Mam w bibliotece domowej mn\u00f3stwo ksi\u0105\u017cek Bara\u0144czaka. Przek\u0142ad\u00f3w z angielskiego i wierszy. Wydania podziemne i naziemne. By\u0142 cz\u0119\u015bci\u0105 mojego \u017cycia nie tylko jako t\u0142umacz i poeta, lecz tak\u017ce jako cz\u0142owiek kultury i opozycji KOR-owskiej w latach PRL.
\n
\nNie wiem, w kt\u00f3rym wcieleniu by\u0142 dla mnie najwa\u017cniejszy. Mo\u017ce w ka\u017cdym. Troch\u0119 mnie dra\u017cni dyskusja, czy Bara\u0144czak by\u0142 przede wszystkim poet\u0105 czy jednak t\u0142umaczem. Udziela\u0142 si\u0119, w czym chcia\u0142 i m\u00f3g\u0142, zawsze serio. Nale\u017ca\u0142 do tej cz\u0119\u015bci swego pokolenia, kt\u00f3re wyda\u0142o poetyck\u0105 \u201enow\u0105 fal\u0119”: Bara\u0144czaka, Zagajewskiego, Kornhausera. Byli tylko kilka lat starsi ode mnie, od mojego rocznika student\u00f3w polonistyki UJ, a uwa\u017cali\u015bmy ich za mistrz\u00f3w i wz\u00f3r do na\u015bladowania. W literaturze i w polityce. Takie by\u0142y czasy, \u017ce poezja dla samej poezji, lekko artystowska, zaj\u0119ta sam\u0105 sob\u0105, imponowa\u0142a mniej ni\u017c zaanga\u017cowana po stronie wolno\u015bci artystycznej i politycznej.<\/p>\n
M\u0142ody Bara\u0144czak wydawa\u0142 mi si\u0119 szalenie powa\u017cny i odwa\u017cny, tak samo jak inni \u201enowofalowcy”. I to by\u0142 raczej wyraz podziwu. A podziwia\u0142em i podziwiam go do dzi\u015b za niesamowit\u0105 pracowito\u015b\u0107, ale tak\u017ce za poczucie humoru. By\u0142 bowiem cz\u0142owiekiem pogodnym, kochaj\u0105cym \u017cycie, skromnym, ceni\u0105cym sobie prywatno\u015b\u0107, ale piel\u0119gnuj\u0105cym przyja\u017anie, a nade wszystko zwi\u0105zek, jaki po\u0142\u0105czy\u0142 go z \u017con\u0105, kt\u00f3ra opiekowa\u0142a si\u0119 nim przez d\u0142ugie lata choroby. Wr\u00f3s\u0142 w Stany, gdzie \u017cy\u0142 d\u0142ugo i tw\u00f3rczo i gdzie umar\u0142, lecz Polski nie porzuci\u0142.<\/p>\n
Wraca\u0142 do niej po prze\u0142omie 1989 r., ciesz\u0105c si\u0119 nim, jak jego kr\u0105g, \u015brodowisko KOR-owskiej opozycji demokratycznej, z kt\u00f3r\u0105 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 m.in. jako cz\u0142onek zespo\u0142u podziemnego czasopisma \u201eZapis”. T\u0142umaczy\u0142 mo\u017ce wi\u0119cej, ni\u017c sam pisa\u0142, ale w obu wcieleniach by\u0142 znakomity. <\/p>\n
Pozna\u0142em go bli\u017cej, gdy pracowa\u0142em w \u201eTygodniku Powszechnym”. W 1993 zrobili\u015bmy z nim d\u0142ugi wywiad. W druku ukaza\u0142 si\u0119 pod tytu\u0142em, kt\u00f3ry wtedy wydawa\u0142 mi si\u0119 trafny: \u201ePoeta w krawacie”. Faktycznie, nie mia\u0142 problemu z tym, \u017ce na spotkania publiczne zak\u0142ada\u0142 marynark\u0119 i krawat. To mi si\u0119 podoba\u0142o. Odbiera\u0142em to jako znak szacunku dla ludzi, kt\u00f3rzy t\u0142umnie przychodzili pos\u0142ucha\u0107 jego i jego poezji.<\/p>\n
Zostawia po sobie ca\u0142\u0105 bibliotek\u0119, ale jego dorobkiem by\u0142o te\u017c samo jego \u017cycie. Spe\u0142nione, cho\u0107 zako\u0144czone przedwcze\u015bnie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Mam w bibliotece domowej mn\u00f3stwo ksi\u0105\u017cek Bara\u0144czaka. Przek\u0142ad\u00f3w z angielskiego i wierszy. Wydania podziemne i naziemne. By\u0142 cz\u0119\u015bci\u0105 mojego \u017cycia nie tylko jako t\u0142umacz i poeta, lecz tak\u017ce jako cz\u0142owiek kultury i opozycji KOR-owskiej w latach PRL.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2732"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2732"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2732\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2733,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2732\/revisions\/2733"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2732"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2732"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2732"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}