Tak uwa\u017ca profesor prawa Wojciech Sadurski, wyk\u0142adowca uniwersytet\u00f3w w Sydney i Warszawie. W nied\u0142ugim artykule dla „Gazety Wyborczej” (\u015broda 21 sierpnia) analizuje post\u0119py w przywracaniu ustroju demokratycznego po o\u015bmiu latach autorytarnych rz\u0105d\u00f3w PiS i ziobryst\u00f3w. Sza\u0142u nie ma.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Autor cytuje publicyst\u0119 „Krytyki Liberalnej” Tomasza Szewczuka: „Ustr\u00f3j ma z\u0142amany kr\u0119gos\u0142up. Trybuna\u0142u Konstytucyjnego w\u0142a\u015bciwie nie ma. S\u0105d Najwy\u017cszy istnieje po\u0142owicznie. Krajowa Rada S\u0105downictwa jest sparali\u017cowana . Prezydent jest nie tyle wrogi rz\u0105dowi, co zajmuje si\u0119 ochron\u0105 nadu\u017cy\u0107 poprzedniej w\u0142adzy”.<\/p>\n\n\n\n
Zdaniem Sadurskiego „najwi\u0119kszym nieszcz\u0119\u015bciem” obecnej sytuacji jest prezydent Duda. W jego dzia\u0142aniach nie ma za grosz uroku makiawelicznej polityki, jest toporno\u015b\u0107 nad\u0105sanego autokraty. Co z tym zrobi\u0107? Do przysz\u0142orocznych wybor\u00f3w prezydenckich – to ju\u017c nieca\u0142y rok! – nic nie da si\u0119 zrobi\u0107. Sadurski proponuje „otoczy\u0107 kordonem sanitarnym prezydenckie gniazdo antydemokratycznego oporu: o nic nie prosi\u0107, niczego si\u0119 nie spodziewa\u0107, \u017cadnych reakcji (zawetuje, nie zawetuje?), nie antycypowa\u0107”.<\/p>\n\n\n\n
Mo\u017cna za to przyjrze\u0107 si\u0119 kosztom „bizantyjskiej biurokracji prezydenckiej” (ponad 270 mln na ostatni rok prezydentury Dudy). Ale pozosta\u0142e z\u0142ogi systemu pisowskiego – Trybuna\u0142 mgr Przy\u0142\u0119bskiej, neo-KRS – nale\u017cy zdaniem profesora zlikwidowa\u0107. Bo nie przystaj\u0105 do konstytucji. Nale\u017cy je wy\u0142\u0105czy\u0107 z obiegu prawnego. Czyli, jak rozumiem, nie bra\u0107 pod uwag\u0119 \u017cadnych ich decyzji i uniemo\u017cliwi\u0107 fizyczne funkcjonowanie, np. odci\u0105\u0107 dost\u0119p do gabinet\u00f3w, w kt\u00f3rych pod pretekstem urz\u0119dowania siej\u0105 chaos ustrojowy.<\/p>\n\n\n\n
Za symbol tego chaosu, wynikaj\u0105cego z pu\u0142apek zastawionych na przysz\u0142\u0105 demokratyczn\u0105 w\u0142adz\u0119 przez ludzi Kaczy\u0144skiego i Ziobry, profesor Sadurski uwa\u017ca spraw\u0119 by\u0142ego wiceministra sprawiedliwo\u015bci Marcina Romanowskiego, nadzorcy aferalnego Funduszu Sprawiedliwo\u015bci. Pokazuje ona, „jak chory jest wymiar sprawiedliwo\u015bci po latach ziobrowego bezprawia”. „Potrzebne jest zatem przyspieszenie”, aby utrudni\u0107 PiS i ziobrystom „wykorzystywanie demokracji przeciwko niej samej”.<\/p>\n\n\n\n
Zgadzam si\u0119 z analiz\u0105 prof. Sadurskiego. Bo rzeczywi\u015bcie mamy wci\u0105\u017c sytuacj\u0119 nienormaln\u0105 mimo odsuni\u0119cia Kaczy\u0144skiego od w\u0142adzy. W okresie przej\u015bciowym od autorytaryzmu do pe\u0142nej demokracji nie mo\u017cna tolerowa\u0107 „ustawowego bezprawia”. W takim jeste\u015bmy okresie, a „ustawowe bezprawie” to niezgodne z konstytucj\u0105 zmiany w prawie i ustroju uchwalone przez by\u0142\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 pisowsk\u0105 i zaakceptowane przez prezydenta Dud\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Praworz\u0105dno\u015b\u0107 to dobra rzecz w sytuacji normalnej, czyli gdy partie odsuni\u0119te od w\u0142adzy w demokratycznych wyborach uznaj\u0105 przegran\u0105 i przechodz\u0105 do opozycji, ale nie podwa\u017caj\u0105 mandatu nowej w\u0142adzy do rz\u0105dzenia. PiS czyni to codziennie, wykorzystuj\u0105c do tego zasiany przez siebie chaos prawny. Sadurski nie proponuje jednak konkretnych dzia\u0142a\u0144 mog\u0105cych ten chaos opanowa\u0107. Nie proponuje te\u017c delegalizacji PiS. Poprzestaje na og\u00f3lnym wniosku, \u017ce tak dalej by\u0107 nie mo\u017ce. „Syzyf” (obecny ob\u00f3z w\u0142adzy) ma si\u0119 przedzierzgn\u0105\u0107 w „Herkulesa” i do spodu oczy\u015bci\u0107 pisowsk\u0105 stajni\u0119 Augiasza.<\/p>\n\n\n\n
Dobrze powiedziane, ale jak to zrobi\u0107, gdy Tusk we w\u0142asnym obozie ma hamulcowych z TD i progresywn\u0105 lewic\u0119? To skazuje go na kontrowersyjne kompromisy. Kompromisy pot\u0119guj\u0105 niezadowolenie w demokratycznym elektoracie. Przyk\u0142adem mo\u017ce by\u0107 g\u0142osowanie peeselowc\u00f3w razem z PiS – by\u0142y chlubne wyj\u0105tki, np. pos\u0142anka ewangeliczka – przeciwko racjonalnemu projektowi lewicy znosz\u0105cemu karalno\u015b\u0107 pomocnictwa aborcyjnego. To by\u0142o naruszenie zasady koalicyjno\u015bci i akt politycznej nielojalno\u015bci wobec Tuska jako lidera.<\/p>\n\n\n\n
C\u00f3\u017c, \u017ceby p\u00f3j\u015b\u0107 z PiS „na ostro”, trzeba mie\u0107 demokratyczn\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 konstytucyjn\u0105 i prezydenta demokrat\u0119. To melodia przysz\u0142o\u015bci. Problemem na dzi\u015b wydaje mi si\u0119 konsolidacja si\u0142 demokratycznych. Rzecz normalna, \u017ce si\u0119 r\u00f3\u017cni\u0105 z definicji, ale s\u0105 granice, bo inaczej po co koalicja?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Tak uwa\u017ca profesor prawa Wojciech Sadurski, wyk\u0142adowca uniwersytet\u00f3w w Sydney i Warszawie. W nied\u0142ugim artykule dla „Gazety Wyborczej” (\u015broda 21 sierpnia) analizuje post\u0119py w przywracaniu ustroju demokratycznego po o\u015bmiu latach autorytarnych rz\u0105d\u00f3w PiS i ziobryst\u00f3w. Sza\u0142u nie ma.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":14986,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15995"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15995"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15995\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":16001,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15995\/revisions\/16001"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/14986"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15995"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15995"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15995"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}