A mo\u017ce nowy Okr\u0105g\u0142y St\u00f3\u0142, skoro inaczej nie umiemy zako\u0144czy\u0107 wojny polsko-polskiej, na kt\u00f3rej korzystaj\u0105 jedynie zewn\u0119trzni i wewn\u0119trzni wrogowie wolnej, demokratycznej Polski?<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Nasz Okr\u0105g\u0142y St\u00f3\u0142 by\u0142 na\u015bladowany w r\u00f3\u017cnych latach jako metoda za\u017cegnania kryzysu z\u017ceraj\u0105cego si\u0142y pa\u0144stwa i spo\u0142ecze\u0144stwa od NRD, W\u0119gier, Czechos\u0142owacj\u0119 i Bu\u0142gari\u0119 po RPA i Tunezj\u0119. Prosta formu\u0142a: rz\u0105dz\u0105cy, opozycja, spo\u0142ecze\u0144stwo obywatelskie, reprezentowane m.in. przez instytucje religijne, siadaj\u0105 do rozmowy i negocjuj\u0105 a\u017c do skutku, czyli do osi\u0105gni\u0119cia porozumienia o pokojowej transformacji, na kt\u00f3rej wszyscy skorzystaj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Oczywi\u015bcie, \u017ce wszystkie strony na wszelki wypadek szuka\u0142y polis ubezpieczeniowych, bo przecie\u017c st\u0105pano po kruchym lodzie. Po \u017cadnej stronie nie by\u0142o jednomy\u015blno\u015bci i woli politycznej, by do sto\u0142u w og\u00f3le siada\u0107, zamiast jeszcze raz – jak 13 grudnia – si\u0142\u0105 wybi\u0107 opozycji mrzonki o jakiej\u015b wsp\u00f3\u0142pracy przy naprawianiu pa\u0144stwa i gospodarki. By\u0142o czym\u015b bezprecedensowym w historii Polski, \u017ce mimo wzajemnej nieufno\u015bci rozmowy si\u0119 toczy\u0142y i zako\u0144czy\u0142y porozumieniem. Szybko jego ustalenia ulega\u0142y modyfikacji.<\/p>\n\n\n\n
Po wyborach 4 czerwca i pomy\u015ble Michnika „wasz prezydent, nasz premier” byli\u015bmy ju\u017c na innym etapie, mimo to obie strony szanowa\u0142y nadal ide\u0119 pokojowej transformacji, co r\u00f3wnie\u017c by\u0142o w naszej tradycji liberum veto, rokosz\u00f3w i konfederacji czym\u015b niespotykanym. Ale ta tradycja przetrwa\u0142a PRL i od\u017cy\u0142a w III RP. Symbolem by\u0142o wyprowadzenie Okr\u0105g\u0142ego Sto\u0142u z Pa\u0142acu Prezydenckiego przez Nawrockiego. W jego uj\u0119ciu tak zako\u0144czy\u0142 si\u0119 w Polsce „postkomunizm”. Dla nacjonalist\u00f3w cud pokojowej transformacji by\u0142 nie zdrowym kompromisem, lecz aktem „zdrady” elity komunistycznej i solidarno\u015bciowej marze\u0144 o niepodleg\u0142o\u015bci i rozliczeniu rz\u0105d\u00f3w komunist\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Tak na histori\u0119 III RP patrzy prawica. Na tym tle pok\u0142ada swoje ideologiczne nadzieje w Nawrockim jako demaskatorze jakiego\u015b \u0142\u017ce-dealu, dzi\u0119ki kt\u00f3remu elita PRL de facto nie tylko nie odpowiedzia\u0142a za swoje rz\u0105dy, ale jeszcze si\u0119 dorobi\u0142a na owym „politycznym kapitalizmie” swoich fortun i zachowa\u0142a wp\u0142ywy polityczne, czego przyk\u0142adem mia\u0142o by\u0107 doj\u015bcie SLD do w\u0142adzy i dziesi\u0119ciolecie prezydentury Kwa\u015bniewskiego. Teori\u0119 wielkiego spisku 1989 r. i Okr\u0105g\u0142ego Sto\u0142u jako projektu wymy\u015blonego w Moskwie i kontrolowanego przez s\u0142u\u017cby Kremla i PRL wpuszczono jak wirusa do politycznego obiegu w Polsce.<\/p>\n\n\n\n
Jest i dzi\u015b po\u017cyteczna dla skrajnej prawicy, bo odwraca uwag\u0119 od jej prorosyjskich i antyukrai\u0144skich inklinacji. Dla prawicy antyukrai\u0144ski radykalizm Leszka Millera jest bezcenny: nawet ten znies\u0142awiany przez prawic\u0119 polityk od moskiewskiej po\u017cyczki do\u0142\u0105czy\u0142 do nich, wi\u0119c stare grzechy prawica mu wybacza. I nic ju\u017c jej nie przeszkadza, \u017ce by\u0142 dla niej koronnym przyk\u0142adem „zdrady” przy Okr\u0105g\u0142ym Stole.<\/p>\n\n\n\n
