Stanis\u0142aw „Stan” Tymi\u0144ski chce startowa\u0107 w przysz\u0142ym roku do Senatu z listy Brauna. Obszerny artyku\u0142 o „powrocie cz\u0142owieka z teczk\u0105” przeczyta\u0142em w\u0142a\u015bnie w „Du\u017cym Formacie”, dodatku do poniedzia\u0142kowej „Gazety Wyborczej”. Dla mnie – przeciekawy z dwu powod\u00f3w. Bo by\u0142em rzecznikiem prasowym kampanii prezydenckiej Tadeusza Mazowieckiego, w kt\u00f3rej premier przegra\u0142 nie tylko z Lechem Wa\u0142\u0119s\u0105 – co by\u0142o do przewidzenia, ale nie by\u0142o powodem do wstydu – lecz tak\u017ce ze „Stanem”, co by\u0142o bolesnym zaskoczeniem.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Wykonuj\u0105c prac\u0119 rzecznika,\u00a0kontaktowa\u0142em si\u0119 ze sztabem Lecha. Mazowiecki zgodzi\u0142 si\u0119 na rywalizacj\u0119 z Wa\u0142\u0119s\u0105 niech\u0119tnie. Nie chodzi\u0142o o to, \u017ce on, „pierwszy niekomunistyczny premier” w powojennej Polsce, mo\u017ce przegra\u0107, tylko o to, \u017ce rywalizacja mog\u0142a rozbi\u0107 ob\u00f3z Solidarno\u015bci. I mia\u0142 racj\u0119. Przegra\u0142 jednak tak\u017ce z Tymi\u0144skim, kt\u00f3ry, jak pisze G\u0142uchowski, okaza\u0142 si\u0119 „prekursorem Berlusconiego i Trumpa”, czyli populizmu.<\/p>\n\n\n\n
I ta obserwacja to drugi pow\u00f3d mego zainteresowania tekstem. Bo populizm Tymi\u0144skiego rzeczywi\u015bcie wyprzedza\u0142 epok\u0119, w kt\u00f3rej dzi\u015b \u017cyjemy. Kontaktowa\u0142em si\u0119 ze sztabem Wa\u0142\u0119sy w\u0142a\u015bnie w sprawie „Stana”. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce s\u0105 nim zaniepokojeni podobnie jak sztab premiera. Zgodzili si\u0119, \u017ce trzeba „Stana” i jego otoczenie wzi\u0105\u0107 pod lup\u0119, bo co\u015b tam brzydko pachnie, prawdopodobnie Sowietami.\u00a0<\/p>\n\n\n\n
Wtedy Tymi\u0144ski spad\u0142 z nieba pogrobowcom Moczara w PZPR i SB. Poczuli, \u017ce mog\u0105 si\u0119 symbolicznie odegra\u0107 za upadek PRL. Wiedzieli, \u017ce „Stan” z Lechem nie wygra – w os\u0142awionej teczce mo\u017ce i by\u0142y jakie\u015b „kwity” na Wa\u0142\u0119s\u0119, kt\u00f3re mogli mu dostarczy\u0107 esbecy, ale ma\u0142o kto by w nie wtedy uwierzy\u0142 – ale im wystarczy\u0142aby przegrana Mazowieckiego z panem Nikt, Tymi\u0144skim. To przecie\u017c jego rz\u0105d zdemontowa\u0142 peerelowskie s\u0142u\u017cby specjalne. I dopi\u0119li swego.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n
Teraz dobiegaj\u0105cy\u00a0osiemdziesi\u0105tki Tymi\u0144ski uaktywni\u0142 si\u0119 po raz kolejny. W Kanale Zero nazwa\u0142 Putina i \u0141ukaszenk\u0119 najbardziej cenionymi przez niego politykami w Europie. Zn\u00f3w spad\u0142 z nieba, tym razem braunistom: antyukrai\u0144ski or\u0119downik wznowienia handlu z Rosj\u0105, w latach prze\u0142omu demokratycznego odwiedza\u0142 ambasad\u0119 rosyjsk\u0105 w Warszawie, robi\u0142 biznesy z rosyjsk\u0105 firm\u0105 projektuj\u0105c\u0105 dzisiaj silniki rakietowe.<\/p>\n\n\n\n
Nie ma dowod\u00f3w, \u017ce by\u0142 agentem Rosji ani podczas pierwszej u nas kampanii prezydenckiej, ani \u017ce jest nim dzisiaj, ale mo\u017cna si\u0119 zastanawia\u0107, czemu kontaktowa\u0142 si\u0119 z lud\u017ami zwi\u0105zanymi z sowieckimi i rosyjskimi s\u0142u\u017cbami. Czy by\u0142 ju\u017c w 1990 r. „sowieck\u0105 wrzutk\u0105” czy raczej „agentem wp\u0142ywu”.\u00a0<\/p>\n\n\n\n
