{"id":2557,"date":"2014-09-15T16:10:23","date_gmt":"2014-09-15T14:10:23","guid":{"rendered":"http:\/\/szostkiewicz.blog.polityka.pl\/?p=2557"},"modified":"2014-09-15T22:32:26","modified_gmt":"2014-09-15T20:32:26","slug":"jest-kultura-w-internecie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/2014\/09\/15\/jest-kultura-w-internecie\/","title":{"rendered":"Jest Kultura w internecie!"},"content":{"rendered":"

Tylko \u017ceby\u015b mia\u0142 czyste buty! Giedroyc, jak kogo\u015b widzi po raz pierwszy i wie o nim niewiele, najpierw rzuca okiem na jego buty, czy s\u0105 wyczyszczone. To pomaga mu wyrobi\u0107 sobie pogl\u0105d, z kim ma do czynienia. Tak pouczony uda\u0142em si\u0119 w 1988 r. na spotkanie z Redaktorem paryskiej \u201eKultury”. Buty wyczy\u015bci\u0142em na glanc.
\n
\nPrzypomnia\u0142em sobie t\u0119 rad\u0119 na wiadomo\u015b\u0107, \u017ce rusza portal Kulturaparyska.com<\/a>. Wspaniale! Od razu zajrza\u0142em. Tym bardziej, \u017ce mam zaufanie do ludzi, kt\u00f3rzy witryn\u0119 tworz\u0105 i redaguj\u0105, na czele z\u00a0 Ann\u0105 Bernhardt (dawniej Ol\u0105 Mietkowsk\u0105),\u00a0Wojtkiem Sikor\u0105 i Staszkiem Mancewiczem. Znamy si\u0119 od wielu lat, wiem, \u017ce traktuj\u0105 to zadanie powa\u017cnie i profesjonalnie.<\/p>\n

Sikora, cz\u0142owiek bardzo skromny, od ponad 30 lat w Pary\u017cu, sta\u0142 si\u0119 kim\u015b w rodzaju kustosza pami\u0119ci o Kulturze ju\u017c dawno temu. Mancewicz, zaprzysi\u0119g\u0142y krakowianin, zwi\u0105zany i z \u201eWyborcz\u0105”, i z \u201eTygodnikiem Powszechnym”, ma dobre wyczucie, czego mog\u0105 po witrynie \u201eKultury” oczekiwa\u0107 i starsi, i m\u0142odsi internauci.<\/p>\n

S\u0105 w Polsce chyba tylko trzy czasopisma, od kt\u00f3rych czytelnik\u00f3w s\u0142ysza\u0142em, \u017ce si\u0119 na nich wychowali. C\u00f3\u017c, chyba nie wszyscy, bo niekt\u00f3rzy, w tym znani, robili zarazem albo m\u00f3wili czy pisali rzeczy, kt\u00f3re tym deklaracjom wdzi\u0119czno\u015bci zaprzecza\u0142y. To oczywi\u015bcie \u201eTygodnik Powszechny”, POLITYKA i w\u0142a\u015bnie paryska \u201eKultura”. M\u00f3wili\u015bmy \u201eparyska”, w odr\u00f3\u017cnieniu od wychodz\u0105cego w Warszawie w PRL tygodnika pod tym samym tytu\u0142em, zreszt\u0105 ca\u0142kiem niez\u0142ego w cz\u0119\u015bci literacko-kulturalnej (jaki wstyd, \u017ce dzi\u015b nie ma ju\u017c papierowych tygodnik\u00f3w tego typu).<\/p>\n

