Sarah Mullally jest matk\u0105 dwojga dzieci, nie sko\u0144czy\u0142a Oksfordu, lecz by\u0142a przez lata piel\u0119gniark\u0105 w publicznej s\u0142u\u017cbie zdrowia i odnosi\u0142a zawodowe sukcesy, mimo i\u017c boryka si\u0119 z dysleksj\u0105. Do chrze\u015bcija\u0144stwa zbli\u017cy\u0142a si\u0119 jako nastolatka; u szczytu kariery \u015bwieckiej zapragn\u0119\u0142a zmiany i odnalaz\u0142a si\u0119 w Ko\u015bciele Anglii, gdzie przesz\u0142a wszystkie szczeble, od zwyk\u0142ej pastorki po arcybiskupstwo. Na uroczysto\u015b\u0107 obj\u0119cia urz\u0119du sz\u0142a sze\u015b\u0107 dni piechot\u0105 z katedry w Londynie do katedry w Canterbury, jak zwyk\u0142y pielgrzym, zwyk\u0142y chrze\u015bcijanin. Jakim trzeba by\u0107 nienawistnikiem, by atakowa\u0107 tak\u0105 osob\u0119? A jednak i ona sta\u0142a si\u0119 obiektem nienawi\u015bci w Sieci. I to tak\u017ce w polskiej, gdzie wyla\u0142a si\u0119 na ni\u0105 fala obelg i kpin. <\/p>\n\n\n\n
Czym duchowna z Wielkiej Brytanii podpad\u0142a akurat Polakom? Bo jest kobiet\u0105 i anglikank\u0105, reprezentuj\u0105c\u0105 chrze\u015bcija\u0144stwo wyros\u0142e z Reformacji. Mizoginizm i trydencka mentalno\u015b\u0107 polskich ultrakatolik\u00f3w to g\u0142\u00f3wne powody internetowego linczu. I jeszcze co\u015b: zapiek\u0142a niech\u0119\u0107 do inno\u015bci narodowej, kulturowej, religijnej: \u017bydzi \u017ale, Ukrai\u0144cy \u017ale, Niemcy \u017ale, a teraz anglikanie \u017ale. Bo heretycy, schizmatycy, przebiera\u0144cy, ,,cyrk Monty Pythona”, lewacy, g\u0142upi progresi\u015bci. Wszystko \u017ale. Baby przebra\u0142y si\u0119 w sutanny i zrobi\u0142y z Ko\u015bcio\u0142a ku\u017ani\u0119 feminizmu. <\/p>\n\n\n\n
A \u017ce papie\u017c Leon nazywa j\u0105 ,,drog\u0105 siostr\u0105”, a na uroczysto\u015b\u0107 obj\u0119cia przez ni\u0105 urz\u0119du arcybiskupa Canterbury, prymasa Anglii i honorowego zwierzchnika \u015bwiatowego anglikanizmu. przyby\u0142a brytyjska rodzina kr\u00f3lewska, to te\u017c \u017cadne mecyje, tylko rytua\u0142y schodz\u0105cej ze sceny elity. Zmowa elit, ulubione has\u0142o bojowe populist\u00f3w wszelkiej ma\u015bci. <\/p>\n\n\n\n
Polityka krajowa i mi\u0119dzynarodowa jest w kiepskiej formie, ale nie \u0142ud\u017amy si\u0119: tak\u017ce na odcinku religijnym i duchowym nie ma od niej wytchnienia. Technologie komunikacyjne nie s\u0142u\u017c\u0105 dialogowi, lecz robieniu kasy na wszelkiego rodzaju kontrowersjach. Reformacja by\u0142a buntem przeciw korupcji w Ko\u015bciele zachodnim. Anglikanizm zrodzi\u0142 si\u0119 w konkretnej sytuacji historycznej i politycznej. Kr\u00f3l angielski Henryk VIII nakaza\u0142 zerwanie z Rzymem, by m\u00f3c sobie wzi\u0105\u0107 now\u0105 \u017con\u0119, czyli kierowa\u0142 si\u0119 interesem prywatnym. Pr\u00f3by restauracji katolicyzmu jako religii pa\u0144stwowej nie powiod\u0142y si\u0119. <\/p>\n\n\n\n
Zast\u0105pienie go Ko\u015bcio\u0142em Anglii kosztowa\u0142y mn\u00f3stwo krwi, prze\u015bladowa\u0144 i cierpie\u0144. Ale to wszystko dzia\u0142o si\u0119 w XVI wieku. Dzi\u015b anglikanizm wci\u0105\u017c ma skrzyd\u0142o konserwatywne – sprzeciwiaj\u0105ce si\u0119 ordynacji kobiet na duchownych i biskup\u00f3w – lecz ton nadaje orientacja post\u0119powa. Historia anglikanizmu jest odbiciem wyzwa\u0144 i dylemat\u00f3w typowych dla czas\u00f3w nowo\u017cytnych, epoki O\u015bwiecenia, rewolucji francuskiej, idei praw cz\u0142owieka i obywatela, pok\u0142osia dwu wojen \u015bwiatowych, jesieni narod\u00f3w w dawnym bloku sowieckim, ,,ko\u0144ca historii” og\u0142oszonego przez Fukuyam\u0119 i zderzenia cywilizacji przepowiedzianego przez Huntingtona, a w ko\u0144cu zmaga\u0144 demokracji liberalnej z trupizmem, kt\u00f3re trwaj\u0105 teraz. <\/p>\n\n\n\n
Anglikanizm, tak jak inne nurty chrze\u015bcija\u0144stwa, od prawos\u0142awia przez katolicyzm po fundamentalist\u00f3w w Ameryce i Europie, pr\u00f3buje odnale\u017a\u0107 swoje miejsce w tej p\u0142ynnej, proteuszowej rzeczywisto\u015bci z r\u00f3\u017cnymi skutkami. Wszystkie te nurty s\u0105 raczej w defensywie, tak jak sama idea liberalna w polityce, spo\u0142ecze\u0144stwie i gospodarce. <\/p>\n\n\n\n
Niekt\u00f3rzy wieszcz\u0105 nadej\u015bcie epoki ,,post-sekularnej”, powr\u00f3t do religijnych i duchowych warto\u015bci jako lekarstwa na chaos. Jeste\u015bmy w \u015brodku tego wrzenia. Tak jednak, jak marnie idzie Trumpowi zaprowadzanie pokoju drog\u0105 si\u0142y, r\u00f3wnie\u017c w dziedzinie religijnej gorzkie rozczarowanie czeka tych, kt\u00f3rzy chc\u0105 przywr\u00f3ci\u0107 si\u0142\u0105 prymat religii w \u015bwiecie zachodnim. To by\u0142by prawdziwy cyrk Monty Pythona. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Sarah Mullally jest matk\u0105 dwojga dzieci, nie sko\u0144czy\u0142a Oksfordu, lecz by\u0142a przez lata piel\u0119gniark\u0105 w publicznej s\u0142u\u017cbie zdrowia i odnosi\u0142a zawodowe sukcesy, mimo i\u017c boryka si\u0119 z dysleksj\u0105. Do chrze\u015bcija\u0144stwa zbli\u017cy\u0142a si\u0119 jako nastolatka; u szczytu kariery \u015bwieckiej zapragn\u0119\u0142a zmiany i odnalaz\u0142a si\u0119 w Ko\u015bciele Anglii, gdzie przesz\u0142a wszystkie szczeble, od zwyk\u0142ej pastorki po arcybiskupstwo. […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17735"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=17735"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17735\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":17740,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17735\/revisions\/17740"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=17735"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=17735"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=17735"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}