W obszernym wywiadzie dla Onetu abp J\u0119draszewski pragnie stworzy\u0107 wra\u017cenie, \u017ce nie jest poplecznikiem obozu pisowskiego. To ciekawe, bo wszyscy wiedz\u0105, \u017ce jego publiczne wypowiedzi wsp\u00f3\u0142brzmi\u0105 z przekazem pisowskim z jednym tylko wyj\u0105tkiem: polityki aborcyjnej.
\n
\nW tym punkcie J\u0119draszewski jest tak radykalny, \u017ce bez zmru\u017cenia oka wytyka PiS polityczne kunktatorstwo. Upomina Kaczy\u0144skiego, \u017ce lepiej przegra\u0107 wybory, ni\u017c zostawi\u0107 bez zmiany ustaw\u0119 antyaborcyjn\u0105. Zwyci\u0119stwo za cen\u0119 kolejnego tysi\u0105ca istnie\u0144 ludzkich jest moraln\u0105 kl\u0119sk\u0105. W innych dziedzinach, na przyk\u0142ad przyjmowania uchod\u017ac\u00f3w, do czego nieustannie wzywa papie\u017c, takiego radykalizmu hierarcha nie wykazuje.<\/p>\n
Dlaczego metropolicie krakowskiemu tak zale\u017cy, by go nie uwa\u017ca\u0107 za kapelana PiS i dobrej zmiany? Dlaczego niemal wymusza na prowadz\u0105cym rozmow\u0119 dziennikarzu Onetu, by przyzna\u0142, \u017ce hierarcha nie jest biskupem pisowskim?<\/p>\n
Widocznie jest mu to potrzebne wizerunkowo, bo w Ko\u015bciele krakowskim broni si\u0119 jeszcze katolicyzm soborowy, ekumeniczny, dialogowy, kt\u00f3rego symbolem s\u0105 \u015brodowiska „Tygodnika Powszechnego” i Znaku, a twarz\u0105 ks. Adam Boniecki. Postawa J\u0119draszewskiego to antypody. Otoczy\u0142 si\u0119 w Krakowie lud\u017ami ideowo i politycznie skonfliktowanymi z „Tygodnikiem”, cho\u0107 cz\u0119\u015b\u0107 z nich temu pismu zawdzi\u0119cza kariery.<\/p>\n
Nc dziwnego, \u017ce sam J\u0119draszewski przyznaje, \u017ce spotkanie z obu redakcjami by\u0142o trudne, a powt\u00f3rny zakaz publicznych wypowiedzi na\u0142o\u017cony na Bonieckiego uwa\u017ca za s\u0142uszny. Nie ma natomiast nic do powiedzenia o samej sprawie Piotra Szcz\u0119snego, a jako naczelny duszpaterz Ko\u015bcio\u0142a krakowskiego powinien mie\u0107. Woli opowiada\u0107, jak si\u0119 broni przed ca\u0142owaniem go w r\u0119k\u0119 (chyba raczej w biskupi pier\u015bcie\u0144?), lub jak nak\u0142ada bezdomnym wigilijne pierogi.<\/p>\n
Rozmowa, pe\u0142na takich pobo\u017cnych frazes\u00f3w i narcystycznej minoderii, wizerunku metropolity nie poprawia. Jest natomiast instruktywnym przyk\u0142adem mentalno\u015bci wielu polskich biskup\u00f3w rzymskokatolickich. Jednak bynajmniej nie nara\u017ca go na konflikt z polsk\u0105 „zjednoczon\u0105 prawic\u0105”.<\/p>\n
J\u0119draszewski m\u00f3wi jej konfrontacyjnym j\u0119zykiem i patrzy na \u015bwiat wsp\u00f3\u0142czesny jej oczami, kt\u00f3re nie widz\u0105 belki w sobie samych. Liberalizm zestawia z nazizmem. Teori\u0119 d\u017cenderow\u0105 nazywa umys\u0142ow\u0105 aberracj\u0105. Straszy sekularyzacj\u0105 Zachodu, idealizuje Polsk\u0119 katolick\u0105.<\/p>\n
Og\u0142asza, \u017ce nie ma trzeciej drogi mi\u0119dzy byciem po stronie Chrystusa i byciem przeciw niemu. To jest radykalne wykluczenie agnostyk\u00f3w i ateist\u00f3w, w\u0105tpi\u0105cych i poszukuj\u0105cych – oraz wyznawc\u00f3w wszystkich religii niechrze\u015bcija\u0144skich. Ko\u015bci\u00f3\u0142 zamkni\u0119tych okien i drzwi, niezdolny do wyj\u015bcia poza ideologiczne sza\u0144ce „Christianitas”, stroj\u0105cy si\u0119 w szaty m\u0119czennik\u00f3w prawdy, takich jak ks. Popie\u0142uszko,\u00a0daj\u0105cych odp\u00f3r „dyktaturze relatywizmu”.<\/p>\n
Metropolita czuje si\u0119 jednym z nich, ale pasuje raczej\u00a0do ameryka\u0144skiego fundamentalizmu chrze\u015bcija\u0144skiego,\u00a0politycznej ideologii sytych, niczym w rzeczywisto\u015bci niezagro\u017conych or\u0119downik\u00f3w nowej krucjaty udaj\u0105cej now\u0105 ewangelizacj\u0119. Nie chodzi im o chrze\u015bcija\u0144stwo, tylko o rz\u0105d dusz, a nawet cia\u0142,\u00a0i napawanie si\u0119 misjonarstwem. Podobnie jak politykom pisowskim.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W obszernym wywiadzie dla Onetu abp J\u0119draszewski pragnie stworzy\u0107 wra\u017cenie, \u017ce nie jest poplecznikiem obozu pisowskiego.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":6065,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6063"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6063"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6063\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6068,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6063\/revisions\/6068"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6065"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6063"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6063"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6063"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}