Czego mo\u017cna si\u0119 by\u0142o uczy\u0107 od \u201eKultury”? Trze\u017awo\u015bci my\u015blenia politycznego. Konkrety: na przyk\u0142ad koncepcja UBL jako podstawa polskiej polityki wschodniej. Czy to si\u0119 dzi\u015b broni? Coraz mniej, bo wizje polityczne z epoki zimnej wojny nie mog\u0105 by\u0107 przenoszone mechanicznie na nasze czasy, coraz bardziej odbiegaj\u0105ce od rzeczywisto\u015bci, w jakiej my\u015bleli i pisali Mieroszewski, Mi\u0142osz, Herling Grudzi\u0144ski i sam Redaktor, a tak\u017ce jego wsp\u00f3\u0142pracownicy w Kraju, kt\u00f3rzy coraz ch\u0119tniej podejmowali ryzyko pisania dla \u201eo\u015brodka antysocjalistycznego”.<\/p>\n

Giedroyc by\u0142 oficjalnie przedmiotem podobnej politycznej nienawi\u015bci w propagandzie PRL, jak Zbigniew Brzezi\u0144ski. Ale w wolnej Polsce okaza\u0142o si\u0119, \u017ce elita PZPR zaczytywa\u0142a si\u0119 \u201eKultur\u0105”, tak jak my, m\u0142oda solidarno\u015bciowa i demokratyczna opozycja. Podczas spotkania z Redaktorem w \u201eLaficie” poprosi\u0142em, by potwierdzi\u0142, \u017ce wydrukowa\u0142 m\u00f3j tekst o stosunkach polsko-ukrai\u0144skich w Przemy\u015blu, gdzie dzia\u0142a\u0142em w okresie pierwszej Solidarno\u015bci. Giedroyc spojrza\u0142 na mnie uwa\u017cnie i szepn\u0105\u0142 co\u015b stoj\u0105cej obok pani Zofii Herz. Wysz\u0142a z gabinetu i po chwili wr\u00f3ci\u0142a z egzemplarzem \u201eKultury” z moim artyku\u0142em. Zorientowa\u0142em si\u0119, \u017ce ukaza\u0142 si\u0119 ju\u017c w stanie wojennym, kiedy by\u0142em internowany i pod moim prawdziwym nazwiskiem, a nie pod pseudonimem, co mog\u0142o mie\u0107 dla mnie wtedy pewne dodatkowe przykre konsekwencje (oskar\u017cenie o wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z o\u015brodkiem dywersji politycznej). Egzemplarz, miniaturowy, \u0142atwiejszy do przemycenia, zachowa\u0142em na pami\u0105tk\u0119. Teraz sprawdzi\u0142em na w\u0142asnym przek\u0142adzie, \u017ce m\u00f3j skromny tekst jest dost\u0119pny po tylu latach w archiwum portalu. To oczywi\u015bcie drobny szczeg\u00f3\u0142.<\/p>\n

Zach\u0119cam do korzystania z tego nieprzebranego bogactwa, dobra narodowego, jakim jest portal \u201eKultury”. Aby zajrze\u0107 do tamtych tekst\u00f3w sprzed lat, por\u00f3wna\u0107 je z analizami wsp\u00f3\u0142czesnymi, tak\u017ce pod wzgl\u0119dem klarowno\u015bci przekazu i poziomu literackiego. Portal jest w istocie nie tylko bezcennym archiwum dla ka\u017cdego, kto serio interesuje si\u0119 polsk\u0105 polityk\u0105, histori\u0105 i kultur\u0105.<\/p>\n

Jest te\u017c rodzajem pomnika wystawionego \u201eKulturze”, jej \u015brodowisku, jej wyobra\u017ceniom o tym, czym jest nowoczesny pa\u0144stwotw\u00f3rczy patriotyzm.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tylko \u017ceby\u015b mia\u0142 czyste buty! Giedroyc, jak kogo\u015b widzi po raz pierwszy i wie o nim niewiele, najpierw rzuca okiem na jego buty, czy s\u0105 wyczyszczone. To pomaga mu wyrobi\u0107 sobie pogl\u0105d, z kim ma do czynienia. Tak pouczony uda\u0142em si\u0119 w 1988 r. na spotkanie z Redaktorem paryskiej \u201eKultury”. Buty wyczy\u015bci\u0142em na glanc.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2557"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2557"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2557\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2568,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2557\/revisions\/2568"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2557"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2557"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2557"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}