Opozycja parlamentarna jest w krzy\u017cowym ogniu. Atakuje j\u0105 obecna w\u0142adza, jej media i zwolennicy, ale te\u017c krytycy z lewej i umiarkowanej strony naszej sceny politycznej, niesympatyzuj\u0105cy ze „zjednoczon\u0105 prawic\u0105”.
\n
\nNie przypominam sobie, by za cokolwiek pochwalili PO czy Nowoczesn\u0105. No, mo\u017ce za skasowanie kandydatury Kazimierza Ujazdowskiego na prezydenta Wroc\u0142awia (ciekawe, czy ta kontrowersyjna wolta przyniesie oczekiwany skutek wyborczy).<\/p>\n
Jaka jest dzi\u015b si\u0142a opozycji centrowo-liberalnej, to wynik nie tylko jej b\u0142\u0119d\u00f3w, zaniecha\u0144 i zaniedba\u0144. Musimy te\u017c dostrzec, w jakiej sytuacji usi\u0142uje ona wykonywa\u0107 swoj\u0105 rol\u0119. Jest to sytuacja bezprecedensowa.<\/p>\n
Oto jedyna partia, kt\u00f3ra dwa razy z rz\u0119du wygra\u0142a demokratyczne wybory – i to z wynikiem lepszym ni\u017c PiS w 2015 r. – i ustabilizowa\u0142a pozycj\u0119 Polski w UE, czego symbolem jest wyb\u00f3r Donalda Tuska na szefa Rady Europejskiej, niemal z dnia na dzie\u0144 zosta\u0142a obsadzona w roli „wroga” i „zdrajcy”. To w demokracji nie jest normalne. Partia, kt\u00f3ra przegra\u0142a, to s\u0105 po prostu rywale, konkurenci, przeciwnicy. Pozostaj\u0105 w grze, dop\u00f3ki maj\u0105 znacz\u0105ce poparcie wyborcze. W polityce polskiej po 2015 r. nienormalne staje si\u0119 norm\u0105. PiS drwi z „opozycji totalnej”, a sam instaluje u nas rz\u0105dy totalne.<\/p>\n
Nienormalne w demokracji jest odbieranie praw opozycji w parlamencie, wy\u0142\u0105czanie mikrofon\u00f3w podczas debaty, odbieranie g\u0142osu, kontrolowanie samochod\u00f3w pos\u0142\u00f3w wje\u017cd\u017caj\u0105cych na teren parlamentu. Nienormalne jest otaczanie jego siedziby kordonem policji i n\u0119kanie obywateli pr\u00f3buj\u0105cych przedosta\u0107 si\u0119 do niego. Nienormalne jest obrzucanie opozycji wyzwiskami i tolerowanie tego przez marsza\u0142ka Sejmu.<\/p>\n
Takie pozornie drobne rzeczy sumuj\u0105 si\u0119 psychologicznie. Topniej\u0105ce szeregi demonstrant\u00f3w to tak\u017ce zrozumia\u0142y efekt strachu przed represjami. Kto wytyka opozycji, \u017ce jest w rozsypce, \u017ce traci poparcie i resztki autorytetu i nie potrafi niczego zaproponowa\u0107 wyborcom, uprawia \u0142atwizn\u0119. Klimat i styl panuj\u0105cy dzi\u015b w Sejmie kontrolowanym przez PiS ma upokorzy\u0107 i zdo\u0142owa\u0107 opozycj\u0119. Polityka marsza\u0142ka Kuchci\u0144skiego przynosi efekty.<\/p>\n
W pos\u0142ach opozycji ro\u015bnie poczucie bezsilno\u015bci i frustracja, ale pami\u0119tajmy, \u017ce t\u0119 sytuacj\u0119 stworzy\u0142a obecna wi\u0119kszo\u015b\u0107 „zjednoczonej prawicy” ze wsparciem Kukiza. Ka\u017cdy projekt PO i Nowoczesnej, ka\u017cda inicjatywa s\u0105 odrzucane. To nie zach\u0119ca do pisania kolejnych projekt\u00f3w i program\u00f3w, tylko do radykalizacji.<\/p>\n
Ale innej opozycji parlamentarnej dzi\u015b nie ma. Taka stanie do nadchodz\u0105cej serii wybor\u00f3w. Innej si\u0119 nie stworzy w ci\u0105gu kilku, kilkunastu miesi\u0119cy. PiS robi wszystko, by pog\u0142\u0119bi\u0107 kryzys w opozycji. Nie powinni mu w tym pomaga\u0107 jego przeciwnicy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W polityce polskiej po 2015 r. nienormalne staje si\u0119 norm\u0105.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":7111,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[210,232],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7105"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7105"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7105\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7110,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7105\/revisions\/7110"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/7111"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7105"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7105"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7105"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}