S\u0119dziwy i znany teolog szwajcarski Hans K\u00fcng zaapelowa\u0142 do papie\u017ca Franciszka o podj\u0119cie tematu nieomylno\u015bci papieskiej w sprawach wiary i moralno\u015bci.
\n
\nFranciszek mia\u0142 teologowi odpowiedzie\u0107 nied\u0142ugo po \u015bwi\u0119tach wielkanocnych, ale K\u00fcng dopiero teraz poinformowa\u0142 o tym publicznie. Nie ujawni\u0142 tre\u015bci listu, bo mia\u0142 on charakter prywatny.<\/p>\n
K\u00fcng twierdzi w jego om\u00f3wieniu, \u017ce papie\u017c uwa\u017ca, i\u017c nie ka\u017cda dyskusja na temat dogmatu, wiary czy moralno\u015bci wymaga „interwencji” nauczycielskiego urz\u0119du Ko\u015bcio\u0142a. A zatem katolicy mog\u0105 si\u0119 czu\u0107 wolni, a nawet zach\u0119ceni do inicjowania dyskusji nie tylko o dogmacie, ale te\u017c celibacie ksi\u0119\u017cy czy kap\u0142a\u0144stwie kobiet – interpretuje list od papie\u017ca K\u00fcng.<\/p>\n
Teolog w\u0142a\u015bnie za swoje krytyczne stanowisko w sprawie nieomylno\u015bci zosta\u0142 pozbawiony za pontyfikatu Jana Paw\u0142a II prawa do nauczania na uczelniach katolickich.<\/p>\n
Ko\u015bcielna historia tezy o papieskiej nieomylno\u015bci jest d\u0142uga, cho\u0107 kszta\u0142t dogmatu przyj\u0119\u0142a ona stosunkowo niedawno, bo w 1870 r., kiedy wi\u0119kszo\u015bci\u0105 g\u0142os\u00f3w i przy sprzeciwach uchwali\u0142 go I Sob\u00f3r Watyka\u0144ski. Z samej Ewangelii mo\u017cna wydedukowa\u0107 zar\u00f3wno argumenty za, jak i przeciw (podobnie jak w innych kontrowersyjnych kwestiach, np. celibatu czy wy\u015bwi\u0119cania kobiet).<\/p>\n
Dogmat doprowadzi\u0142 do roz\u0142amu w Ko\u015bciele rzymskokatolickim. Duchowni i wierni, kt\u00f3rzy byli przeciw, utworzyli narodowe Ko\u015bcio\u0142y nazywane „starokatolickimi”.<\/p>\n
Dogmat przyczyni\u0142 si\u0119 te\u017c do pog\u0142\u0119bienia podzia\u0142\u00f3w w chrze\u015bcija\u0144stwie, bo odebrano go jako potwierdzenie roszcze\u0144 papiestwa do zwierzchnictwa nad nim ca\u0142ym. Dogmatu nie uznaje prawos\u0142awie ani Ko\u015bcio\u0142y protestanckie.<\/p>\n
W tym sensie mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce dogmat jest istotn\u0105 przeszkod\u0105 w wysi\u0142kach na rzecz pojednania wewn\u0105trzchrze\u015bcija\u0144skiego, a to przecie\u017c cel deklarowany przez posoborowych papie\u017cy. K\u00fcng nie wzywa wi\u0119c do buntu przeciwko nauce Ko\u015bcio\u0142a, tylko do otwartej, pozbawionej uprzedze\u0144 i nieskr\u0119powanej dyskusji.<\/p>\n
Nie widz\u0119 w tym niczego z\u0142ego. Przeciwnie, powr\u00f3t do dyskusji o dogmacie jest uzasadniony i po\u017c\u0105dany, bo Ko\u015bci\u00f3\u0142 dzia\u0142a dzi\u015b w zupe\u0142nie innym \u015bwiecie ni\u017c ten dziewi\u0119tnastowieczny. Czy to si\u0119 podoba, czy nie, deklaracje ex cathedra<\/em> nie maj\u0105 w XXI w. si\u0142y perswazyjnej. Zar\u00f3wno w Ko\u015bciele, jak i polityce czy spo\u0142ecze\u0144stwie.<\/p>\n Dzi\u015b niemal ka\u017cdy mo\u017ce wyrosn\u0105\u0107 na autorytet w sprawach wiary i moralno\u015bci. Niemal ka\u017cdy autorytet w tej i wszelkiej innej dziedzinie mo\u017ce by\u0107 te\u017c podwa\u017cony i obalony. Szczeg\u00f3lnie ten narzucany odg\u00f3rnie.<\/p>\n Czy do tej dyskusji dojdzie w Ko\u015bciele instytucjonalnym, to jednak inna sprawa. Raczej w\u0105tpi\u0119, \u017ce zd\u0105\u017cy si\u0119 ona szerzej rozwin\u0105\u0107 za pontyfikatu Franciszka, a jeszcze bardziej w\u0105tpi\u0119, \u017ce by\u0142aby kontynuowana po jego zako\u0144czeniu.<\/p>\n Ko\u015bci\u00f3\u0142 czerpie cz\u0119\u015b\u0107 swej spo\u0142ecznej legitymacji z tego, \u017ce do niego nale\u017cy ostatnie s\u0142owo. Dogmat o nieomylno\u015bci jest jednym z instrument\u00f3w ko\u015bcielnej w\u0142adzy. A zatem jest tak\u017ce elementem ko\u015bcielnej polityki wewn\u0119trznej. Takiego narz\u0119dzia ko\u015bcielny aparat raczej si\u0119 nie pozb\u0119dzie tylko dlatego, \u017ce apeluje o to wybitny teolog.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" S\u0119dziwy i znany teolog szwajcarski Hans K\u00fcng zaapelowa\u0142 do papie\u017ca Franciszka o podj\u0119cie tematu nieomylno\u015bci papieskiej w sprawach wiary i moralno\u015bci.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3742"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3742"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3742\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3743,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3742\/revisions\/3743"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3742"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3742"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3742"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}