Roman Giertych wyr\u00f3s\u0142 na lidera anty-PiS-owskiej opozycji parlamentarnej ku wstydowi Platformy. Wyczu\u0142 dobrze, \u017ce teraz albo nigdy. Walczy o swoj\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107 polityczn\u0105 bardziej ni\u017c o przysz\u0142o\u015b\u0107 LPR. Problemy Giertycha nic a nic mnie mnie martwi\u0105. Uwa\u017ca\u0142em go za wi\u0119kszego szkodnika politycznego ni\u017c Kaczy\u0144skich.<\/p>\n
Od sprawy Blidy, gruntafery i ,,polskiego Watergate” proporcja si\u0119 zmienia. Giertych ma szanse zdzia\u0142a\u0107 co\u015b dobrego dla polskiej demokracji i w ten spos\u00f3b naprawi\u0107 troch\u0119 szk\u00f3d, kt\u00f3re sam wraz z Lig\u0105 wyrz\u0105dzi\u0142. Do pierwszej ligi polskiej polityki nie wejdzie, ale je\u015bli si\u0119 teraz utrzyma na fali, wszystko jeszcze mo\u017cliwe. Giertych m\u00f3g\u0142by by\u0107 liderem jakiej\u015b ,,po-nowoczesnej” prawicy, troch\u0119 w stylu lidera brytyjskich konserwatyst\u00f3w Camerona. Naturalnie pod warunkiem, \u017ce zerwa\u0142by z retoryk\u0105 i programem tej neoendecji, jakiej dzi\u015b przewodzi – si\u0142y wstecznej i anachronicznej.<\/p>\n
<\/p>\n
Nie widz\u0119 Giertycha ani z Lepperem, ani z Markiem Jurkiem, ale w jakiej\u015b post-PiSowskiej partii dysydent\u00f3w, kt\u00f3rzy odm\u00f3wi\u0105 stuprocentowej lojalno\u015bci Kaczy\u0144skim i Ziobrze. Taka partia mo\u017ce si\u0119 przyda\u0107 po wyborach do dalszej redukcji znaczenia twardego populistyczno-narodowo-katolickiego PiS-u.<\/p>\n
Frapuje mnie fenomen Platformy. W ogniu sprawy Kaczmarka Olejniczak i Giertych wykuwaj\u0105 ostrogi obro\u0144c\u00f3w demokracji i praworz\u0105dno\u015bci w Polsce, a Plaforma jakby nadawa\u0142a z innego kraju. Mo\u017ce jestem niesprawiedliwy, bo wypowiedzi i komentarzy polityk\u00f3w PO w mediach nie brakuje, ale jako\u015b przeszkadza mi ten ich lekki u\u015bmieszek, jakby mieli stuprocentow\u0105 kontrol\u0119 nad tera\u017aniejszo\u015bci\u0105 i przysz\u0142o\u015bci\u0105 polityki polskiej, kiedy wiadomo, \u017ce jej nie maj\u0105 – nikt jej nie ma: polityka polska przypomina samolot lec\u0105cy korkoci\u0105giem ku ziemi, gdzie czeka j\u0105 konfrontacja z rzeczywisto\u015bci\u0105 nieco inn\u0105 ni\u017c ta w mediach. Te u\u015bmiechy Platformy kryj\u0105 brak pewno\u015bci i brak pomys\u0142u.<\/p>\n
Na tym tle Giertych w swoim prywatnym politycznym korkoci\u0105gu mo\u017ce nawet jako\u015b imponowa\u0107 zaanga\u017cowaniem. Wida\u0107, \u017ce ma wol\u0119 walki, determinacj\u0119, a i kwalifikacje do utrudniania \u017cycia PiS-owi. Bierze rewan\u017c za swoje upokorzenia jako wicepremier, to jasne, ale jest w tym jako\u015b wiarygodny. Do m\u0119\u017ca stanu, kt\u00f3ry by przekonuj\u0105co m\u00f3g\u0142 ostrzega\u0107 przed pe\u0142zaj\u0105cym zamachem stanu, jeszcze mu daleko, ale jako lider pro-demokratycznej opinii publicznej daje rad\u0119 lepiej ni\u017c niejeden guru Platformy. Tak to Kaczy\u0144ski wyhodowa\u0142 sobie na piersi \u017cmij\u0119 du\u017co gro\u017aniejsz\u0105 ni\u017c mog\u0142o by si\u0119 wydawa\u0107. Neoendecja nie ma przysz\u0142o\u015bci, ale Giertych jeszcze nie powiedzia\u0142 ostatniego s\u0142owa w polskiej polityce.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Roman Giertych wyr\u00f3s\u0142 na lidera anty-PiS-owskiej opozycji parlamentarnej ku wstydowi Platformy. Wyczu\u0142 dobrze, \u017ce teraz albo nigdy. Walczy o swoj\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107 polityczn\u0105 bardziej ni\u017c o przysz\u0142o\u015b\u0107 LPR. Problemy Giertycha nic a nic mnie mnie martwi\u0105. Uwa\u017ca\u0142em go za wi\u0119kszego szkodnika politycznego ni\u017c Kaczy\u0144skich. Od sprawy Blidy, gruntafery i ,,polskiego Watergate” proporcja si\u0119 zmienia. Giertych ma […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/235"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=235"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/235\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=235"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=235"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=235"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}