„Si\u0142a\u201d wesz\u0142a do podr\u0119cznego s\u0142ownika dzisiejszej polityki. „Pok\u00f3j przez si\u0142\u0119\u201d, „Silna Polska w silnej Europie\u201d itd. W ciekawej rozmowie z Bartoszem T. Wieli\u0144skim („GW” 10-11 listopada) premier Tusk odmienia „si\u0142\u0119\u201d przez wszystkie przypadki. Jego rozumienie tego terminu r\u00f3\u017cni si\u0119 od slogan\u00f3w twardej i skrajnej prawicy. Nie na tyle jednak, by strzeg\u0142o go przed zarzutem, \u017ce zaczyna m\u00f3wi\u0107 j\u0119zykiem „konfederackim\u201d.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Na co Tusk odpowiada, \u017ce nie chce si\u0119 do nich upodobni\u0107, aby uwie\u015b\u0107 cz\u0119\u015b\u0107 wyborc\u00f3w, lecz chodzi mu o to, aby przekona\u0107 ludzi, kt\u00f3rzy trac\u0105 wiar\u0119 w demokracj\u0119 liberaln\u0105, \u017ce nienawistny j\u0119zyk radykalnej prawicy i promowanie przemocy nie jest jedyn\u0105 mo\u017cliw\u0105 odpowiedzi\u0105 na obecne realne wyzwania zwi\u0105zane z nielegaln\u0105 migracj\u0105 i bezpiecze\u0144stwem. I dodaje, \u017ce chce „skuteczniej ni\u017c Bosak, Braun czy Kaczy\u0144ski\u201d rozwi\u0105za\u0107 te problemy, a do tego potrzeba mu zmiany j\u0119zyka i nowych przepis\u00f3w. Tusk nie przejmuje si\u0119 komentarzami, \u017ce i tak wyborcy wol\u0105 „orygina\u0142\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Zdaniem premiera prze\u017cywamy w naszej historii „moment makiaweliczny, gdy opadaj\u0105 wszystkie zas\u0142ony, a polityka okazuje si\u0119 tym, czym jest w swej istocie, „czyli natur\u0105, a nie kultur\u0105. Ten, kto jest silniejszy, wykorzystuje si\u0142\u0119 przeciwko s\u0142abszemu\u201d. Jednak si\u0142a nie musi by\u0107 domen\u0105 prawicy, „wolno\u015bciowcy, demokraci, ludzie kultury te\u017c musz\u0105 by\u0107 silni\u201d.<\/p>\n\n\n\n
„S\u0142uszno\u015b\u0107, wy\u017csze warto\u015bci nic nie znacz\u0105 w polityce, je\u015bli nie stoi za nimi si\u0142a, nie maj\u0105 silnych obro\u0144c\u00f3w gotowych o nie walczy\u0107. To jest dzi\u015b kluczowe wyzwanie dla wszystkich demokrat\u00f3w. Bo je\u015bli dzi\u015b decyduje si\u0142a, to oni te\u017c musz\u0105 by\u0107 silni. Czy stoisz naprzeciw agresji rosyjskiej czy naprzeciw Brauna czy Kaczy\u0144skiego \u2013 b\u0105d\u017a silny\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Tak oto, gdy Kaczy\u0144ski od lat powtarza w k\u00f3\u0142ko antyniemieckie, antyzachodnie i antyuskowe teorie spiskowe, Tusk stara si\u0119 dotrzymywa\u0107 kroku w swoim my\u015bleniu o polityce nieprawicowym teoretykom nowoczesnym pokroju Krastewa czy Sloterdijka.<\/p>\n\n\n\n
Gdy u nas wci\u0105\u017c pokutuje fa\u0142szywy moim zdaniem koncept „duopolu\u201d KO\/PiS, a S\u0142awomir Sierakowski pr\u00f3buje zast\u0105pi\u0107 go futurologicznie konceptem walki Konfederacji z parti\u0105 Razem, przynajmniej w najm\u0142odszym pokoleniu, Donald Tusk patrzy na szerszy kontekst naszych pot\u0119pie\u0144czych swar\u00f3w. Za wyznacznik obecnych czas\u00f3w uwa\u017ca walk\u0119 o w\u0142adz\u0119 niepoddan\u0105 istotnej kontroli spo\u0142ecznej, w tym cyklowi demokratycznych wybor\u00f3w, i o kas\u0119 w skali oligarchicznej. Sp\u00f3r mi\u0119dzy socjalizmem a nacjonalizmem schodzi na plan dalszy.<\/p>\n\n\n\n
W Europie dra\u017cni polskiego premiera boja\u017aliwo\u015b\u0107 w stawianiu oporu pi\u0105tym kolumnom Putina, kt\u00f3re rozwalaj\u0105 UE. W Polsce \u2013 \u017cywotno\u015b\u0107 mantry o dw\u00f3ch trumnach, Pi\u0142sudskiego i Dmowskiego, wci\u0105\u017c rz\u0105dz\u0105cych u nas polityk\u0105. „Dzisiaj nie widz\u0119 trumny Dmowskiego, widz\u0119 mas\u0119 ludzi, szczeg\u00f3lnie m\u0142odych, kupuj\u0105cych t\u0119 narracj\u0119 [o agonii demokracji liberalnej]. W kt\u00f3rej na szczycie warto\u015bci jest si\u0142a\u201d.<\/p>\n\n\n\n
