\u00a0<\/p>\n
Aung San Suu Kyi zwolniona z aresztu, wspaniale. By\u0142a wolna duchem przez tyle lat aresztu domowego, teraz jest wolna fizycznie. Sceny jak z Gda\u0144ska w 1980 r. Suu przemawia zza jakich\u015b kolc\u00f3w wie\u0144cz\u0105cych bram\u0119 do jej domu, pod drugiej stronie t\u0142umy jej rozradowanych zwolennik\u00f3w, kt\u00f3rym wreszcie by\u0142o dane podej\u015b\u0107 tak blisko, zobaczy\u0107 i pos\u0142ucha\u0107 noblistki. <\/span><\/p>\n Suu w jakim\u015b stopniu jest birma\u0144skim Wa\u0142\u0119s\u0105. Czy podzieli jego dalsze losy? Na razie o przysz\u0142o\u015bci wiemy tyle co nic. Sama Suu podkre\u015bla, \u017ce nim cokolwiek zdecyduje, chce pos\u0142ucha\u0107, co m\u00f3wi\u0105 oni. Nie ma w niej nic z triumfatorki, ale to przecie\u017c szczera buddystka. <\/span><\/p>\n O genera\u0142ach, kt\u00f3rzy anulowali prawie 20 lat temu wyniki wybor\u00f3w, kt\u00f3re wygra\u0142a, nie wpu\u015bcili do Birmy jej \u015bmiertelnie chorego m\u0119\u017ca, odci\u0119li na tak d\u0142ugo od dzieci przebywaj\u0105cych zagranic\u0105, m\u00f3wi bez gniewu. To przecie\u017c z nimi b\u0119dzie musia\u0142a usi\u0105\u015b\u0107 przy birma\u0144skim okr\u0105g\u0142ym stole, je\u015bli oczywi\u015bcie genera\u0142owie nie zmieni\u0105 jutro lub za miesi\u0105c swej polityki i nie zaaresztuj\u0105 Suu ponownie. <\/span><\/p>\n Podziwiam Aung San Suu Kyi. <\/span>Jej czar osobisty, skromno\u015b\u0107, samoopanowanie, wytrwa\u0142o\u015b\u0107, oddanie sprawie demokracji I praw cz\u0142owieka i pokojowym metodom walki o te cele. Bardzo by si\u0119 nam przyda\u0142a taka ,,buddyjska” przyw\u00f3dczyni w naszej ,,katolickiej” polityce.<\/span><\/p>\n XXXX<\/span><\/p>\n Kleofas – ale\u017c rz\u0105d ma rzecznika, Paw\u0142a Grasia, cho\u0107 jego status faktycznie nie jest do ko\u0144ca jasny, bo by\u0142 rzecznikiem, zosta\u0142 odwo\u0142any, a potem nie s\u0142ysza\u0142em, by zosta\u0142 formalnie przywr\u00f3cony; rzecznika prezydent faktycznie formalnie nie ma i chyba nie zamierza go mie\u0107, w tej roli wyst\u0119puj\u0105 na zmian\u0119 ministrowie Nowak i Micha\u0142owski. Wa\u017cniejsze dla mnie jest jednak nie to, czy jest czy nie ma rzecznika, lecz czy rz\u0105d i prezydent maj\u0105 czy nie maj\u0105 polityki informacyjnej. Bywa r\u00f3\u017cnie, lecz na razie chyba najlepszym rzecznikiem rz\u0105du jest sam premier. Gorzej w poszczeg\u00f3lnych resortach, rzecznicy s\u0105, ale polityki informacyjnej nie bardzo wida\u0107 np. w MON czy MSZ. A co do roli dziennikarzy, to zwracam uwag\u0119 Szanownym Autorom antydziennikarskich wpis\u00f3w, \u017ce to jednak \u0142atwizna tak ich wrzuca\u0107 do jednego wora, niczym polityk\u00f3w, tych ostatnich zreszt\u0105 te\u017c. \u017be mo\u017ce by\u0107 i bywa inaczej, pokazuje ostatnio sprawa Birmanki Auung San Suu Kyi, mojej bohaterce najnowszego\u00a0blogu – media, zw\u0142aszcza BBC, bardzo jej pomog\u0142y, cho\u0107 nic z tego nie mia\u0142y, nawet przeciwnie, bo junta\u00a0utrudnia\u0142a im prac\u0119. \u00a0\u00a0\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n \u00a0<\/span>\u00a0<\/span>\u00a0<\/span>\u00a0<\/span>\u00a0<\/span>\u00a0<\/span>\u00a0<\/span>\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u00a0 Aung San Suu Kyi zwolniona z aresztu, wspaniale. By\u0142a wolna duchem przez tyle lat aresztu domowego, teraz jest wolna fizycznie. Sceny jak z Gda\u0144ska w 1980 r. Suu przemawia zza jakich\u015b kolc\u00f3w wie\u0144cz\u0105cych bram\u0119 do jej domu, pod drugiej stronie t\u0142umy jej rozradowanych zwolennik\u00f3w, kt\u00f3rym wreszcie by\u0142o dane podej\u015b\u0107 tak blisko, zobaczy\u0107 i pos\u0142ucha\u0107 […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/729"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=729"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/729\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=729"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=729"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=729"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}