Eutanazja. Nie wiem, czy Noelia Castillo by\u0142a religijna. Zmar\u0142a na w\u0142asne \u017cyczenie w wieku 25 lat nied\u0142ugo przed Wielkanoc\u0105, mitycznym zwyci\u0119stwem nad \u015bmierci\u0105. Sparali\u017cowana od pasa i w ci\u0105g\u0142ym b\u00f3lu po pr\u00f3bie samob\u00f3jczej na tle traumatycznych prze\u017cy\u0107 osobistych, wola\u0142a \u015bmier\u0107 ni\u017c takie \u017cycie. Skorzysta\u0142a z legalnej eutanazji. S\u0105dy odrzuca\u0142y kolejne wnioski ojca Noelii i jego chrze\u015bcija\u0144skich adwokat\u00f3w, aby tego nie uczyni\u0142a.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Nie pierwszy raz w krajach demokratycznych rozegra\u0142a si\u0119 taka prawna batalia i nie pierwszy raz tak si\u0119 zako\u0144czy\u0142a. Nie spieszmy si\u0119 jednak ani z pot\u0119pieniem, ani z aprobat\u0105 „prawa do \u015bmierci”. Wkraczamy tu na teren egzystencjalnie ekstremalny. Nie wiemy, jak by\u015bmy si\u0119 zachowali, gdyby w naszym \u017cyciu stan\u0105\u0142 taki wyb\u00f3r, dotycz\u0105cy nas samych lub osoby nam bliskiej.<\/p>\n\n\n\n
Tylko ja jestem panem swego \u017cycia i w\u0142adc\u0105 swego cia\u0142a, m\u00f3wi\u0105 jedni. Nieprawda, odpowiadaj\u0105 przeciwnicy prawa do „dobrej \u015bmierci”: twoja decyzja ma skutki dla innych. Bliskich i obcych. Bliskim zadaje cierpienie, obcych oswaja z „cywilizacj\u0105 \u015bmierci”, w kt\u00f3rej s\u0142abi nie maj\u0105 miejsca, a \u017cycie dotkni\u0119te cierpieniem i niesprawno\u015bci\u0105 nie ma warto\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Nie da si\u0119 tu wypo\u015brodkowa\u0107 stanowiska. Jedyne, co mo\u017cliwe w tym sporze, to otwarcie prawnej furtki, z kt\u00f3rej mo\u017cna skorzysta\u0107 pod okre\u015blonymi warunkami. Opcja, ale nie zakaz czy nakaz. Nie musisz z niej korzysta\u0107, ale mo\u017cesz, je\u015bli tak si\u0119 u\u0142o\u017cy w twoim \u017cyciu, \u017ce nie widzisz innej mo\u017cliwo\u015bci. Czy jednak chcemy, by pa\u0144stwo wkracza\u0142o tak g\u0142\u0119boko w \u017cycie obywateli? <\/p>\n\n\n\n
Z bada\u0144 wiadomo, \u017ce zw\u0142aszcza ludzie starsi albo i m\u0142odzi z nieusuwalnymi dysfunkcjami obawiaj\u0105 si\u0119 takiej ingerencji. Bo prawo prawem, lecz w praktyce pojawia si\u0119 wywieranie eutanazyjnej presji w rodzinach, \u015brodowiskach, szpitalach, domach pomocy spo\u0142ecznej. Nie ka\u017cda rodzina gotowa jest do permanentnej opieki nad potrzebuj\u0105cymi jej bliskimi. Nie ka\u017cdy nieuleczalnie chory \u0142aknie eutanazji. Ka\u017cdy przypadek jest wyj\u0105tkowy w takim sensie, w jakim ka\u017cdy cz\u0142owiek jest jedyny w swoim rodzaju, niepowtarzalny jak odcisk jego palca.<\/p>\n\n\n\n
Argumenty i kontrargumenty w tym sporze s\u0105 powszechnie znane. Sp\u00f3r m\u00f3g\u0142 si\u0119 pojawi\u0107 wraz z osi\u0105gni\u0119ciem pewnego poziomu cywilizacji i medycyny. Wcze\u015bniej \u017cycia nie da\u0142o si\u0119 ani poprawia\u0107, ani podtrzymywa\u0107 biologicznie niemal bez ko\u0144ca. Nowe mo\u017cliwo\u015bci s\u0105 zawrotne, ale kosztuj\u0105 publiczne i prywatne pieni\u0105dze, wi\u0119c temat podchwycili politycy, podobnie jak temat aborcji.<\/p>\n\n\n\n