G\u0142uchowski cytuje prof. Dudka, kt\u00f3ry uwa\u017ca, \u017ce to w\u0142a\u015bnie wtedy po raz pierwszy polsk\u0105 polityk\u0119 zainfekowa\u0142 wirus „hejtu” jako wydajne narz\u0119dzie zwalczania przeciwnik\u00f3w politycznych. To fakt, Tymi\u0144skiego \u00f3wczesne media przedstawia\u0142y w jak najgorszym \u015bwietle.<\/p>\n\n\n\n
Sztab Mazowieckiego jednak nie szuka\u0142 na niego hak\u00f3w, tylko wiarygodnych informacji o jego drodze \u017cyciowej i kontaktach. Sztab Wa\u0142\u0119sy by\u0142 pewny wygranej i sam wpuszcza\u0142 do kampanii motywy populistyczne, w\u0142\u0105cznie z antysemickim w wymowie dociekaniem, jakie s\u0105 rodowe korzenie Mazowieckiego. Tymi\u0144ski wtedy gra\u0142 czarn\u0105 teczk\u0105, antysemityzm trzyma\u0142 w odwodzie. W latach nast\u0119pnych ju\u017c si\u0119 nie kr\u0119powa\u0142, bo widzia\u0142, \u017ce to w Polsce wci\u0105\u017c dzia\u0142a. Nic dziwnego, \u017ce przyj\u0105\u0142 zaproszenie od Brauna do wsp\u00f3\u0142pracy. <\/p>\n\n\n\n
Tymi\u0144ski zaprzecza\u0142 oskar\u017ceniom wysuwanym w 1990 r. I p\u00f3\u017aniejszym, w ferworze lustracji. W 2005 r. s\u0105d uzna\u0142, \u017ce by\u0142 figurantem – obiektem zainteresowania s\u0142u\u017cb, lecz nie tajnym wsp\u00f3\u0142pracownikiem, i odmawia\u0142 wsp\u00f3\u0142pracy. Zobaczymy, czy Braun faktycznie we\u017amie go na list\u0119. Po tym artykule powinien si\u0119 zastanowi\u0107, czy to pomo\u017ce koroniarzom czy zaszkodzi. Ale to nie moje zmartwienie.<\/p>\n\n\n\n
Populizm nie zniknie w przewidywalnej przysz\u0142o\u015bci. Orb\u00e1n przegra\u0142, w Bu\u0142garii wygrywa w\u0142a\u015bnie prorosyjski Rumen Radew, ju\u017c typowany na nast\u0119pc\u0119 Orb\u00e1na w konfederacji populist\u00f3w. Taki mamy klimat nie tylko w pokomunistycznej cz\u0119\u015bci Europy. Ignorowanie obecnych nastroj\u00f3w, tendencji i m\u00f3d spo\u0142ecznych by\u0142oby b\u0142\u0119dem strony demokratycznej. S\u0142uszne pot\u0119pienie zap\u0119d\u00f3w autorytarnych Trumpa, zmowy z neoimperializmem rosyjskim, hejtu i agresji nie wystarczy. Populizm nie spad\u0142 z nieba. Mo\u017cna z nim wygra\u0107, ale trzeba ci\u0119\u017cko harowa\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Stanis\u0142aw „Stan” Tymi\u0144ski chce startowa\u0107 w przysz\u0142ym roku do Senatu z listy Brauna. Obszerny artyku\u0142 o „powrocie cz\u0142owieka z teczk\u0105” przeczyta\u0142em w\u0142a\u015bnie w „Du\u017cym Formacie”, dodatku do poniedzia\u0142kowej „Gazety Wyborczej”. Dla mnie – przeciekawy z dwu powod\u00f3w. Bo by\u0142em rzecznikiem prasowym kampanii prezydenckiej Tadeusza Mazowieckiego, w kt\u00f3rej premier przegra\u0142 nie tylko z Lechem Wa\u0142\u0119s\u0105 – […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17858"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=17858"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17858\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":17871,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17858\/revisions\/17871"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=17858"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=17858"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=17858"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}