Bronis\u0142aw Geremek nie \u017cyje. Tym razem Lech Kaczy\u0144ski stan\u0105\u0142 na wysoko\u015bci zadania. Nazwa\u0142 Profesora wybitnym Polakiem. A ja przypominam sobie brutalne ataki na Geremka u szczytu kampanii prolustracyjnej pod rz\u0105dami PiS. M\u0142ody narybek tej partii wyciera\u0142 sobie Profesorem usta, jakby czu\u0142 przyzwolenie i zach\u0119t\u0119 z szczyt\u00f3w \u00f3wczesnej w\u0142adzy.<\/p>\n
S\u0142ysz\u0119, \u017ce i teraz na internetowych forach wy\u017cywa si\u0119 na Zmar\u0142ym antysemicki anonimowy mot\u0142och. Tak\u017ce taki nekrolog pisze wsp\u00f3\u0142czesna Polska Geremkowi. Wstyd o tym pisa\u0107 w dniu tragedii, ale nie mo\u017cna te\u017c o tym milcze\u0107. Od Gabriela Narutowicza po Bronis\u0142awa Geremka w polskiej polityce zawsze mamy te dwa nurty. Jeden na poziomie Europy – Profesor by\u0142 jednym z ostatnich ju\u017c dzi\u015b wielkich jego przedstawicieli – drugi na poziomie magla. Ten pierwszy stara\u0142 si\u0119 o Polsk\u0119 woln\u0105, demokratyczn\u0105, sprawiedliw\u0105, solidarn\u0105 z innymi narodami Europy, ten drugi stara\u0142 si\u0119 przerobi\u0107 Polsk\u0119 na swoje katoendeckie kopyto i zrzuci\u0107 z coko\u0142u legendy tej pierwszej Polski.<\/p>\n
Na szcz\u0119\u015bcie jeszcze nie dopi\u0119li swego. Lecz \u015bmier\u0107 Profesora to kolejne os\u0142abienie tego pierwszego, proeuropejskiego, prozachodniego, promodernizacyjnego nurtu w Polsce.<\/p>\n
Zapami\u0119ta\u0142em z czasu kampanii prezydenckiej Tadeusza Mazowieckiego w 1990 r., a by\u0142em jej rzecznikiem prasowym, jak p\u00f3\u017anym wieczorem Profesor przychodzi\u0142 na nieformalne spotkania sztabu wyborczego. Tak jak Mazowiecki, martwi\u0142 si\u0119 rozpadem obozu Solidarno\u015bci i spo\u0142ecznym odbiorem bratob\u00f3jczej walki Mazowiecki kontra Wa\u0142\u0119sa. Czy ludzie j\u0105 rozumiej\u0105, czy j\u0105 akceptuj\u0105? Podziwia\u0142em Profesora za t\u0119 zdolno\u015b\u0107 oderwania si\u0119 od bie\u017c\u0105czki politycznej i patrzenia na sprawy Polski z dystansu historyka, kt\u00f3ry fascynowa\u0142 si\u0119 szko\u0142\u0105 d\u0142ugiego trwania. Bo przecie\u017c by\u0142 nie tylko politykiem, m\u0119\u017cem stanu, cz\u0142owiekiem pryncypi\u00f3w, ale i\u00a0uczonym, kt\u00f3ry wiedz\u0119\u00a0historyczn\u0105 zaprz\u0105g\u0142 do s\u0142u\u017cby pa\u0144stwowej.<\/p>\n
Geremek ewoluowa\u0142 w znamienny spos\u00f3b. Od cz\u0142owieka europejskiej ideowej spo\u0142ecznej lewicy do liberalnego centrysty my\u015bl\u0105cego w kategoriach i Polski, i Europy jako integralnego projektu politycznego. Ma\u0142o kto pami\u0119ta, \u017ce jego politycznym wychowankiem a mo\u017ce i beniaminkiem, przynajmniej do czas\u00f3w swego odej\u015bcia z UW, by\u0142 Jan Rokita. I ma\u0142o kto pami\u0119ta, jak Geremek chcia\u0142, by biciem w ko\u015bcielne dzwony i \u015bpiewem Te Deum wie\u015bci\u0107 upadek PRL.<\/p>\n
Ewolucja Geremka jest w jakim\u015b stopniu charakterystyczna dla jego europejskiego \u015brodowiska politycznego. Mniej jednak dostrzegana i doceniana by\u0142a w Polsce. Ogromna szkoda, \u017ce Bronis\u0142aw Geremek nie b\u0119dzie ju\u017c wspiera\u0142 polskiego\u00a0liberalizmu i symbolizowa\u0142 nowoczesnego otwartego\u00a0polskiego patriotyzmu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Bronis\u0142aw Geremek nie \u017cyje. Tym razem Lech Kaczy\u0144ski stan\u0105\u0142 na wysoko\u015bci zadania. Nazwa\u0142 Profesora wybitnym Polakiem. A ja przypominam sobie brutalne ataki na Geremka u szczytu kampanii prolustracyjnej pod rz\u0105dami PiS. M\u0142ody narybek tej partii wyciera\u0142 sobie Profesorem usta, jakby czu\u0142 przyzwolenie i zach\u0119t\u0119 z szczyt\u00f3w \u00f3wczesnej w\u0142adzy. S\u0142ysz\u0119, \u017ce i teraz na internetowych forach […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/357"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=357"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/357\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=357"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=357"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=357"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}