O\u015b konfliktu zdaniem Tuska, najbardziej do\u015bwiadczonego i dojrza\u0142ego polityka w dzisiejszej Polsce, przebiega mi\u0119dzy tymi, kt\u00f3rzy t\u0119skni\u0105 do modelu chi\u0144skiego czy saudyjskiego – „pieni\u0105dz, w\u0142adza bez kontroli, hierarchia spo\u0142eczna, ucieczka od cyklicznej zmiany w\u0142adzy\u201d – a tymi, kt\u00f3rzy nie s\u0105 entuzjastami takiej polityczno-biznesowej oligarchii zast\u0119puj\u0105cej demokracj\u0119 liberaln\u0105. Doda\u0142bym, \u017ce u nas na entuzjast\u0119 modelu „saudyjskiego” kreuje si\u0119 Daniel Obajtek. Z poparciem Kaczy\u0144skiego i pisowskiej elity.<\/p>\n\n\n\n
Tusk zwraca uwag\u0119, \u017ce s\u0105 dwa \u017ar\u00f3d\u0142a sukces\u00f3w narracji prawicowej: przekonanie po stronie demokratycznej, \u017ce ma ca\u0142\u0105 racj\u0119, a po drugie, \u017ce od strony twardo prawicowej demokraci nie mog\u0105 niczego zaczerpn\u0105\u0107. To brzmi mocno kontrowersyjnie dla demokrat\u00f3w. Bo co mianowicie mogliby zaczerpn\u0105\u0107?<\/p>\n\n\n\n
Te\u017c si\u0119 nad tym zastanawiam. Przecie\u017c nie kult si\u0142y w relacjach spo\u0142ecznych i mi\u0119dzypa\u0144stwowych. Odpowied\u017a Tuska: prawica lepiej nazwa\u0142a l\u0119ki w spo\u0142ecze\u0144stwach Zachodu i lepiej na nie zareagowa\u0142a, roztaczaj\u0105c wizj\u0119 silnego, sprawnego i skutecznego pa\u0144stwa broni\u0105cego swych granic i interes\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
No tak, my\u015bl\u0119 sobie, to dla wielu brzmi przekonuj\u0105co, ale przecie\u017c Tusk wie, \u017ce cen\u0105 za „silne pa\u0144stwo\u201d mo\u017ce by\u0107 os\u0142abienie spo\u0142ecze\u0144stwa obywatelskiego i praw cz\u0142owieka, o kt\u00f3re sam walczy\u0142 za komuny. Wie, \u017ce nie mo\u017ce liczy\u0107 na wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z pa\u0142acem prezydenckim we wszelkich pr\u00f3bach czyszczenia pa\u0144stwa i prawa z pisowskich z\u0142og\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Wie, \u017ce weta Nawrockiego os\u0142abiaj\u0105 lub torpeduj\u0105 te starania obozu demokratycznego, czyli prezydent nie chce ani Tuska, ani pa\u0144stwa opisanego w naszej konstytucji. Ostentacyjnie go ignoruje lub dezawuuje, tak jakby silne pa\u0144stwo by\u0142o mo\u017cliwe tylko po przej\u0119ciu pe\u0142nej w\u0142adzy przez PiS i Konfederacj\u0119 pod jego przewodem.<\/p>\n\n\n\n
W takich realiach, \u017ceby mie\u0107 pa\u0144stwo zarazem silne i demokratyczne w rozumieniu naszej konstytucji, trzeba determinacji obozu rz\u0105dz\u0105cego, prodemokratycznych organizacji i ruch\u00f3w spo\u0142ecznych oraz nieprawicowego elektoratu. To jest „demokracja walcz\u0105ca\u201d, z kt\u00f3rej u nas drwi prawica, bo si\u0119 jej boi. Uwierzy\u0142a, \u017ce to jest jej czas, a demokraci to „mi\u0119kiszony\u201d. I na tym polega problem z diagnoz\u0105 Tuska. Prawica musia\u0142aby te\u017c umie\u0107 i chcie\u0107 „zaczerpn\u0105\u0107 czego\u015b\u201d od demokrat\u00f3w, libera\u0142\u00f3w, lewicy. Wtedy Tusk mia\u0142by wi\u0119ksz\u0105 szans\u0119 „troch\u0119 naruszy\u0107\u201d podzia\u0142 dziel\u0105cy dzi\u015b Polsk\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
„Si\u0142a\u201d wesz\u0142a do podr\u0119cznego s\u0142ownika dzisiejszej polityki. „Pok\u00f3j przez si\u0142\u0119\u201d, „Silna Polska w silnej Europie\u201d itd. W ciekawej rozmowie z Bartoszem T. Wieli\u0144skim („GW” 10-11 listopada) premier Tusk odmienia „si\u0142\u0119\u201d przez wszystkie przypadki. Jego rozumienie tego terminu r\u00f3\u017cni si\u0119 od slogan\u00f3w twardej i skrajnej prawicy. Nie na tyle jednak, by strzeg\u0142o go przed zarzutem, \u017ce […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17446"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=17446"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17446\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":17449,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17446\/revisions\/17449"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=17446"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=17446"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=17446"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}