Oba dotycz\u0105 sytuacji egzystencjalnie ekstremalnych, wyboru: \u015bmier\u0107 czy \u017cycie. Dlatego generuj\u0105 silne emocje, bo \u015bmier\u0107 i \u017cycie dotycz\u0105 ka\u017cdego, a nie tylko wybranych. Czy nam si\u0119 to podoba czy nie podoba, w systemie demokratycznym nawet takie tematy podlegaj\u0105 debacie publicznej. Dawniej by\u0142a to domena „woli Bo\u017cej” czy si\u0142 natury, w epoce misji Artemis znalaz\u0142y si\u0119 w sferze prawa stanowionego przez parlamenty, kt\u00f3re ostatecznie podejmuj\u0105 decyzje w drodze g\u0142osowania. Jego wynik w demokracji jest wypadkow\u0105 nie tylko warto\u015bci i idei, ale te\u017c interes\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
W kolebce demokracji parlamentarnej, czyli w Wielkiej Brytanii, w\u0142a\u015bnie trwa procedowanie projektu legalizacji „prawa do dobrej \u015bmierci” w Anglii i Walii. Cho\u0107 wi\u0119kszo\u015b\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwa jest za, w Izbie Lord\u00f3w – wchodz\u0105 do niej z automatu przedstawiciele Ko\u015bcio\u0142a pa\u0144stwowego, Church of England – zg\u0142oszono setki poprawek, kt\u00f3re prawdopodobnie znacznie op\u00f3\u017ani\u0105 ostateczn\u0105 decyzj\u0119. \u015arodowisko lekarskie jest podzielone. Na dodatek analogiczny projekt legalizacji eutanazji przepad\u0142 niedawno w autonomicznym parlamencie Szkocji ku zaskoczeniu liberalnej cz\u0119\u015bci opinii publicznej.<\/p>\n\n\n\n
Z drugiej strony ro\u015bnie liczba pa\u0144stw, gdzie eutanazja jest legalna (w Europie to Holandia, Belgia, w\u0142a\u015bnie Hiszpania, kt\u00f3rej obywatelk\u0105 by\u0142a Noelia, Luksemburg, Austria, poza Europ\u0105 m.in. Kanada, Nowa Zelandia, Australia), ale to u\u0142amek w skali ca\u0142ego globu (blisko 200 pa\u0144stw). Ciekawe, \u017ce liczba pa\u0144stw z legaln\u0105 aborcj\u0105 jest znacznie wy\u017csza (77) ni\u017c z legaln\u0105 eutanazj\u0105. Jeste\u015bmy w \u015brodku d\u0142ugofalowego procesu. Tak czy inaczej, nie uciekniemy od tych trudnych temat\u00f3w. Arbitralne „nie, bo nie” niczego nie rozwi\u0105\u017ce.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Eutanazja. Nie wiem, czy Noelia Castillo by\u0142a religijna. Zmar\u0142a na w\u0142asne \u017cyczenie w wieku 25 lat nied\u0142ugo przed Wielkanoc\u0105, mitycznym zwyci\u0119stwem nad \u015bmierci\u0105. Sparali\u017cowana od pasa i w ci\u0105g\u0142ym b\u00f3lu po pr\u00f3bie samob\u00f3jczej na tle traumatycznych prze\u017cy\u0107 osobistych, wola\u0142a \u015bmier\u0107 ni\u017c takie \u017cycie. Skorzysta\u0142a z legalnej eutanazji. S\u0105dy odrzuca\u0142y kolejne wnioski ojca Noelii i jego […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17767"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=17767"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17767\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":17780,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17767\/revisions\/17780"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=17767"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=17767"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=17767"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}