W demokracji odrobina spo\u0142ecznego antyklerykalizmu Ko\u015bcio\u0142owi nie zaszkodzi. Ko\u015bci\u00f3\u0142 si\u0119 dzi\u0119ki niemu oczyszcza i mobilizuje do swej misji, mo\u017ce nawet robi\u0107 rachunek sumienia – sobie, a nie tylko\u00a0antykleryka\u0142om.\u00a0Ciekawe przyk\u0142ady odnajdujemy w katolickim pi\u015bmie Idziemy.\u00a0<\/p>\n
Dominikanin Jacek Salij i jezuita Dariusz Kowalczyk snuj\u0105 tam rozwa\u017cania o antyklerykalizmie. Salij idzie dalej ni\u017c Kowalczyk. Postuluje, by traktowa\u0107 antyklerykalizm jak… antysemityzm. To znaczy, by antyklerykalizm by\u0142 traktowany tak samo jak szerzenie antysemityzmu: by kompromitowa\u0142 w dzisiejszym \u017cyciu publicznym.<\/p>\n
Ale k\u0142opot w tym, \u017ce antyklerykalizm nie wzywa do wykluczania, dyskryminowania i eksterminacji ksi\u0119\u017cy i wiernych tylko dlatego, \u017ce s\u0105 ksi\u0119\u017cmi lub wierz\u0105cymi. Antyklerykalizm jest krytyk\u0105, czasem ostr\u0105, tego, co krytykuj\u0105cy uwa\u017caj\u0105 za z\u0142o w Ko\u015bciele. W demokracji jest to postawa nie tylko dopuszczalna, ale i po\u017c\u0105dana z powod\u00f3w jak wy\u017cej. Zestawianie antyklerykalizmu z antysemityzmem wydaje mi si\u0119 kompletnie nietrafione.<\/p>\n
Ks. Kowalczyk z kolei poucza nas – na marginesie sporu o media publiczne i apel biskup\u00f3w w tej sprawie –\u00a0 co by\u0142oby klerykalizmem. By\u0142oby nim stanowienie prawa przez biskup\u00f3w. A przecie\u017c biskupi ,,tylko” poparli abonament i samo istnienie medi\u00f3w publicznych, w kt\u00f3rych istnieje redakcja program\u00f3w katolickich. Kowalczyk krytykuje przy tym Jana Rokit\u0119 za to, za co ja go niedawno tutaj chwali\u0142em: \u017ce nazwa\u0142 bardzo niem\u0105drym wypowiadanie si\u0119 biskup\u00f3w w kwestii sposobu finansowania medi\u00f3w publicznych jakby byli lobbystami. Tak jest! Rokita mia\u0142 racj\u0119.<\/p>\n
Tak samo jak racj\u0119 maj\u0105 ci (niestety nieliczni), kt\u00f3rzy uwa\u017caj\u0105, \u017ce w demokratycznej Polsce rz\u0105dy ulegaj\u0105 presji episkopatu na rz\u0105d i parlament w\u0142a\u015bnie odno\u015bnie do stanowienia prawa. Naj\u015bwie\u017cszy przyk\u0142ad tej sprzecznej z porz\u0105dkiem konstytucyjnym presji to oczywi\u015bcie sprawa in vitro. Ko\u015bci\u00f3\u0142 ma w parlamencie sw\u0105 liczn\u0105 reprezentacj\u0119, zar\u00f3wno w\u015br\u00f3d pos\u0142\u00f3w PiS, jak i PO, i to powinno zupe\u0142nie wystarczy\u0107.<\/p>\n
Kowalczyk, duchowny sprawiaj\u0105cy wra\u017cenie aktywisty politycznego, bagatelizuje to, co jest sednem sporu: ten czy inny ksi\u0105dz powiedzia\u0142 tylko, jakie ma zdanie o takiej czy innej ustawie. Ale w\u0142a\u015bnie to jest przejaw pe\u0142\u017caj\u0105cej klerykalizacji Polski. W demokracji nie jest rzecz\u0105 duchownych publicznie ocenia\u0107 parlamentarne prace nad prawem i jej efekty. To jest ingerencja polityczna, a Ko\u015bci\u00f3\u0142 oficjalnie g\u0142osi, \u017ce nie miesza si\u0119 do polityki.<\/p>\n
Krytykowanie takich ingerencji jest zdrowym antyklerykalizmem, oby by\u0142o go w Polsce wi\u0119cej. Nie jest on walk\u0105 z Ko\u015bcio\u0142em, lecz walk\u0105 o Ko\u015bci\u00f3\u0142, o uchronienie go przed upolitycznieniem i upartyjnieniem. Ko\u015bci\u00f3\u0142 partyjny, prawicowy czy lewicowy, jest potrzebny niewielkiej cz\u0119\u015bci wiernych, g\u0142\u00f3wnie tych politycznie niewy\u017cytych. Ale nie takie jest zadanie Ko\u015bcio\u0142a, by zaspokaja\u0142o te akurat emocje.\u00a0\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W demokracji odrobina spo\u0142ecznego antyklerykalizmu Ko\u015bcio\u0142owi nie zaszkodzi. Ko\u015bci\u00f3\u0142 si\u0119 dzi\u0119ki niemu oczyszcza i mobilizuje do swej misji, mo\u017ce nawet robi\u0107 rachunek sumienia – sobie, a nie tylko\u00a0antykleryka\u0142om.\u00a0Ciekawe przyk\u0142ady odnajdujemy w katolickim pi\u015bmie Idziemy.\u00a0 Dominikanin Jacek Salij i jezuita Dariusz Kowalczyk snuj\u0105 tam rozwa\u017cania o antyklerykalizmie. Salij idzie dalej ni\u017c Kowalczyk. Postuluje, by traktowa\u0107 antyklerykalizm […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/507"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=507"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/507\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=507"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=507"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=507"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}