Najmodniejsza dzi\u015b w Polsce gra polityczna to gra w bloki wyborcze: jeden, dwa, a mo\u017ce trzy? Powa\u017cni autorzy sympatyzuj\u0105cy z demokratyczn\u0105 opozycj\u0105 powtarzaj\u0105 artyku\u0142 za artyku\u0142em: jeden. Mo\u017cliwie jak najszerszy.
\n
\nPodaj\u0105 wyliczenia, przywo\u0142uj\u0105 ordynacj\u0119 opart\u0105 na systemie d\u2019Hondta. Ale wielu ludzi po niepisowskiej stronie odrzuca ich argumenty. Czy\u017cby zwolennicy jednego bloku, a \u015bci\u015blej wsp\u00f3lnej listy kandydat\u00f3w z jak najwi\u0119kszej liczby r\u00f3\u017cnych \u015brodowisk politycznych, czego\u015b nie widzieli?<\/p>\n
Senator Marek Borowski: \u201eGdyby Wiosna sz\u0142a w koalicji z KE: PiS \u2013 236, KE \u2013 223, Mniejszo\u015b\u0107 Niemiecka \u2013 1. Tak wi\u0119c wiele nie brakuje! Nic jeszcze nie jest stracone!\u201d.<\/p>\n
Prof. Rafa\u0142 Matyja: \u201eWynik wybor\u00f3w do Parlamentu Europejskiego pokazuje, \u017ce PiS na razie nie ma szans na wi\u0119kszo\u015b\u0107 konstytucyjn\u0105. To nie jest tak, \u017ce 26 maja (wybory do europarlamentu) zosta\u0142y przekre\u015blone szanse opozycji i sprawa jest ju\u017c przegrana. Rozgrywka trwa\u201d.<\/p>\n
Prof. Andrzej Hennel: \u201eDopiero utworzenie koalicji czterech partii (PO, PSL, SLD, Wiosna) umo\u017cliwia wykorzystanie osi\u0105gni\u0119tego (w wyborach do parlamentu) sukcesu: PiS \u2013 45 proc. (szacunek bardzo optymistyczny), 209 mandat\u00f3w; KE \u2013 51 proc., 251 mandat\u00f3w. Czyli: albo razem, albo kl\u0119ska\u201d.<\/p>\n
Red. Dominika Wielowieyska: \u201eAktywno\u015b\u0107 samorz\u0105dowc\u00f3w jest szans\u0105 koalicyjnej opozycji. W interesie obozu anty-PiS wa\u017cne jest szerokie porozumienie w wyborach do Senatu. (Je\u015bli opozycja si\u0119 nie zmobilizuje) PiS b\u0119dzie mia\u0142 w Sejmie ponad 307 mandat\u00f3w i wi\u0119kszo\u015b\u0107 konstytucyjn\u0105, czyli Budapeszt w Warszawie\u201d.<\/p>\n
Red. Wojciech Maziarski: \u201eJedyn\u0105 szans\u0105 dla maluch\u00f3w na dostanie si\u0119 do Sejmu, a dla Polski \u2013 na odsuni\u0119cie pisowskiej dyktatury, jest stworzenie wielkiego bloku partii opozycyjnych. Liczni komentatorzy (zw\u0142aszcza popieraj\u0105cy m\u0142od\u0105 lewic\u0119) opowiadaj\u0105 androny, jakoby wej\u015bcie w sojusz partii o r\u00f3\u017cnych profilach ideowych szkodzi\u0142o tym ugrupowaniom. I wyniki wybor\u00f3w europejskich i zdrowy rozs\u0105dek podpowiadaj\u0105, \u017ce jest dok\u0142adnie odwrotnie\u201d.<\/p>\n
Red. Ernest Skalski: \u201ePomys\u0142 na blok lewicy czy na utopi\u0119 Koalicji Polskiej wok\u00f3\u0142 PSL to ryzykowna gra obliczona na prze\u015blizgni\u0119cie si\u0119 nad progiem wyborczym i zapewnienie sobie politycznego bytu pod rz\u0105dami PiS. Kisiel by to okre\u015bli\u0142 dosadniej\u201d.<\/p>\n
Mo\u017cna te wypisy podwa\u017ca\u0107, mo\u017cna je kontrowa\u0107 innymi wyliczeniami i spekulacjami. Ale jest co\u015b takiego jak wyczucie historycznego momentu politycznego. Skalski i inni cytowani autorzy wyczuwaj\u0105 ten wyj\u0105tkowy moment lepiej ni\u017c ci, kt\u00f3rzy zachowuj\u0105 si\u0119 tak, jakby w polskiej polityce sz\u0142o tylko o wygranie kolejnych wybor\u00f3w.<\/p>\n
Mamy wi\u0119c taki podzia\u0142: dla jednych, na czele z obecn\u0105 w\u0142adz\u0105 i jej zwolennikami, nic si\u0119 nie dzieje. Zwyczajna demokracja, id\u0105 wybory, opozycja histeryzuje. A co, je\u015bli to nie histeria, tylko zimna diagnoza? Je\u015bli rozproszenie opozycji utoruje PiS-owi drog\u0119 do celu, czyli do pa\u0144stwa monopartyjnego, PRL a rebours<\/em>, narodowo-katolickiej w formie, autorytarnej w tre\u015bci?<\/p>\n Co wtedy powiedz\u0105 \u201esymetry\u015bci\u201d, radykalna lewica, ludowcy, racjonalni konserwaty\u015bci? Ci wszyscy, kt\u00f3rzy dobrze wiedz\u0105, jaki jest cel Kaczy\u0144skiego, a mimo to odmawiaj\u0105 wsp\u00f3\u0142pracy z g\u0142\u00f3wn\u0105 si\u0142\u0105 opozycyjn\u0105?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" A co, je\u015bli rozproszenie opozycji utoruje PiS-owi drog\u0119 do celu, czyli do pa\u0144stwa monopartyjnego?<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":8747,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8721"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8721"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8721\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8749,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8721\/revisions\/8749"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8747"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8721"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8721"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8721"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}