Eustachy Rylski m\u00f3wi ciekawie w Du\u017cym Formacie o Polakach i polsko\u015bci. Bliska jest mi uwaga, \u017ce nasze narodowe obsesje i kompleksy s\u0105 dowodem ,,m\u0142odo\u015bci”, czyli polskiej zbiorowej niedojrza\u0142o\u015bci. M\u0142odo\u015b\u0107 tryska zwykle energi\u0105, ale niedojrza\u0142o\u015b\u0107 to nasza kula u nogi. Z niedojrza\u0142o\u015bci wyrasta ,,terror, jakim zbiorowa histeria podporz\u0105dkowuje sobie wszelki umiar i rozs\u0105dek”.<\/p>\n
Dzikiej rasie polskiej pisarz wytyka te\u017c k\u0142\u00f3tliwo\u015b\u0107 i niezdolno\u015b\u0107 do uszanowania innego pogl\u0105du ni\u017c w\u0142asny, czyli skrajn\u0105 nietolerancyjno\u015b\u0107. Akurat o tym samym pisa\u0142em w poprzednim felietonie o Rostowskim jako przeciwniku In vitro.<\/p>\n
Jest wi\u0119c jaka\u015b wsp\u00f3lna chemia w niewielkiej mniejszo\u015bci polskich wykszta\u0142ciuch\u00f3w. Oczywi\u015bcie nie we wszystkim. Razi mnie na przyk\u0142ad, \u017ce Rylski jest za kar\u0105 \u015bmierci, wprawdzie tylko za odra\u017caj\u0105ce zbrodnie, ale jednak. Ale w wielu innych sprawach ch\u0119tnie si\u0119 z nim zgodz\u0119. Na przyk\u0142ad w bardzo politycznej sprawie inteligencji. Jako grupy spo\u0142ecznej. Ot\u00f3\u017c nie ma takiej grupy. Mylona jest z lud\u017ami z dyplomami wy\u017cszych uczelni lub z now\u0105 u nas klas\u0105 \u015bredni\u0105, czyli produktem zmian spo\u0142eczno-ekonomicznych ostatniego dwudziestolecia.<\/p>\n
Czy taka inteligencja ma swoj\u0105 reprezentacj\u0119 partyjno-polityczn\u0105? Nie ma. Ostatnio mia\u0142a j\u0105 w Unii Demokratycznej. Ale to si\u0119 ,,ne vrati”. Rylski twierdzi, \u017ce emanacj\u0105 polskiej klasy \u015bredniej jest Platforma. To by t\u0142umaczy\u0142o jej utrzymuj\u0105c\u0105 si\u0119 popularno\u015b\u0107 sonda\u017cow\u0105, mimo coraz ostrzejszych krytyk ze strony \u015brodowisk opiniotw\u00f3rczych. I daje do zrozumienia, \u017ce inteligencja\u00a0– w jego rozumieniu, mnie bliskim\u00a0– nie ma co szuka\u0107 swojej politycznej emanacji.<\/p>\n
No fakt, podzia\u0142y wywo\u0142ane wojn\u0105 polsko-polsk\u0105, id\u0105 w poprzek tych \u015brodowisk jeszcze g\u0142\u0119biej ni\u017c podczas nieszcz\u0119snej wojny na g\u00f3rze z wczesnych lat 90. Pami\u0119tam j\u0105 doskonale, ale to, co si\u0119 teraz dzieje, jest podzia\u0142em kulturowym, a nie tylko politycznym jak tamten konflikt.<\/p>\n
Ju\u017c si\u0119 nie przekonamy do \u017cadnych wsp\u00f3lnych dzia\u0142a\u0144, nie utrzemy \u017cadnego sensownego kompromisu, a\u017c nast\u0105pi ca\u0142kowita wymiana pokoleniowa i dzisiejsza wojna kulturowa si\u0119 sko\u0144czy (chyba \u017ce wybuchnie w nowym mniej albo bardziej dzikim wydaniu). Wi\u0119c przestaj\u0119 si\u0119 \u017cali\u0107 na partyjne sieroctwo.\u00a0 Dam rad\u0119 bez mojej politycznej emanacji. W ko\u0144cu kiedy\u015b lubi\u0142em Born to Be Wild grupy Steppenwolf (i powie\u015b\u0107 te\u017c).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Eustachy Rylski m\u00f3wi ciekawie w Du\u017cym Formacie o Polakach i polsko\u015bci. Bliska jest mi uwaga, \u017ce nasze narodowe obsesje i kompleksy s\u0105 dowodem ,,m\u0142odo\u015bci”, czyli polskiej zbiorowej niedojrza\u0142o\u015bci. M\u0142odo\u015b\u0107 tryska zwykle energi\u0105, ale niedojrza\u0142o\u015b\u0107 to nasza kula u nogi. Z niedojrza\u0142o\u015bci wyrasta ,,terror, jakim zbiorowa histeria podporz\u0105dkowuje sobie wszelki umiar i rozs\u0105dek”. Dzikiej rasie polskiej […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/717"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=717"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/717\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=717"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=717"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=717"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}