Unia przymierza si\u0119 do wskazania, kto b\u0119dzie jej ,,twarz\u0105” – kadencyjnym przewodnicz\u0105cym Rady Europejskiej. I kto b\u0119dzie jej ,,ministrem spraw zagranicznych”. Oczywi\u015bcie pod warunkiem, \u017ce Vaclav Klaus podpisze ,,Lizbon\u0119”. Jakie s\u0105 polskie oczekiwania, nie wiadomo. Jakich Polska ma faworyt\u00f3w, by\u0107 mo\u017ce dowiemy si\u0119 jutro, kiedy przetargi o obasad\u0119 tych nowych kluczowych stanowisk zaczn\u0105 si\u0119 w Brukseli.<\/p>\n
Inaczej ni\u017c Polacy, Brytyjczycy weszli do gry z podniesion\u0105 przy\u0142bic\u0105: Mr Europe? Ale\u017c to oczywiste: Tony Blair! Jak co\u015b jest w grze politycznej ,,oczywiste”, to w rzeczywisto\u015bci wcale nie jest. Blair – jak ka\u017cdy potencjalny kandydat – ma plusy i minusy. A w zakulisowej grze brukselskiej liczy si\u0119 nie tylko PR, lecz wewn\u0119trzny uk\u0142ad si\u0142.
\nNie mo\u017ce by\u0107 tak, by jedna opcja wyra\u017anie dominowa\u0142a. ,,Prezydent”, szef Komisji Europejskiej, ,,minister spraw zagranicznych” – w tej wielkiej trojce musi by\u0107 jaka\u015b r\u00f3wnowaga. Liczy si\u0119 tak\u017ce geografia – \u017caden region nie powinien dominowa\u0107 – a nawet znajomo\u015b\u0107 j\u0119zyka – akurat nie angielskiego, lecz francuskiego, by nie dra\u017cni\u0107 Francji. Z braku sformalizowanej procedury wyboru zadecyduj\u0105 wi\u0119c wzgl\u0119dy nieformalne. To nienajlepszy start polizbo\u0144skiej reformy instytucjonalnej.<\/p>\n
Tak czy owak, napi\u0119cie ro\u015bnie. Dla medi\u00f3w nie ma wi\u0119kszej gratki ni\u017c personalia. I w naszej prasie mamy ju\u017c wysyp spekulacji i gie\u0142d\u0119 kandydat\u00f3w. Blair pojawia si\u0119 w niej cz\u0119sto – ciekawe, \u017ce za s\u0105 i Rosati, i Szyma\u0144ski, eurodeputowany PiS – cho\u0107 plotki z otoczenia Tuska sugeruj\u0105, \u017ce nasz rz\u0105d nie widzi go jako ,,Pana Europ\u0119”. My\u015bl\u0119, \u017ce nie ma zamiaru popiera\u0107 tak\u017ce kandydata Niemiec czy Francji.<\/p>\n
Postawimy pewno na kogo\u015b z kontynentu, mo\u017ce ze strefy euro, ale te\u017c z kraju nale\u017c\u0105cego do NATO i raczej mniejszego, raczej z p\u00f3\u0142nocy ni\u017c z po\u0142udnia. Pasowa\u0142by tu premier Holandii Balkenende (tylko \u017ce to te\u017c opcja centroprawicowa, jak Barroso). W podobnym duchu wyst\u0119puje Jacek Saryusz Wolski, proponuj\u0105c na ,,Pana Europ\u0119” ma\u0142o znanego lecz wybitnego prezydenta Estonii, Ilvesa. Podkre\u015bla, s\u0142usznie, \u017ce jego zalet\u0105 jest te\u017c to, i\u017c to polityk lewicowy, a wi\u0119c r\u00f3wnowa\u017c\u0105cy centroprawicowego Barroso. Ale wydaje mi si\u0119 ma\u0142o prawdopodobne, by preferencje polskie przes\u0105dzi\u0142y o wyniku brukselskich negocjacji (chyba \u017ce w jakiej\u015b szerszej koalicji).<\/p>\n
Ja te\u017c mam swoje typy. Oczywi\u015bcie prywatne i wynikaj\u0105ce z mojej sympatii do idei europejskiej, a \u015bci\u015blej do europejskiego federalizmu. Dlatego by\u0142bym za by\u0142ym premierem Belgii Guy Verhofstadtem albo za premierem Luksemburga Jean Claudem Junckerem. To jest dla mnie prawdziwa pierwsza liga europejska.<\/p>\n
Co mnie uderza w polskich przymiarkach, to nieobecno\u015b\u0107 kandydatur kobiet. Wiadomo, pani Merkel – a nie ma dzi\u015b lepszej ,,twarzy” Europy dla \u015bwiata – nie zrezygnuje z kanclerstwa. Ale s\u0105 inne mo\u017cliwo\u015bci. Moim typem by\u0142aby by\u0142a prezydent Irlandii Mary Robinson (pono\u0107 kiepsko z francuskim, ale politycznie niezale\u017cna) lub by\u0142a prezydent \u0141otwy Vike-Freiberga.<\/p>\n
XXXX
\nSebastian – lubi\u0119 muzyk\u0119, ale w por\u00f3wnaniu z dyregentem orkiestry si\u0119 nie odnajduj\u0119. Je\u015bli ju\u017c, to s\u0142ysz\u0119 kakofoni\u0119, niestety. Trebeg – bardzo dzi\u0119kuj\u0119 i pozdrawiam
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0
\n\u00a0<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
\u00a0\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Unia przymierza si\u0119 do wskazania, kto b\u0119dzie jej ,,twarz\u0105” – kadencyjnym przewodnicz\u0105cym Rady Europejskiej. I kto b\u0119dzie jej ,,ministrem spraw zagranicznych”. Oczywi\u015bcie pod warunkiem, \u017ce Vaclav Klaus podpisze ,,Lizbon\u0119”. Jakie s\u0105 polskie oczekiwania, nie wiadomo. Jakich Polska ma faworyt\u00f3w, by\u0107 mo\u017ce dowiemy si\u0119 jutro, kiedy przetargi o obasad\u0119 tych nowych kluczowych stanowisk zaczn\u0105 si\u0119 w […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/568"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=568"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/568\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=568"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=568"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=568"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}