Dobre wie\u015bci. W najnowszym sonda\u017cu zaufania pracowni IBRiS prezydent Duda spad\u0142 na trzecie miejsce. Wyprzedzaj\u0105 go Trzaskowski i Tusk. \u017baden z tej tr\u00f3jki nie uzbiera\u0142 ponad po\u0142owy sondowanych g\u0142os\u00f3w, a r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy nimi mie\u015bci si\u0119 w granicach b\u0142\u0119du pomiaru. Jednak mi\u0142o zobaczy\u0107, \u017ce Trzaskowski i Tusk, czyli filary Koalicji Obywatelskiej, stoj\u0105 na podium wy\u017cej od Dudy.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Z kolei w sonda\u017cu (United Surveys) poparcia dla partii politycznych przewaga KO nad PiS pod b\u0142\u0105d ju\u017c nie podpada: 33 proc. do 28,3. Trzecia Droga (10,9 proc.) i Lewica (9,9) te\u017c si\u0119 wzmocni\u0142y. W sumie koalicja demokratyczna ma poparcie ponad 52 proc. pytanych. PiS i Konfederacja, czyli narodowo-katoliccy populi\u015bci i skrajna prawica – 46,2 proc. Oba wyniki wskazuj\u0105, \u017ce rz\u0105dy demokrat\u00f3w si\u0119 konsoliduj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Dalsza konsolidacja zale\u017cy od trzech rzeczy: wygranej kandydata demokratycznego w wyborach prezydenckich (to ju\u017c prawdopodobnie w maju 2025, je\u015bli Duda nie b\u0119dzie manipulowa\u0142 terminem po my\u015bli Kaczy\u0144skiego), wypracowania skutecznego konsensu w sprawie aborcji oraz poprawy polityki informacyjnej i komunikacyjnej rz\u0105du. Donald Tusk jest w tym dobry, ale to za ma\u0142o, by odpiera\u0107 ataki totalnej opozycji pisowskiej. Mo\u017ce by si\u0119 mu przyda\u0142 bufor w postaci sprawnego rzecznika rz\u0105du. Byle nie w stylu rzecznik\u00f3w rz\u0105du Morawieckiego, bez \u017cenady powtarzaj\u0105cych k\u0142amstwa by\u0142ego premiera.<\/p>\n\n\n\n
Koniec prezydentury Dudy i zwyci\u0119stwo kandydata demokrat\u00f3w na jego nast\u0119pc\u0119 otworz\u0105 nowy rozdzia\u0142 w przywracaniu demokracji i praworz\u0105dno\u015bci. Dudyzm, czyli linia polityczna ekipy prezydenta Dudy, polega\u0142 na naprzemiennym pozorowaniu jego niezale\u017cno\u015bci od PiS i sabotowaniu najwa\u017cniejszych inicjatyw obozu demokratycznego po jego doj\u015bciu do w\u0142adzy: od pr\u00f3b dora\u017anej naprawy wymiaru sprawiedliwo\u015bci po obsad\u0119 ambasad.<\/p>\n\n\n\n
Profesor Jan Wole\u0144ski pisze we wtorkowej „GW” o „pisytywizmie prawniczym”, czyli pisowskiej mutacji pozytywizmu prawniczego. Pozytywizm prawniczy to w skr\u00f3cie koncepcja: „twarde prawo, ale prawo”. Trzeba si\u0119 stosowa\u0107 do prawa bez wzgl\u0119du na jego tre\u015b\u0107 i skutki. Przypomina, \u017ce ch\u0119tnie po tak rozumiany legalizm si\u0119ga\u0142y re\u017cimy totalitarne. Duda przy\u0142o\u017cy\u0142 wielokrotnie r\u0119k\u0119 do takiego podej\u015bcia do prawa.<\/p>\n\n\n\n
Na przyk\u0142ad kiedy wybory na pierwszego prezesa S\u0105du Najwy\u017cszego wygra\u0142 s\u0119dzia Wr\u00f3bel, a prezydent mimo to mianowa\u0142 na stanowisko s\u0119dzi\u0119 Manowsk\u0105, bo to le\u017ca\u0142o w interesie \u00f3wczesnej pisowskiej w\u0142adzy. Jaka\u015b doza pozytywizmu prawniczego jest potrzebna w pa\u0144stwie demokratycznym – twierdzi Wole\u0144ski – ale nie mo\u017ce by\u0107 on wykorzystywany jako usprawiedliwienie anarchii prawnej. A tak by\u0142o, kiedy Trybuna\u0142 Przy\u0142\u0119bskiej orzek\u0142, \u017ce nasza „konstytucja jest niekonstytucyjna” w zwi\u0105zku ze spraw\u0105 pos\u0142\u00f3w przest\u0119pc\u00f3w Kami\u0144skiego i W\u0105sika.<\/p>\n\n\n\n
Mamy teraz, po rezygnacji Bidena z walki o reelekcj\u0119, wzmo\u017cone zainteresowanie wyborami prezydenckimi w r\u00f3\u017cnych pa\u0144stwach. Przede wszystkim w USA, ale te\u017c cho\u0107by w Wenezueli, gdzie najprawdopodobniej dosz\u0142o do masowego sfa\u0142szowania wyniku na korzy\u015b\u0107 Nicolasa Maduro. Amerykanie spekuluj\u0105, kogo Kamala Harris wybierze na swego kandydata na wiceprezydenta (stawiam na gubernatora Shapiro).<\/p>\n\n\n\n
My spekulujemy, kogo wystawi\u0105 w przysz\u0142ym roku demokraci, a kogo Kaczy\u0144ski. Typowa\u0142bym (ostro\u017cnie), \u017ce po stronie koalicyjnej kandydowa\u0107 b\u0119d\u0105 Trzaskowski i Ho\u0142ownia, a po stronie twardej prawicy pisowskiej – nie wiadomo kto, ale chyba nie Morawiecki ani Boche\u0144ski. Jaki to katastrofa, pr\u0119dzej major Siewiera z Pa\u0142acu Prezydenckiego, ale to kiepski orator i jeszcze mniej rozpoznawalny ni\u017c Boche\u0144ski, przegrany kandydat na prezydenta Warszawy.<\/p>\n\n\n\n
Trump to nadzieja twardej i skrajnej prawicy, tak\u017ce w Polsce. Na szcz\u0119\u015bcie po rezygnacji Bidena i wystawieniu Kamali Harris wyborcze szale zacz\u0119\u0142y si\u0119 waha\u0107. W Polsce sytuacja jest bardziej po my\u015bli demokrat\u00f3w. Je\u015bli w drugiej turze, bo chyba do niej dojdzie, popr\u0105 jednego kandydata, dudyzm zostanie przebity osinowym ko\u0142kiem. A razem z nim paranoiczny kaczyzm. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dobre wie\u015bci. W najnowszym sonda\u017cu zaufania pracowni IBRiS prezydent Duda spad\u0142 na trzecie miejsce. Wyprzedzaj\u0105 go Trzaskowski i Tusk. \u017baden z tej tr\u00f3jki nie uzbiera\u0142 ponad po\u0142owy sondowanych g\u0142os\u00f3w, a r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy nimi mie\u015bci si\u0119 w granicach b\u0142\u0119du pomiaru. Jednak mi\u0142o zobaczy\u0107, \u017ce Trzaskowski i Tusk, czyli filary Koalicji Obywatelskiej, stoj\u0105 na podium wy\u017cej od […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":14880,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15894"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15894"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15894\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15906,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15894\/revisions\/15906"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/14880"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15894"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15894"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15894"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}