Start Szymona Ho\u0142owni nie wstrz\u0105\u015bnie polsk\u0105 polityk\u0105, bo Ho\u0142ownia nie ma zorganizowanej bazy politycznej. Sam Micha\u0142 Kobosko plus dwaj byli sztabowcy Rafa\u0142a Trzaskowskiego to za ma\u0142o, by rozkr\u0119ci\u0107 prawdziw\u0105 kampani\u0119. Trzeba przecie\u017c zebra\u0107 du\u017co podpis\u00f3w popieraj\u0105cych. Co z finansami? Woluntariusze nic nie kosztuj\u0105, ale materia\u0142y propagandowe i ich dystrybucja – owszem.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Micha\u0142 Kobosko, do\u015bwiadczony dziennikarz i redaktor, zanim w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 do „projektu spo\u0142ecznego” Ho\u0142owni, by\u0142 zwi\u0105zany z wp\u0142ywow\u0105 ameryka\u0144sk\u0105 The Atlantic Council. To „fabryka my\u015bli” promuj\u0105ca \u015bwiatowe przyw\u00f3dztwo USA. Kobosko m\u00f3g\u0142 wnie\u015b\u0107 do kampanii Ho\u0142owni niebagatelne wiano: sie\u0107 kontakt\u00f3w mi\u0119dzynarodowych w polityce i biznesie. Zwraca uwag\u0119, \u017ce wiadomo\u015b\u0107 o starcie Ho\u0142owni dobrze przyj\u0105\u0142 zdeklarowany wolnorynkowiec Robert Gwiazdowski.<\/p>\n\n\n\n
Tylko po co? Szymon Ho\u0142ownia nie traktuje przecie\u017c walki o prezydentur\u0119 jako ucieczki przed kryzysem wieku \u015bredniego. To cz\u0142owiek przyzwoity, z dorobkiem na r\u00f3\u017cnych polach, w tym pisarskim i humanitarnym. Wierzymy, \u017ce ma dobr\u0105 wol\u0119. Ale do czego? Na razie nie poda\u0142 przekonuj\u0105cego powodu, dla kt\u00f3rego chce startowa\u0107 na prezydenta Polski. „Co\u015b we mnie p\u0119k\u0142o, chod\u017acie ze mn\u0105” – nie brzmi dobrze.<\/p>\n\n\n\n
Z kolei nieco patetycznie i ca\u0142kiem niekonkretnie zabrzmia\u0142a deklaracja Ho\u0142owni, \u017ce chcia\u0142by prosi\u0107 pokornie, aby wyborcy powierzyli mu funkcj\u0119 str\u00f3\u017ca wsp\u00f3lnoty narodowej. Hm, „wsp\u00f3lnota narodowa” to has\u0142o ambiwalentne, wykrzykuje si\u0119 je z r\u00f3\u017cnych stron, tak\u017ce skrajnej prawicy. Mo\u017ce by\u0107 u\u017cywane w celach wykluczania tych, kt\u00f3rych nie zaliczono do wsp\u00f3lnoty. Ho\u0142ownia koniecznie musi t\u0119 deklaracj\u0119 „str\u00f3\u017ca” rozwin\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Konkretniejsze by\u0142o pozycjonowanie si\u0119 Ho\u0142owni jako kandydata spoza establishmentu partii politycznych. A przecie\u017c red. Kobosko m\u00f3g\u0142by Ho\u0142owni natychmiast opowiedzie\u0107, dlaczego w wielkich krajach Zachodu prezydentury to rzecz partyjna. Wolny strzelec nie ma szans. Opozycja kandydat partyjny – kandydat obywatelski ma t\u0119 s\u0142abo\u015b\u0107 jako pomys\u0142 na kampani\u0119 wyborcz\u0105, \u017ce ka\u017cdy kandydat jest w ko\u0144cu polityczny. O polityk\u0119 i w\u0142adz\u0119 tu chodzi i Ho\u0142ownia te\u017c sta\u0142 si\u0119 osob\u0105 polityczn\u0105 ze wszystkimi tego konsekwencjami.<\/p>\n\n\n\n
Niech pr\u00f3buje, oczywi\u015bcie. Nie m\u00f3wi rzeczy z\u0142ych ani g\u0142upich. Ale na razie nie wida\u0107 jeszcze jasnej, wyrazistej i atrakcyjnej odpowiedzi na zasadnicze pytanie: czemu wyborcy mieliby na niego g\u0142osowa\u0107, a partie polityczne udzieli\u0107 mu poparcia, gdyby wszed\u0142 do drugiej tury?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Start Szymona Ho\u0142owni nie wstrz\u0105\u015bnie polsk\u0105 polityk\u0105.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":9636,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9629"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9629"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9629\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9635,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9629\/revisions\/9635"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/9636"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9629"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9629"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9629"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}