Opiniotw\u00f3rczy tygodnik \u201eThe Economist\u201d og\u0142osi\u0142 sw\u00f3j \u201eIndeks demokracji\u201d za rok 2015. Demokracja ma si\u0119 kiepsko, nie tylko w Polsce i naszym regionie Europy.
\n
\nSwoje raporty pismo og\u0142asza od 2006 r. W pierwszym Indeksie demokracji\u00a0Polska zanotowa\u0142a wynik sumaryczny 7,30 w skali od 1 do 10. W najnowszym – 7,09. Eksperci i analitycy z think-tanku tygodnika (Economist Intelligence Unit) podzielili 167 pa\u0144stw poddanych badaniom na cztery grupy: kraje w pe\u0142ni demokratyczne, demokracje z wadami (flawed), systemy hybrydowe (tu m.in. Ukraina), pa\u0144stwa autorytarne.<\/p>\n
Polska zosta\u0142a sklasyfikowana w grupie demokracji z wadami na miejscu 48. mi\u0119dzy Trynidadem i Tobago a Indonezj\u0105. Wyprzedzaj\u0105 nas m.in. Republika Czeska, S\u0142owacja i Litwa. S\u0142aby tytu\u0142 do chwa\u0142y. Raczej do zmartwie\u0144.<\/p>\n
Oceniano ka\u017cde pa\u0144stwo pod wzgl\u0119dem procesu wyborczego i pluralizmu politycznego, funkcjonowania systemu rz\u0105dzenia, partycypacji spo\u0142ecze\u0144stwa w \u017cyciu politycznym, kultury politycznej i zakresu swob\u00f3d obywatelskich.<\/p>\n
Najlepsze wyniki Polska uzyska\u0142a w dziedzinie procesu wyborczego (wolne i uczciwe wybory) i swob\u00f3d obywatelskich \u2013 w obu przypadkach prawie 10 punkt\u00f3w. Najgorzej wypadamy w dziedzinie kultury politycznej (4,38) i funkcjonowania pa\u0144stwa (5,71).<\/p>\n
To jednak wyniki za rok miniony, kiedy obecny kryzys konstytucyjny i napi\u0119cia spo\u0142eczne wywo\u0142ane przez autorytarne ci\u0105goty nowej w\u0142adzy dopiero si\u0119 zaczyna\u0142y. Je\u015bli sytuacja u nas si\u0119 nie uspokoi \u2013 a wiele wskazuje, \u017ce b\u0119dzie raczej przeciwnie \u2013 w nast\u0119pnym Indeksie mo\u017cemy spa\u015b\u0107 do grupy system\u00f3w hybrydowych. Wybory przestan\u0105 by\u0107 wolne i sprawiedliwe, rz\u0105d b\u0119dzie wywiera\u0142 presj\u0119 na opozycj\u0119 i kandydat\u00f3w.<\/p>\n
Powa\u017cne s\u0142abo\u015bci dotkn\u0105 wtedy systemu rz\u0105d\u00f3w, jako\u015bci kultury politycznej (i tak niskiej) i partycypacji politycznej. Korupcja b\u0119dzie ros\u0142a, a praworz\u0105dno\u015b\u0107 s\u0142ab\u0142a, podobnie jak spo\u0142ecze\u0144stwo obywatelskie. Pojawi si\u0119 n\u0119kanie dziennikarzy uznanych za antyrz\u0105dowych. S\u0105dy utrac\u0105 niezawis\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n
Na razie to scenariusz hipotetyczny, lecz mo\u017cliwy. Podobne tendencje dostrzega raport w innych pa\u0144stwach naszego regionu. Wskutek do\u015bwiadcze\u0144 ze swymi nowymi systemami demokratycznymi ich obywatele wykazuj\u0105 apati\u0119, rozczarowanie, zniech\u0119cenie.\u00a0Spora ich cz\u0119\u015b\u0107 czuje si\u0119 przegrana (losers) i g\u0142osuje, je\u015bli g\u0142osuje, na partie narodowo-populistyczne.<\/p>\n
Raport cytuje w kontek\u015bcie s\u0142abni\u0119cia demokracji w naszym regionie opini\u0119 politologa Johna Graya, \u017ce nadzieja, i\u017c spo\u0142ecze\u0144stwa postkomunistycznie g\u0142adko zintegruj\u0105 si\u0119 z kapitalistycznym \u015bwiatem zachodnim, oka\u017ce si\u0119 p\u0142onna (a mirage). Brzmi gorzko, lecz niestety profetycznie.<\/p>\n
Co gorsza, stabilne dot\u0105d demokracje zachodnie maj\u0105 ten sam problem: tradycyjne partie lewicowe i prawicowe trac\u0105 wyborc\u00f3w na rzecz partii radykalnego marginesu.<\/p>\n
Czy przysz\u0142o\u015b\u0107 nale\u017cy do \u201epopulistycznego illiberalizmu\u201d? Prawdopodobnie demokracje liberalne si\u0119 obroni\u0105, przynajmniej w Europie zachodniej. Trudno si\u0119 jednak nie zgodzi\u0107 z tez\u0105 raportu, \u017ce rosn\u0105ca popularno\u015b\u0107 wszelkiego rodzaju populist\u00f3w sygnalizuje koniec pozimnowojennego \u0142adu politycznego. Strach pomy\u015ble\u0107, co wyro\u015bnie zamiast niego.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Opiniotw\u00f3rczy tygodnik \u201eThe Economist\u201d og\u0142osi\u0142 sw\u00f3j \u201eIndeks demokracji\u201d za rok 2015. Demokracja ma si\u0119 kiepsko, nie tylko w Polsce i naszym regionie Europy.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3599"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3599"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3599\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3619,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3599\/revisions\/3619"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3599"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3599"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3599"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}