PiS robi, co mo\u017ce, by przykry\u0107 dewastacj\u0119 niezale\u017cnego wymiaru sprawiedliwo\u015bci i gro\u017c\u0105ce Polsce pod pisowskimi rz\u0105dami sankcje UE na tym tle. Propaganda pisowska usi\u0142uje stworzy\u0107 wra\u017cenie, \u017ce sprawa praworz\u0105dno\u015bci to nic wa\u017cnego, a w Europie w og\u00f3le nieistotna. Po to nowy premier pisowski Morawiecki pozoruje sukcesy dyplomatyczne pisowskiego rz\u0105du. Najpierw w relacjach z Francj\u0105, teraz w relacjach z Wielk\u0105 Brytani\u0105.
\n
\nOczywi\u015bcie, gdyby sytuacja prawno-polityczna w Polsce by\u0142a normalna, podpisanie polsko-brytyjskiego porozumienia o wsp\u00f3\u0142pracy w dziedzinie obronno\u015bci i bezpiecze\u0144stwa nale\u017ca\u0142oby uzna\u0107 za fakt pozytywny. Jednak sytuacja jest nienormalna, a wizyta May zbieg\u0142a si\u0119 z wnioskiem Komisji Europejskiej w sprawie naruszania zasad praworz\u0105dno\u015bci przez obecny rz\u0105d polski.<\/p>\n
To musia\u0142o by\u0107 odebrane w unijnej Brukseli jako akt nielojalno\u015bci: dogadywanie si\u0119 z Polsk\u0105 przeciwko Unii. Brytania po breksicie jest kulawa, Polska, po pisowskim demonta\u017cu konstytucyjnie gwarantowanego ustroju prawnego naszego pa\u0144stwa, jest \u015blepa na wszelkie merytoryczne krytyki ze strony gremi\u00f3w europejskich. Oba rz\u0105dy, pani May i pana Morawieckiego, maj\u0105 wsp\u00f3lny interes: Brytania tak samo jak pisowska Polska poszukuje sukces\u00f3w, by wzmocni\u0107 si\u0119 w oczach wyborc\u00f3w. Jest to interes bardziej partyjno-nacjonalistyczny ni\u017c narodowy, w zdrowym, nieantagonistycznym s\u0142owa znaczeniu.<\/p>\n
A poniewa\u017c unijno-brytyjskie rokowania rozwodowe mog\u0105 by\u0107 dalej trudne, tak samo jak trudna jest sytuacja pisowskiej Warszawy na forum europejskim, wi\u0119c trzeba szuka\u0107 sojusznik\u00f3w: pisowska Polska wesprze May, May wesprze j\u0105 w sprawie sankcji. To politycznie oznacza wsp\u00f3\u0142prac\u0119 os\u0142abiaj\u0105c\u0105 wsp\u00f3lnot\u0119 europejsk\u0105.<\/p>\n
Taka polityka ma dwie wady dla obu stron: jest kolejnym przyk\u0142adem, \u017ce wbrew proeuropejskiej retoryce oba rz\u0105dy s\u0105 mentalnie ju\u017c poza Uni\u0105. To psuje ich wizerunek jako cz\u0142onk\u00f3w UE i podwa\u017ca ich wiarygodno\u015b\u0107. Po drugie, May i Morawiecki s\u0105 kiepskimi liderami, \u017cyj\u0105cymi w \u015bwiecie marze\u0144 o pot\u0119dze. O ile Brytyjczycy maj\u0105 do tego jakie\u015b podstawy ekonomiczno-finansowe, o tyle narracja Morawieckiego przekona tylko pos\u0142a Kaczy\u0144skiego i elit\u0119 PiS.<\/p>\n
Uderza wreszcie, \u017ce Morawiecki kontynuuje de facto antyniemieck\u0105 lini\u0119 PiS. Rozmawia z Macronem (by us\u0142ysze\u0107, \u017ce prezydent Francji nie aprobuje niszczenia praworz\u0105dno\u015bci przez PiS), rozmawia z May, a unika rozm\u00f3w z pani\u0105 Merkel i jasnej deklaracji intencji wobec naszego najwa\u017cniejszego s\u0105siada i partnera gospodarczego (Brytania zajmuje drugie miejsce). To jest medialne pozorowanie polityki zagranicznej z prawdziwego zdarzenia. Prawdziwa, sensowna, racjonalna i korzystna dla Polski polityka zagraniczna nie mo\u017ce ignorowa\u0107 Niemiec i Unii Europejskiej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Oba rz\u0105dy, pani May i pana Morawieckiego, maj\u0105 wsp\u00f3lny interes…<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":6042,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6038"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6038"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6038\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6044,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6038\/revisions\/6044"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6042"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6038"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6038"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6038"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}