W skali szkolnej od zera do sze\u015bciu pierwszy rok rz\u0105d\u00f3w koalicji demokratycznej oceniam na czw\u00f3rk\u0119. PiS z\u0142o\u015bliwie nazywa j\u0105 koalicj\u0105 13 grudnia, bo tego dnia w zesz\u0142ym roku Donald Tusk obj\u0105\u0142 urz\u0105d premiera. Pr\u00f3buj\u0105c utrzyma\u0107 si\u0119 u w\u0142adzy, Kaczy\u0144ski op\u00f3\u017ani\u0142 przej\u0119cie rz\u0105d\u00f3w przez wi\u0119kszo\u015bciow\u0105 koalicj\u0119 o dwa tygodnie. Dat\u0119 13 grudnia wybrano na zaprzysi\u0119\u017cenie rz\u0105du Tuska umy\u015blnie, aby wykorzystywa\u0107 ponure skojarzenie z wprowadzeniem stanu wojennego w 1981 r.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Propaganda pisowska do dzi\u015b u\u017cywa tej nazwy. Pokazuje tym samym, co my\u015bli o demokracji. Przecie\u017c rz\u0105d Tuska powsta\u0142 dzi\u0119ki demokratycznym wyborom, a nie w wyniku zamachu stanu. PiS my\u015bli Trumpem: demokratyczne s\u0105 tylko te wybory, kt\u00f3re my wygrywamy.<\/p>\n\n\n\n
W ci\u0105gu roku po utracie w\u0142adzy ob\u00f3z Kaczy\u0144skiego sta\u0142 si\u0119 prawdziw\u0105 „totaln\u0105 opozycj\u0105”. Kontynuowa\u0142 odwracanie znacze\u0144 s\u0142\u00f3w kluczy w wolnej debacie publicznej: wolno\u015b\u0107, praworz\u0105dno\u015b\u0107, demokracja. Najnowszy przyk\u0142ad to sprawa by\u0142ego wiceministra sprawiedliwo\u015bci Romanowskiego. Zas\u0142ania si\u0119 „obywatelskim niepos\u0142usze\u0144stwem”, by kontestowa\u0107 sejmow\u0105 komisj\u0119 \u015bledcz\u0105 badaj\u0105c\u0105 bezprawne dzia\u0142ania Funduszu Sprawiedliwo\u015bci, kt\u00f3rym kierowa\u0142. To ponury \u017cart, bo obywatelskie niepos\u0142usze\u0144stwo polega nie tylko na kontestacji, ale te\u017c na przyj\u0119ciu jej konsekwencji, czyli poddaniu si\u0119 karze.<\/p>\n\n\n\n
PiS zachowa\u0142 przycz\u00f3\u0142ki \u2013 neos\u0119dziowie w KRS, TK, S\u0105dzie Najwy\u017cszym, lojali\u015bci w KRRiT, NBP i kancelarii prezydenta Dudy \u2013 by blokowa\u0107 napraw\u0119 pa\u0144stwa i rozliczenie ich funkcjonariuszy. Wielu z nich dalej pe\u0142ni funkcje na r\u00f3\u017cnych szczeblach w\u0142adzy lokalnej, w sp\u00f3\u0142kach Skarbu Pa\u0144stwa, w s\u0142u\u017cbach mundurowych. Uczciwo\u015b\u0107 ka\u017ce o tym pami\u0119ta\u0107, gdy rozlicza si\u0119 pierwszy rok rz\u0105d\u00f3w Koalicji 15 Pa\u017adziernika. Nie mo\u017cna jej rozlicza\u0107, pomijaj\u0105c front odmowy budowany przez PiS, skrajn\u0105 prawic\u0119 i Ko\u015bci\u00f3\u0142. Jego nowym elementem jest kampania prezydencka, w kt\u00f3rej kandydat Kaczy\u0144skiego przedstawiany jest jako niezale\u017cny, a Rafa\u0142 Trzaskowski jako pajacyk Tuska.<\/p>\n\n\n\n
Wygranie majowych wybor\u00f3w prezydenckich to by\u0107 albo nie by\u0107 koalicji demokratycznej. Przegrana Trzaskowskiego oznacza\u0142aby trzy lata dalszego sabotowania jej plan\u00f3w i dzia\u0142a\u0144 przez nast\u0119pc\u0119 Andrzeja Dudy, PAD 2.0. Nie jestem pewien, czy Szymon Ho\u0142ownia i jego zwolennicy oraz cz\u0119\u015b\u0107 ludowc\u00f3w zdaj\u0105 sobie spraw\u0119, \u017ce upadek koalicji demokratycznej oznacza\u0142by powr\u00f3t prawicy do w\u0142adzy, a ich dalsze kariery polityczne zosta\u0142yby przerwane.<\/p>\n\n\n\n
Dlatego z niepokojem obserwuj\u0119 „symetrystyczne” wypowiedzi Ho\u0142owni i g\u0142osowania sejmowe, w kt\u00f3rych cz\u0119\u015b\u0107 Polski 2050 i PSL przy\u0142\u0105cza si\u0119 do prawicowej opozycji. Momentem prawdy b\u0119dzie druga tura wybor\u00f3w prezydenckich. Mam wci\u0105\u017c nadziej\u0119, \u017ce zadzia\u0142a je\u015bli nie poczucie odpowiedzialno\u015bci za wsp\u00f3lny projekt polityczny, to przynajmniej instynkt samozachowawczy.<\/p>\n\n\n\n
