryce, ale te\u017c w Polsce. U nas pozwoli\u0142 arogantom i ignorantom by\u0107 pos\u0142ami i ministrami, a nawet prezydentem. W Ameryce inwazja takich typ\u00f3w grozi w drugiej kadencji Trumpa. Doj\u015bcie do w\u0142adzy w najpot\u0119\u017cniejszym pa\u0144stwie Zachodu populist\u00f3w i nacjonalist\u00f3w. Z trumpistami tego pokroju u w\u0142adzy reszta Zachodu nie ma co liczy\u0107 na wsp\u00f3\u0142dzia\u0142anie.<\/p>\n\n\n\n

Ale – jak przypomnia\u0142 prezydent Biden w \u015brodowym przem\u00f3wieniu do narodu – los Ameryki wci\u0105\u017c jest w r\u0119kach Amerykan\u00f3w. Otoczony w Gabinecie Owalnym portretami wielkich poprzednik\u00f3w, Biden wyg\u0142osi\u0142 dziesi\u0119ciominutow\u0105 mow\u0119. Szlachetn\u0105, pi\u0119kn\u0105, mobilizuj\u0105c\u0105 i ostrzegawcz\u0105. Przeciwie\u0144stwo pohukiwa\u0144 Trumpa. Przem\u00f3wienie historyczne, bo przypadaj\u0105ce na historyczny moment zmaga\u0144 populizmu z demokracj\u0105. Dobrze j\u0105 streszcza zdanie, \u017ce ambicje osobiste – g\u0142\u00f3wny motor polityki Trumpa – s\u0105 mniej wa\u017cne ni\u017c uratowanie demokracji przed fatalnymi skutkami rozpadu wi\u0119zi narodowej. Niestety, nie ma pewno\u015bci, czy ameryka\u0144scy (ale i polscy) wyborcy s\u0105 gotowi do takiej walki. W Stanach oka\u017ce si\u0119 to ju\u017c w listopadzie, w Polsce w przysz\u0142ym roku.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Donald Trump wyznaczy\u0142 na swojego kandydata na wiceprezydenta politycznego debiutanta J. D. Vance’a, niespe\u0142na 40-letniego senatora z Ohio. To typ wsp\u00f3\u0142czesnego polskiego konfederaty. S\u0105dz\u0105c po jego wypowiedziach, jeszcze bardziej skrajnie prawicowy od Donalda. Po nominacji Amerykanie zacz\u0119li przeszukiwa\u0107 archiwa internetowe. Wygrzebali m.in. jego drwin\u0119 z „bezdzietnych kocich mam” (a \u015bci\u015ble kociar, childless cat ladies), czyli […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":15871,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15862"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15862"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15862\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15870,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15862\/revisions\/15870"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/15871"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15862"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15862"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15862"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}