Nie wiem sama, co o tym my\u015ble\u0107. Czy Opera Narodowa wraz z tokijsk\u0105 oper\u0105 uwa\u017caj\u0105, \u017ce do listopada wojna si\u0119 sko\u0144czy, i to zwyci\u0119stwem Rosjan?<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Premiera Borysa Godunowa<\/em> w nowej inscenizacji Mariusza Treli\u0144skiego mia\u0142a si\u0119 odby\u0107 8 kwietnia, a po niej jeszcze trzy spektakle: 10, 12 i 14 kwietnia. Zosta\u0142a z hukiem odwo\u0142ana. Przyczyn\u0119 t\u0142umacz\u0105 zar\u00f3wno na stronie teatru, jak i na Facebooku obaj dyrektorzy, Waldemar D\u0105browski<\/a> i Mariusz Treli\u0144ski<\/a>. Padaj\u0105 s\u0142uszne s\u0142owa o solidarno\u015bci z narodem ukrai\u0144skim, o wstrz\u0105\u015bni\u0119ciu t\u0105 katastrof\u0105, o z\u0142u w najczystszej postaci, jakim jest wielkomocarstwowa mitomania i arogancja rz\u0105dz\u0105cych Rosj\u0105. Zgodzimy si\u0119 z tym chyba wszyscy.<\/p>\n\n\n\n Zupe\u0142nie inaczej rzecz si\u0119 miewa w Tokio, z kt\u00f3rym ten Borys<\/em> mia\u0142 powsta\u0107 w koprodukcji. Program na przysz\u0142y sezon tamtejszej opery, czyli New National Theatre (prowadzonej przez wybitnego dyrygenta Kazushiego Ono), zosta\u0142 og\u0142oszony 1 marca<\/a>, czyli w\u00f3wczas, gdy wojna trwa\u0142a ju\u017c w najlepsze. W\u015br\u00f3d zapowiedzianych premier jako jedn\u0105 ze specjalnych, zwi\u0105zanych z 25-leciem teatru, og\u0142oszono Borysa Godunowa<\/em> w koprodukcji z Warszaw\u0105. Spektakle maj\u0105 si\u0119 odby\u0107 15, 17, 20, 23 i 26 listopada.<\/p>\n\n\n\n Ju\u017c nawet nie chodzi o tego nieszcz\u0119snego Borysa<\/em>, bo c\u00f3\u017c Musorgski winien. Ale przyjrzyjmy si\u0119 zapowiadanej obsadzie<\/a> (u do\u0142u strony). Uk\u0142ad jest analogiczny do tego, kt\u00f3ry zapowiadany by\u0142 na Warszaw\u0119<\/a>: wi\u0119kszo\u015b\u0107 pobocznych r\u00f3l w wykonaniu Japo\u0144czyk\u00f3w (u nas – Polak\u00f3w), te wa\u017cne w wykonaniu rosyjskich \u015bpiewak\u00f3w. Przede wszystkim rola tytu\u0142owa: w tej Jewgienij Nikitin, ten sam, kt\u00f3ry zosta\u0142 wyrzucony z Bayreuth za tatua\u017c ze swastyk\u0105<\/a> (cho\u0107 strasznie si\u0119 potem t\u0142umaczy\u0142 z „b\u0142\u0119du m\u0142odo\u015bci”). W roli mnicha Pimena – Aleksiej Tichomirow, ten sam, kt\u00f3ry \u015bpiewa\u0142 rol\u0119 Stolnika w Halce<\/em> w Theater an der Wien. Ten z kolei pisze na swoim Facebooku straszne rzeczy o wojnie – jest przeciwko „ukrai\u0144skim nacjonalistom”, przeciwko NATO zagra\u017caj\u0105cemu Rosji (biedna Rosja) i apeluje, by nie dra\u017cni\u0107 „rosyjskiego wielkiego nied\u017awiedzia”, a wszystkiemu oczywi\u015bcie jest winne USA. Podobne gro\u017ane brednie pono\u0107 wypisuje wykonawca roli Szujskiego, Maksym Paster, kt\u00f3ry co prawda jest z pochodzenia Ukrai\u0144cem, ale te\u017c putinowskim wyrzutkiem. Ta rozkoszna tr\u00f3jka b\u0119dzie kr\u00f3lowa\u0107 w listopadowych spektaklach.<\/p>\n\n\n\n Domy\u015blam si\u0119, \u017ce s\u0105 jakie\u015b zobowi\u0105zania kontraktowe, kt\u00f3re trzeba wype\u0142ni\u0107. Ale zdecydowanie co\u015b tu nie gra, zw\u0142aszcza w \u015bwietle mocnych wypowiedzi na stronie warszawskiego teatru. Pytanie, czy rzeczywi\u015bcie, za wszelk\u0105 cen\u0119 trzeba wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 z marionetkami Putina? <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Nie wiem sama, co o tym my\u015ble\u0107. Czy Opera Narodowa wraz z tokijsk\u0105 oper\u0105 uwa\u017caj\u0105, \u017ce do listopada wojna si\u0119 sko\u0144czy, i to zwyci\u0119stwem Rosjan?<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10016"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10016"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10016\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10020,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10016\/revisions\/10020"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10016"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10016"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10016"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}