Rz\u0105dowi Tuska nie uda\u0142o si\u0119 w pierwszym roku zadowoli\u0107 ca\u0142ego elektoratu, kt\u00f3ry g\u0142osowa\u0142 na partie proeuropejskie i demokratyczne. Szczeg\u00f3lnie kobiecego i m\u0142odzie\u017cowego. O te grupy b\u0119dzie si\u0119 toczy\u0142a zaci\u0119ta walka. W tej sprawie niepokoi z kolei przesuwanie si\u0119 m\u0142odych ku skrajnej prawicy konfederackiej, a w\u015br\u00f3d kobiet – zniech\u0119cenie na tle fiaska aborcyjnego. Nie pomo\u017ce w ich oczach rz\u0105dowi, \u017ce w opisanej wy\u017cej sytuacji nie by\u0142o to mo\u017cliwe. Nale\u017ca\u0142o si\u0119 tego spodziewa\u0107, ale nie mo\u017cna tym przekonuj\u0105co t\u0142umaczy\u0107 niedoci\u0105gni\u0119\u0107 i b\u0142\u0119d\u00f3w w tej i innych sprawach. Nie wszyscy maj\u0105 czas i ochot\u0119 na dzielenie w\u0142osa na czworo. <\/p>\n\n\n\n
Pr\u00f3cz powod\u00f3w obiektywnych potkni\u0119cia wynika\u0142y tak\u017ce z koalicyjnej natury obecnego rz\u0105du, w kt\u00f3rym \u015bcieraj\u0105 si\u0119 r\u00f3\u017cne pomys\u0142y, kompetencje i osobowo\u015bci, od Sikorskiego, Siemoniaka, Bodnara i Barbary Nowackiej przez Kosiniak-Kamysza po Kotul\u0119 i Dziemianowicz-B\u0105k. Iskrzy, ale lepsze to, ni\u017c ob\u0142udnie monolityczne rz\u0105dy „zjednoczonej prawicy”.<\/p>\n\n\n\n
Na prze\u0142omie roku sukcesy odnosi koalicja w stosunkach mi\u0119dzynarodowych. Niekt\u00f3rzy komentatorzy m\u00f3wi\u0105 nawet, \u017ce to Tusk z szefow\u0105 Komisji Europejskiej s\u0105 teraz sternikami w UE, gdy Francja i Niemcy przechodz\u0105 polityczny kryzys. Gorzej idzie koalicji w polityce wewn\u0119trznej. Ma tu osi\u0105gni\u0119cia \u2013 cho\u0107by w o\u015bwiacie i polityce spo\u0142ecznej \u2013 ale one nie r\u00f3wnowa\u017c\u0105 poczucia pewnego rozczarowania.<\/p>\n\n\n\n
W parlamentarnej kampanii wyborczej demokraci rozbudzili wielkie oczekiwania i nadzieje. Teraz p\u0142ac\u0105 za to cen\u0119. Wci\u0105\u017c jednak KO prowadzi lub idzie \u0142eb w \u0142eb z PiS-em. Pozostaje motorem obozu w\u0142adzy. Te\u017c bym chcia\u0142, \u017ceby wyprzedza\u0142a ob\u00f3z Kaczy\u0144skiego wyra\u017aniej, lecz Tusk gra takimi kartami, jakie ma z woli wyborc\u00f3w i koalicjant\u00f3w. Do wybor\u00f3w szed\u0142 po linii socjalliberalnej, teraz sadowi si\u0119 na centroprawicy, bo tak czyta nastroje elektoratu. Pono\u0107 Jerzy Giedroy\u0107 uwa\u017ca\u0142, \u017ce Polacy s\u0105 w masie prawicowi, wi\u0119c dla r\u00f3wnowagi powinna rz\u0105dzi\u0107 demokratyczna lewica. By\u0107 mo\u017ce, ale dzi\u015b lewica samodzielnie rz\u0105dzi\u0107 nie mo\u017ce, tylko w koalicji, i lwia jej cz\u0119\u015b\u0107 rozumie to lepiej ni\u017c liderzy Trzeciej Drogi. <\/p>\n\n\n\n
Pierwszy rok w mojej ocenie nie by\u0142 z\u0142y. Pokaza\u0142 dobre i s\u0142abe strony koalicji, silne i s\u0142abe punkty. Tusk ma si\u0119 na czym oprze\u0107, wkraczaj\u0105c w rok drugi. Prawdopodobnie to ten drugi rok zadecyduje o tym, czy uda si\u0119 jego ekipie ca\u0142kowicie postawi\u0107 pa\u0144stwo do pionu. To jest warunek wdro\u017cenia „stu konkret\u00f3w” i najwi\u0119ksze wyzwanie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W skali szkolnej od zera do sze\u015bciu pierwszy rok rz\u0105d\u00f3w koalicji demokratycznej oceniam na czw\u00f3rk\u0119. PiS z\u0142o\u015bliwie nazywa j\u0105 koalicj\u0105 13 grudnia, bo tego dnia w zesz\u0142ym roku Donald Tusk obj\u0105\u0142 urz\u0105d premiera. Pr\u00f3buj\u0105c utrzyma\u0107 si\u0119 u w\u0142adzy, Kaczy\u0144ski op\u00f3\u017ani\u0142 przej\u0119cie rz\u0105d\u00f3w przez wi\u0119kszo\u015bciow\u0105 koalicj\u0119 o dwa tygodnie. Dat\u0119 13 grudnia wybrano na zaprzysi\u0119\u017cenie rz\u0105du […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":14557,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16393"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=16393"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16393\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":16412,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16393\/revisions\/16412"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/14557"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=16393"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=16393"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=16393"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}