PiS stara si\u0119 odwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 od afery madryckiej z trzema by\u0142ymi pos\u0142ami partii Jaros\u0142awa Kaczy\u0144skiego. Prezes zg\u0142asza kandydatur\u0119 pos\u0142a Andrzeja Dudy na prezydenta Polski. Bingo czy falstart?
\n
\nNie wiadomo, co na to pisowscy alianci: m\u00f3wiono przecie\u017c o prezydenckich ambicjach Ziobry i Gowina. Nie wiadomo, jaki ci\u0119\u017car ma deklaracja prezesa PiS: czy to ju\u017c causa finita i nie b\u0119dzie \u017cadnej dalszej dyskusji, bo partyjne prawybory prezes ju\u017c skre\u015bli\u0142. I czy to ostateczne odes\u0142anie na \u015bmietnik pisowskiej polityki prof. Gli\u0144skiego, kt\u00f3ry mia\u0142 by\u0107 przecie\u017c premierem, a mo\u017ce nawet prezydentem z ramienia PiS?<\/p>\n
Na miejscu pos\u0142a Dudy przestudiowa\u0142bym losy niegdysiejszych lider\u00f3w PiS, w\u0142\u0105cznie z pos\u0142em Hofmanem. \u0141aska prezesa na pstrym koniu je\u017adzi, plotkuj\u0105 w PiS. Nie ma pewno\u015bci, czy Duda nie zostanie przez prezesa wymieniony na jeszcze kogo\u015b innego. Prezes ma do swych podw\u0142adnych partyjnych stosunek instrumentalny. Traktuje ich jak klocki. Wczoraj Hofman, dzi\u015b Brudzi\u0144ski, wczoraj Gli\u0144ski, dzi\u015b Duda. Jutro?<\/p>\n
Ka\u017cdy w\u00f3dz partyjny tak traktuje dzisiaj swych towarzyszy, ale przecie\u017c mo\u017cna si\u0119 na takie traktowanie nie godzi\u0107 i ocali\u0107 cho\u0107by odrobin\u0119 osobistej suwerenno\u015bci. Pose\u0142 Duda mia\u0142 min\u0119 tak\u0105 sobie, gdy prezes obwieszcza\u0142 swe zamiary wobec niego. Tak jakby wyczuwa\u0142, \u017ce to improwizowane pod wp\u0142ywem chwili pasowanie go na prezydenta in spe jest jednak bardziej upokorzeniem ni\u017c dowodem uznania jego politycznego dorobku i statusu partyjnego przez Kaczy\u0144skiego.<\/p>\n
Ten dorobek nie jest imponuj\u0105cy. Duda nie ma te\u017c formatu prezydenckiego, cho\u0107 na tle innych bliskich wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w Kaczy\u0144skiego sprawia wra\u017cenie korzystne, stosunkowo m\u0142ody, u\u015bmiecha si\u0119, ma maniery, m\u00f3wi z umiarem. Ale to za ma\u0142o, wi\u0119c b\u0119dzie trzymany na kr\u00f3tkiej smyczy. Jest teraz potrzebny do \u201eprzykrycia” w mediach sprawy madryckiej.<\/p>\n
Kiedy wrzawa wok\u00f3\u0142 niej ucichnie, na plan pierwszy zn\u00f3w wysunie si\u0119 prezes i jego akolici. Kaczy\u0144ski nie chce przegra\u0107 z Komorowskim, to jasne. O\u015bwiadcza, \u017ce chcia\u0142by by\u0107 premierem. Ale \u017ceby by\u0142 znowu premierem – na to nie ma wielkich szans. Pozostaje mu wyci\u0105ganie kolejnych kart z r\u0119kawa \u2013 dzi\u015b d\u017cokerem jest Duda \u2013 mianowanie kolejnych delegat\u00f3w do sukcesu i stwarzanie pozor\u00f3w, \u017ce panuje nad sytuacj\u0105.<\/p>\n
Tymczasem rzeczywisto\u015b\u0107 okazuje si\u0119 dzi\u015b taka, \u017ce rezerwy kadrowe PiS s\u0105 p\u0142ytkie. Kandydatura Dudy jest tego po\u015brednio dowodem. Prezes wyczy\u015bci\u0142 parti\u0119 z ludzi politycznej wagi ci\u0119\u017ckiej. Nie ma swego Bronis\u0142awa Komorowskiego ani swojej Ewy Kopacz.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
PiS stara si\u0119 odwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 od afery madryckiej z trzema by\u0142ymi pos\u0142ami partii Jaros\u0142awa Kaczy\u0144skiego. Prezes zg\u0142asza kandydatur\u0119 pos\u0142a Andrzeja Dudy na prezydenta Polski. Bingo czy falstart?<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2657"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2657"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2657\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2660,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2657\/revisions\/2660"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2657"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2657"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2657"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}