Niedobry politycznie czas na film Wojciecha Smarzowskiego. Cieszy si\u0119 z niego tylko Rosja: tak pisze w „GW” Krzysztof Stanowski, by\u0142y wiceminister edukacji i spraw zagranicznych. Faktycznie, niedobry, ale re\u017cyser nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 tym kierowa\u0107, bo na taki film nigdy by nie by\u0142o dobrego politycznie czasu.
\n
\nMam te\u017c, podobnie jak pan Stanowski, artystyczny problem z „Wo\u0142yniem”. Film wyda\u0142 mi si\u0119 za d\u0142ugi (po 20 minutach uczty weselnej zerkn\u0105\u0142em na zegarek, cho\u0107 zdarza mi si\u0119 to w kinie bardzo rzadko). Potem by\u0142o gorzej.<\/p>\n
Sceny przemocy ociekaj\u0105ce krwi\u0105 zacz\u0119\u0142y mi przypomina\u0107 estetyk\u0119 Tarantino. Co mi nie przeszkadza w „Django”, ci\u0105\u017cy\u0142o mi w „Wo\u0142yniu”.<\/p>\n
Zawsze mia\u0142em w\u0105tpliwo\u015bci, czy da si\u0119 robi\u0107 filmy o tak strasznych rzeczach jak ludob\u00f3jstwo. Na Polakach, na \u017bydach czy na innych narodach. To s\u0105 do\u015bwiadczenia graniczne. Rzadko komu udaje si\u0119 w sztuce im sprosta\u0107. Zw\u0142aszcza gdy zaczyna si\u0119 swoista licytacja na krzywdy: nasze wi\u0119ksze ni\u017c wasze.<\/p>\n
Dobrze pokazany jest ukrai\u0144ski duchowny,\u00a0odpowiednik ksi\u0119dza Mi\u0119dlara, nacjonalista pod\u017cegaj\u0105cy do nienawi\u015bci i rzezi na Polakach. Niech Mi\u0119dlar p\u00f3jdzie na film Smarzowskiego, by zobaczy\u0107, do czego prowadzi sianie nacjonalistycznej nienawi\u015bci. Drugi ksi\u0105dz unicki odegra\u0142 rol\u0119 ojca, wzywaj\u0105cego, bez skutku, do opami\u0119tania obie strony. Zakwestionowane przez historyka \u015bwi\u0119cenie narz\u0119dzi mordu to szczeg\u00f3\u0142, cho\u0107 dla przedstawienia roli religii w tragedii istotny. Religia w s\u0142u\u017cbie nacjonalizmu, ka\u017cdego nacjonalizmu, to straszna rzecz do ogl\u0105dania.<\/p>\n
Trzeba re\u017cyserowi odda\u0107, \u017ce do\u0142o\u017cy\u0142 stara\u0144, by film nie by\u0142 uproszczeniem historii nie tylko tragicznej, ale te\u017c nieprostej. O zawi\u0142ym kontek\u015bcie historycznym przypomnia\u0142 cho\u0107by w\u0142a\u015bnie Stanowski. Zawi\u0142o\u015b\u0107 nie zmienia moralnej oceny wymordowania tysi\u0119cy Polak\u00f3w przez ich s\u0105siad\u00f3w pod wodz\u0105 antysowieckiej i antypolskiej ukrai\u0144skiej partyzantki, kt\u00f3ra w historii Ukrainy odegra\u0142a poniek\u0105d rol\u0119 podobn\u0105 do \u017co\u0142nierzy wykl\u0119tych.<\/p>\n
A jest jeszcze kontekst ca\u0142kiem wsp\u00f3\u0142czesny, po Majdanie i z donbask\u0105 wojn\u0105 separatystyczn\u0105 w tle. Znany ukrai\u0144ski historyk Jaros\u0142aw Hrycak m\u00f3wi\u0142 w rozmowie z Paw\u0142em Smole\u0144skim: „Bandera i Szuchewycz nigdy nie byli bohaterami mojej bajki. Mam wra\u017cenie, \u017ce nie s\u0105 bohaterami ukrai\u0144skich demokrat\u00f3w. Ich popularno\u015b\u0107 nie wynika z ich stosunku do Polak\u00f3w czy \u017byd\u00f3w, ale do Rosji. Skoro prowadzimy wojn\u0119 z Moskw\u0105, niekt\u00f3rzy szukaj\u0105 w historii naszego kraju postaci, kt\u00f3re przed Rosj\u0105 nie gi\u0119\u0142y karku. Polacy wci\u0105\u017c tego nie rozumiej\u0105”.<\/p>\n
C\u00f3\u017c, s\u0105 tacy Polacy, kt\u00f3rzy to rozumiej\u0105.\u00a0Widz\u0105, jak\u0105 tragedi\u0105 i zbrodni\u0105 by\u0142a rze\u017a wo\u0142y\u0144ska, a jednocze\u015bnie patrz\u0105 na ni\u0105 r\u00f3wnie\u017c jak na ostrze\u017cenie, co ludzie w ekstremalnej sytuacji potrafi\u0105 zrobi\u0107 innym ludziom, nawet zaprzyja\u017anionym. Dlatego warto p\u00f3j\u015b\u0107 na „Wo\u0142y\u0144”, mimo wszelkich w\u0105tpliwo\u015bci, o kt\u00f3rych wy\u017cej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Niedobry politycznie czas na film Wojciecha Smarzowskiego. Cieszy si\u0119 z niego tylko Rosja: tak pisze w „GW” Krzysztof Stanowski, by\u0142y wiceminister edukacji i spraw zagranicznych. Faktycznie, niedobry, ale re\u017cyser nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 tym kierowa\u0107, bo na taki film nigdy by nie by\u0142o dobrego politycznie czasu.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4240"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4240"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4240\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4244,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4240\/revisions\/4244"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4240"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4240"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4240"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}