Nawet prezydent Duda pochyli\u0142 si\u0119 z trosk\u0105 nad red. Babiarzem. W kilka godzin wykreowanym przez pisowsk\u0105 i skrajn\u0105 prawic\u0119 na ofiar\u0119 re\u017cimu Tuska. Absurd, ale przydatny do politycznej mobilizacji.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Prawica chwyta si\u0119 ka\u017cdego pretekstu. Im g\u0142upszego, tym lepiej. Babiarz s\u0142usznie zosta\u0142 zawieszony w roli komentatora Igrzysk Olimpijskich w Pary\u017cu. Prywatnie mo\u017ce sobie opowiada\u0107, co mu mu \u015blina na j\u0119zyk przyniesie. Na og\u00f3lnokrajowej antenie, podczas transmisji ceremonii otwarcia olimpiady, a wi\u0119c wydarzenia sportowego, swoje prywatne opinie muzyczne i polityczne powinien schowa\u0107 do kieszeni. Zosta\u0142 wynaj\u0119ty jako komentator Igrzysk, a nie uczestnik panelu dyskusyjnego o przes\u0142aniu piosenki Johna Lennona. Przekroczy\u0142 sw\u00f3j mandat sprawozdawcy.<\/p>\n\n\n\n
Po co paln\u0105\u0142 to g\u0142upstwo? Mo\u017ce przywyk\u0142 do tego, \u017ce wszystko mu wolno, bo jest pracownikiem medi\u00f3w od wielu lat i udziela si\u0119 w katolickich akcjach i organizacjach. Ciekawe, czemu TVP, kt\u00f3ra pr\u00f3buje zn\u00f3w by\u0107 publiczna, wys\u0142a\u0142a Babiarza do Pary\u017ca. I czemu przesz\u0142a do porz\u0105dku nad jego serwilizmem w epoce „kurwizji”. „Imagine” Lennona wykonuj\u0105 r\u00f3\u017cni arty\u015bci na otwarcie Igrzysk. Od dawna. Babiarz nie pierwszy raz czepia\u0142 si\u0119 tego utworu. Tak jakby kierowa\u0142 nim odruch Paw\u0142owa na t\u0119 piosenk\u0119. Nie taka jest rola dziennikarza sportowego, by prowadzi\u0107 publicznie swoj\u0105 prywatn\u0105 wojn\u0119 ideologiczn\u0105, gdy w tej roli wyst\u0119puje.<\/p>\n\n\n\n
Prawicowe ataki na „Imagine” te\u017c nie s\u0105 niczym nowym. Mimo \u017ce Lennon nigdy nie by\u0142 „komunist\u0105” ani cz\u0142onkiem skrajnie lewicowych organizacji. Jego „komunizm” by\u0142 raczej metod\u0105 autopromocji, typow\u0105 w \u015bwiecie popkultury prowokacj\u0105. Tak samo jak jego przechwa\u0142ka, \u017ce Beatlesi s\u0105 bardziej znani na \u015bwiecie ni\u017c Jezus. To wszystko nie ma \u017cadnego zwi\u0105zku ze sportem. Napisa\u0142 ponad p\u00f3\u0142 wieku temu chwytliw\u0105 piosenk\u0119, kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 przebojem i tyle.<\/p>\n\n\n\n
„Manifest komunistyczny” Lennona nie da\u0142 pocz\u0105tku \u017cadnemu destrukcyjnemu i autorytarnemu ruchowi politycznemu, jak ten Marksa, cynicznie wykorzystany przez Sowiety. Pozosta\u0142 wyrazem marzenia o \u015bwiecie, w kt\u00f3rym nie rz\u0105dzi ju\u017c przemoc motywowana religijnie albo nacjonalistycznie. O \u015bwiecie braterstwa i pokoju, bez g\u0142odu i zabijania.<\/p>\n\n\n\n
Kt\u00f3\u017c, pr\u00f3cz fanatyk\u00f3w, nie chce takiego \u015bwiata? Piosenka \u015bpiewana w Pary\u017cu w momencie, gdy tocz\u0105 si\u0119 wojny w Ukrainie, w Strefie Gazy i w Afryce, nie wzywa\u0142a do „komunizmu”, tylko po\u015brednio do solidarno\u015bci z ofiarami wszelkiej przemocy. Kt\u00f3ry szczery chrze\u015bcijanin chcia\u0142by wojny, przemocy, prze\u015bladowa\u0144? Je\u015bli ju\u017c doszukiwa\u0107 si\u0119 jakiej\u015b ideologii w „Imagine”, to by\u0142by ni\u0105 antysystemowy laicki humanizm. A w sensie literackim mo\u017cna utw\u00f3r wpisa\u0107 do nurtu utopii. <\/p>\n\n\n\n
Prawicy to wszystko nie interesuje. Jest pretekst, niewa\u017cne czy uzasadniony, to atakuj\u0105! Atakuj\u0105 pisowskie tuzy, w tym Morawiecki, i funkcjonariusze, w tym Kurski, atakuje „Pi\u0105tka” Mentzen. Ci, kt\u00f3rzy chcieli zniszczy\u0107 niezale\u017cne od nich media, dzi\u015b lamentuj\u0105 nad rzekomym brakiem wolno\u015bci s\u0142owa. „Murem za Babiarzem” to wcale nie jest obrona wolno\u015bci s\u0142owa, tylko kolejny blama\u017c politycznych przegryw\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nawet prezydent Duda pochyli\u0142 si\u0119 z trosk\u0105 nad red. Babiarzem. W kilka godzin wykreowanym przez pisowsk\u0105 i skrajn\u0105 prawic\u0119 na ofiar\u0119 re\u017cimu Tuska. Absurd, ale przydatny do politycznej mobilizacji.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":15879,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15872"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15872"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15872\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15883,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15872\/revisions\/15883"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/15879"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15872"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15872"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15872"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}