Premier Tusk ma problem z marsza\u0142kiem Ho\u0142owni\u0105. Niby nic nowego, ale zmieni\u0142a si\u0119 mocno sytuacja. Ho\u0142ownia da\u0142 si\u0119 nam\u00f3wi\u0107 Bielanowi na spotkanie z Kaczy\u0144skim i upiera si\u0119, \u017ce g\u0142osowanie razem z trumpistowsk\u0105 opozycj\u0105 to tylko kwestia proceduralna. Nie, to zawsze przede wszystkim kwestia polityczna.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Gdy koalicjant g\u0142osuje razem z opozycj\u0105, wysy\u0142a jasny sygna\u0142, \u017ce mo\u017ce opu\u015bci\u0107 koalicj\u0119 rz\u0105dow\u0105. Gdy zamiast sam kandydowa\u0107 na przewodnicz\u0105cego swojej partii,\u00a0popiera kandydatur\u0119 skonfliktowanej z premierem polityczki, wzmacnia wra\u017cenie, \u017ce nie zale\u017cy mu na sterowno\u015bci koalicji.<\/p>\n\n\n\n
Gra Ho\u0142owni polega na wykorzystywaniu os\u0142abionej po wygranej Nawrockiego pozycji Tuska: je\u015bli si\u0119 nie dogadamy na moich warunkach, zabior\u0119 moich ministr\u00f3w z twojego rz\u0105du i moje szable z Sejmu.<\/p>\n\n\n\n
Na tym nienazwanym wprost szanta\u017cu Ho\u0142ownia na razie jedzie bez \u017cenady, a Tusk dot\u0105d mu na to pozwala, aby szanta\u017c si\u0119 nie zi\u015bci\u0142, doprowadzaj\u0105c do kryzysu rz\u0105dowego. Tusk gra jak m\u0105\u017c stanu, Ho\u0142ownia jak politykier, kt\u00f3ry nauczy\u0142 si\u0119 najbardziej prymitywnych sztuczek – intryg i szanta\u017cy. Tym razem jednak Tusk publicznie wyrazi\u0142 irytacj\u0119 wistami swego koalicjanta.<\/p>\n\n\n\n
Ma \u015bwi\u0119t\u0105 racj\u0119: Ho\u0142ownia nie widzi albo udaje, \u017ce nie widzi, w co gra Nawrocki. Zachowuje si\u0119, jakby ju\u017c dzia\u0142a\u0142a\u00a0jego wymarzona nowa konstytucja, instaluj\u0105ca w Polsce system prezydencki, w kt\u00f3rym prezydent jest de facto – albo z mocy nowej konstytucji – nie tylko g\u0142ow\u0105 pa\u0144stwa, ale i szefem rz\u0105du, odpowiedzialnym przed Bogiem i histori\u0105, a niekoniecznie przed wyborcami.<\/p>\n\n\n\n
To nie jest tak, \u017ce Tusk nie ma jak zdyscyplinowa\u0107 koalicjanta, kt\u00f3ry robi mu polityczne kuku. Wystarczy „m\u0119ska” rozmowa w cztery oczy lub w otoczeniu wierchuszek wszystkich stronnictw koalicyjnych. Wyb\u00f3r formu\u0142y nale\u017cy do premiera.<\/p>\n\n\n\n
Pod tym wzgl\u0119dem pozycja Tuska jest silniejsza, cho\u0107by w \u015bwietle sonda\u017cowego zjazdu Polski 2050. Wyb\u00f3r Ho\u0142owni jest prosty: albo zostaje w dru\u017cynie i ko\u0144czy swoje solowe rajdy, albo staje przed opini\u0105 publiczn\u0105 w prawdzie. M\u00f3wi, do kogo jest mu dzi\u015b bli\u017cej: do koalicji czy opozycji.<\/p>\n\n\n\n
Je\u015bli do opozycji, niech ma odwag\u0119 wzi\u0105\u0107 odpowiedzialno\u015b\u0107 za upadek koalicji demokratycznej i powr\u00f3t do w\u0142adzy nacjonalistyczno-klerykalnej prawicy i wszystkie tego konsekwencje dla Polski.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Premier Tusk ma problem z marsza\u0142kiem Ho\u0142owni\u0105. Niby nic nowego, ale zmieni\u0142a si\u0119 mocno sytuacja. Ho\u0142ownia da\u0142 si\u0119 nam\u00f3wi\u0107 Bielanowi na spotkanie z Kaczy\u0144skim i upiera si\u0119, \u017ce g\u0142osowanie razem z trumpistowsk\u0105 opozycj\u0105 to tylko kwestia proceduralna. Nie, to zawsze przede wszystkim kwestia polityczna.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17317"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=17317"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17317\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":17320,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17317\/revisions\/17320"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=17317"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=17317"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=17317"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}