Przegrany PiS rzuca nowe has\u0142o: prezydent Komorowski jest fetowany w bizantyjskim stylu. Chodzi o uroczysto\u015b\u0107 wr\u0119czenia oficjalnego komunikatu Pa\u0144stwowej Komisji Wyborczej o wygranej kandydata PO. Dzia\u0142o si\u0119 na Zamku Kr\u00f3lewskim. Stylu bizantyjskiego tam si\u0119 nie dopatrzy\u0142em.<\/p>\n
Cieszy\u0142em si\u0119, patrz\u0105c, jak m\u00f3j kandydat (w ko\u0144cu jako jeden z pierwszych napisa\u0142em na tym blogu ,,Komorowski na prezydenta”, kiedy prawie wszyscy widzieli w tej roli Tuska) zostaje og\u0142oszony prezydentem elektem. To pierwszy raz od 1989 r. kiedy kandydat, na kt\u00f3rego g\u0142osowa\u0142em w pierwszej turze, wygra\u0142 w drugiej. Jestem bardzo rad i trzymam kciuki za t\u0119 prezydentur\u0119. Je\u015bli p\u00f3jdzie dobrze, Komorowski mo\u017ce mie\u0107 wielkie szanse na powt\u00f3rny wyb\u00f3r.<\/p>\n
Ob\u00f3z PiS\u00a0 jak zwykle nie widzi belki w swoim oku. Je\u015bli przez bizantyjsko\u015b\u0107 rozumie\u0107 pewien styl polityczny polegaj\u0105cy na utrzymywaniu dworu wok\u00f3\u0142 lidera, to Platforma nie ma tu akurat niczego na sumieniu, bo Komorowski nie urz\u0119dowa\u0142 jeszcze nawet godziny w nowej roli. Dw\u00f3r, zreszt\u0105 bardzo sprawny i przyjazny obywatelom, zbudowa\u0142 raczej Aleksander Kwa\u015bniewski, a ju\u017c na pewno Lech Kaczy\u0144ski, kt\u00f3rego administracja rozros\u0142a si\u0119 do kilkuset os\u00f3b.<\/p>\n
Obaj poprzednicy prezydenta Komorowskiego urz\u0119dowali w Pa\u0142acu Namiestnikowskim. Tylko Wa\u0142\u0119sa urz\u0119dowa\u0142 w Belwederze. Pa\u0142ac Prezydencki jest chyba bardziej ,,bizantyjski” ni\u017c przedwojenna siedziba prezydent\u00f3w RP. Komorowski sugeruje, \u017ce ch\u0119tnie by urz\u0119dowa\u0142 w\u0142a\u015bnie w Belwederze. To bardzo dobry pomys\u0142.<\/p>\n
Powr\u00f3t do Belwederu g\u0142owy pa\u0144stwa m\u00f3g\u0142by by\u0107 pocz\u0105tkiem czego\u015b, co uwa\u017cam za g\u0142\u00f3wny cel prezydentury Bronis\u0142awa Komorowskiego. Zacznijmy spuszcza\u0107 powietrze z rozd\u0119tego prezydenckiego balonu. Niech prezydent b\u0119dzie tym, czym jest wed\u0142ug konstytucji. Inkarnacj\u0105 majestatu Rzeczpospolitej, arbitrem, jednoczycielem. Ale nie nadaktywnym ober-premierem. Mo\u017ce te\u017c by\u0107, je\u015bli zdo\u0142a, ojcem narodu, cho\u0107 ja za takim patriarchalnym stylem nie t\u0119skni\u0119.<\/p>\n
Po 4 lipca prawie wszystko staje si\u0119 w Polsce politycznie mo\u017cliwe. Tak\u017ce reforma ustrojowa. Ob\u00f3z rz\u0105dz\u0105cy nie powinien z tym czeka\u0107. W ramach tej reformy warto by wr\u00f3ci\u0107 do koncepcji urz\u0119du prezydenckiego. I do sposobu wybierania prezydenta. Jestem za powrotem do tradycji II RP, to znaczy za wyborem prezydenta przez zgromadzenie narodowe. By\u0142oby to o wiele ta\u0144sze i nie wywo\u0142ywa\u0142o amoku w spo\u0142ecze\u0144stwie. Polsce potrzebna jest samo ograniczaj\u0105ca si\u0119 prezydentura.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Przegrany PiS rzuca nowe has\u0142o: prezydent Komorowski jest fetowany w bizantyjskim stylu. Chodzi o uroczysto\u015b\u0107 wr\u0119czenia oficjalnego komunikatu Pa\u0144stwowej Komisji Wyborczej o wygranej kandydata PO. Dzia\u0142o si\u0119 na Zamku Kr\u00f3lewskim. Stylu bizantyjskiego tam si\u0119 nie dopatrzy\u0142em. Cieszy\u0142em si\u0119, patrz\u0105c, jak m\u00f3j kandydat (w ko\u0144cu jako jeden z pierwszych napisa\u0142em na tym blogu ,,Komorowski na prezydenta”, […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/682"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=682"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/682\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=682"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=682"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=682"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}