\u00a0Osiemnasta Owsiakowa Wielka Orkiestra. Fenomen jak\u017ce polski: od niech\u0119ci do entuzjazmu. Mam na my\u015bli oczywi\u015bcie odbi\u00f3r Orkiestry w spo\u0142ecze\u0144stwie. \u017be Owsiak jest dzi\u015b, wbrew w\u0142asnej woli, autorytetem spo\u0142ecznym, zawdzi\u0119cza sobie i mediom.<\/p>\n
Sobie, bo si\u0119 nie zrazi\u0142, \u017ce jedni najpierw mieli go za cudaka, a drudzy za deprawatora m\u0142odzie\u017cy, i znosi\u0142 to wszystko z beatlesowskim poczuciem humoru. I robi\u0142 swoje.<\/p>\n
Mediom, bo gdyby, po pewnych wahaniach, czy lansowa\u0107 Owsiaka w\u015bciekle atakowanego przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 i polsk\u0105 prawic\u0119, jednak uleg\u0142y naszym wsp\u00f3\u0142czesnym sarmatom, pewno nie da\u0142by rady, mimo talentu do mobilizowania ludzi do dobrej sprawy, niespo\u017cytej energii i charyzmy.<\/p>\n
Owsiak pokaza\u0142, \u017ce Polacy \u017cyj\u0105cy na co dzie\u0144 w kr\u0119gu w\u0142asnych i tylko w\u0142asnych spraw, potrafi\u0105 zrobi\u0107 gest wzgl\u0119dem innych. Obudzi\u0107 w sobie cho\u0107 na chwil\u0119 odrobin\u0119 empatii. Zgoda, \u017ce kosztuje ich to minimum wysi\u0142ku i ,,kasy”; zgoda, \u017ce wielu zapewnia sobie tym pro\u015bciutkim sposobem mi\u0142e poczucie, \u017ce otrzymane za datek czerwone serduszko jest widomym znakiem, jacy s\u0105 przyzwoici i jak kochaj\u0105 bli\u017aniego swego.<\/p>\n
Jakiekolwiek by jednak by\u0142y powody tej mobilizacji spo\u0142ecznej do dobrego, wsp\u00f3lny po\u017cytek z Orkiestry jest niesamowicie wielki: przypominaj\u0105 si\u0119 s\u0142owa Jana J\u00f3zefa Lipskiego ( wypowiedziane w kontek\u015bcie akcji pomocy robotnikom zorganizowanej przez opozycj\u0119 demokratyczn\u0105 po represjach radomskich w 1976 r.), \u017ce to co uczestnicy tej akcji robi\u0105 razem jest lepsze ni\u017c to, co ka\u017cdy z nich reprezentuje sob\u0105 indywidualnie.<\/p>\n
W dzie\u0144 Orkiestry Polacy na chwil\u0119 \u0142\u0105cz\u0105 wod\u0119 z ogniem: niech\u0119\u0107 do bezinteresownego i nie tylko akcyjnego\u00a0\u00a0 dzia\u0142ania prospo\u0142ecznego z pospolitym ruszeniem dobrych emocji adresowanych do potrzebuj\u0105cych. Jasne, \u017ce by\u0142oby lepiej, gdyby ten dobrostan trwa\u0142 d\u0142u\u017cej ni\u017c chwil\u0119 czy ca\u0142y jeden dzie\u0144, \u017ceby nie ograniczy\u0142 si\u0119 do dzieci jako beneficjent\u00f3w, \u017ceby zosta\u0142 sprawiedliwie oceniony jako wielkie dobro spo\u0142eczne.<\/p>\n
Ale to pewnie oczekiwanie zbyt wyg\u00f3rowane. Ciesz\u0119 si\u0119 wi\u0119c, \u017ce Orkiestra jest z nami ju\u017c tak d\u0142ugo; \u017ce by\u0142a przez pewien czas male\u0144k\u0105 szko\u0142\u0105 spo\u0142ecznego zaanga\u017cowania dla moich dorastaj\u0105cych c\u00f3rek; \u017ce antyowsiakowi nienawistnicy i zawistnicy przegrali brudn\u0105 wojn\u0119, jak\u0105\u00a0 wydali dzie\u0142u Owsiaka z b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem, niestety, znacznej cz\u0119\u015bci Ko\u015bcio\u0142a i medi\u00f3w katolickich.
\nOwsiak nie prawi kaza\u0144 i frazes\u00f3w bez pokrycia, tylko zmienia Polsk\u0119. I nie daj Bo\u017ce, by\u015bmy to zobaczyli i docenili dopiero w\u00f3wczas, kiedy Orkiestra by zamilk\u0142a, a pospolite ruszenie hetmana Owsiaka znikn\u0119\u0142oby z polskich ulic na zawsze, a nie tylko na rok.\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u00a0Osiemnasta Owsiakowa Wielka Orkiestra. Fenomen jak\u017ce polski: od niech\u0119ci do entuzjazmu. Mam na my\u015bli oczywi\u015bcie odbi\u00f3r Orkiestry w spo\u0142ecze\u0144stwie. \u017be Owsiak jest dzi\u015b, wbrew w\u0142asnej woli, autorytetem spo\u0142ecznym, zawdzi\u0119cza sobie i mediom. Sobie, bo si\u0119 nie zrazi\u0142, \u017ce jedni najpierw mieli go za cudaka, a drudzy za deprawatora m\u0142odzie\u017cy, i znosi\u0142 to wszystko z beatlesowskim […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/606"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=606"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/606\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=606"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=606"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=606"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}