Kto nie szuka wsz\u0119dzie komuny, postkomuny i winy Tuska, pewnie za\u0142amie tu r\u0119ce: \u017caden Okr\u0105g\u0142y St\u00f3\u0142 si\u0119 nie powt\u00f3rzy. Nikt go dzi\u015b nie chce ani na prawicy, ani na lewicy, ani w kr\u0119gach ko\u015bcielnych. G\u0142\u0119boki podzia\u0142 spo\u0142ecze\u0144stwa by\u0142 celem si\u0142 prawicowych, odk\u0105d Kaczy\u0144ski zakocha\u0142 si\u0119 w „teologii politycznej” eksprawnika Hitlera Carla Schmitta i zastosowa\u0142 j\u0105 w praktyce politycznej w formie sekty smole\u0144skiej i demonizacji Tuska jako agenta niemieckiego neokolonializmu. To zadzia\u0142a\u0142o i dzia\u0142a do dzi\u015b, wi\u0119c po co Kaczy\u0144skiemu, prawicy, a przede wszystkim Nawrockiemu jaki\u015b Okr\u0105g\u0142y St\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Tylko \u017ce \u015bwiat si\u0119 dzisiaj zmienia wyj\u0105tkowo szybko i nieprzewidywalnie. Okr\u0105g\u0142y St\u00f3\u0142 by\u0142 odpowiedzi\u0105 na dysfunkcjonalno\u015b\u0107 pa\u0144stwa i gospodarki realnego socjalizmu. Nawet je\u015bli macza\u0142y w tym palce s\u0142u\u017cby, to akurat gospodarka wysz\u0142a na tym dobrze po transformacji. Powtarzamy bezrefleksyjnie, jaka silna jest polska gospodarka, a przecie\u017c nasz „cud gospodarczy” zawdzi\u0119czamy transformacji.<\/p>\n\n\n\n
Gdyby jednak nast\u0105pi\u0142a z\u0142a kumulacja czynnik\u00f3w zewn\u0119trznych (agresja Rosji) i wewn\u0119trznych (masowe protesty obywatelskie przeciwko totalnym rz\u0105dom nacjonalist\u00f3w) opcja Okr\u0105g\u0142ego Sto\u0142u – mo\u017cna j\u0105 nazwa\u0107 rz\u0105dem konsolidacji pa\u0144stwa – zn\u00f3w by si\u0119 pojawi\u0142a. Mam nawet swoich kandydat\u00f3w do tego scenariusza, o ile wcze\u015bniej nie trafi\u0105 do nowej twierdzy brzeskiej. Na dzi\u015b jestem jednak spokojny: pomimo aroganckiej konfrontacyjnej retoryki skrajna prawica nie ma zasob\u00f3w kadrowych ani materialnych i organizacyjnych, by wprowadzi\u0107 takie totalne rz\u0105dy bez oporu spo\u0142ecze\u0144stwa i opinii mi\u0119dzynarodowej. Moim marzeniem jest wszak\u017ce, by m\u0105dre g\u0142owy mimo wszystko zwo\u0142a\u0142y jaki\u015b narodowy Okr\u0105g\u0142y St\u00f3\u0142, nie pod presj\u0105 stanu wyj\u0105tkowego, lecz pro publico bono.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
A mo\u017ce nowy Okr\u0105g\u0142y St\u00f3\u0142, skoro inaczej nie umiemy zako\u0144czy\u0107 wojny polsko-polskiej, na kt\u00f3rej korzystaj\u0105 jedynie zewn\u0119trzni i wewn\u0119trzni wrogowie wolnej, demokratycznej Polski?<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-18467","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-gra-w-klasy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18467","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18467"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18467\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":18482,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18467\/revisions\/18482"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18467"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18467"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18467"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}