Zwyk\u0142o si\u0119 my\u015ble\u0107 o tym czasie w Polsce jako o panowaniu socrealizmu, mimo to powsta\u0142o w\u00f3wczas wiele warto\u015bciowych utwor\u00f3w. Kilka z nich wykonali dzi\u015b Jakub Jakowicz z \u0141ukaszem Chrz\u0119szczykiem w FN na koncercie w ramach Sceny Muzyki Polskiej.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Wcale nie tak cz\u0119sto ma si\u0119 okazj\u0119 s\u0142ysze\u0107 w recitalu tego skrzypka tyle\u017c \u015bwietnego, co bardzo skromnego. Szkoda, \u017ce publiczno\u015b\u0107 by\u0142a tak niewielka. Tym bardziej, \u017ce repertuar by\u0142 w wi\u0119kszo\u015bci ma\u0142o znany.<\/p>\n\n\n\n
Zupe\u0142nie niemal nieznana jest dzi\u015b niestety muzyka Artura Malawskiego, kt\u00f3rego nazwisko kojarzy si\u0119 g\u0142\u00f3wnie z pedagogik\u0105 – studiowa\u0142 u niego kompozycj\u0119 m.in. Krzysztof Penderecki. Muzyka Malawskiego, tak\u017ce ta wykonana na tym koncercie, oscyluje mi\u0119dzy wp\u0142ywami Karola Szymanowskiego (Mazurek<\/em> z 1950 r.) a neoklasycyzmem (Andante i Allegro<\/em> z tego samego roku). Absolutnie sob\u0105 jest w Ko\u0142ysance<\/em> (1952) i Particie<\/em> (1955) Gra\u017cyna Bacewicz: muzyka albo liryczna z posmakiem ludowym, albo skoczna, pe\u0142na temperamentu i humoru.<\/p>\n\n\n\n W rok po tym drugim utworze powsta\u0142a m\u0142odzie\u0144cza Sonatina<\/em> Henryka Miko\u0142aja G\u00f3reckiego – te\u017c neoklasyczna, ale ju\u017c z charakterystycznym dla niego pazurem. Ma\u0142a fantazja<\/em> op. 73 z 1997 r. – to zwrot o 180 stopni. Typowy p\u00f3\u017any G\u00f3recki, z obsesyjnie powtarzanymi motywami i nastrojami kontemplacyjnymi (kompozytor rozz\u0142o\u015bci\u0142by si\u0119 pewnie, gdyby przeczyta\u0142 w programie s\u0142owa, \u017ce ten utw\u00f3r „wpisuje si\u0119 w zwrot tego tw\u00f3rcy w stron\u0119 minimalizmu”). Przyznam si\u0119, \u017ce nigdy wcze\u015bniej nie s\u0142ysza\u0142am tego utworu, a my\u015bla\u0142am, \u017ce znam ca\u0142ego G\u00f3reckiego. Rzadko jest grany zapewne r\u00f3wnie\u017c dlatego, \u017ce strasznie niewygodny, co by\u0142o s\u0142ycha\u0107 nawet u tak znakomitego skrzypka jak Jakowicz. Po prostu kompozytor nie by\u0142 skrzypkiem i nad wygod\u0105 wykonawc\u00f3w si\u0119 nie zastanawia\u0142. Z kolei II Sonata<\/em> Krzysztofa Pendereckiego, o trzy lata p\u00f3\u017aniejsza, jest o wiele wygodniejsza (on by\u0142 kiedy\u015b skrzypkiem), za to bardzo d\u0142uga i anga\u017cuj\u0105ca. Wykorzystuje te same motywy i zwroty, co wiele innych utwor\u00f3w z tego okresu.<\/p>\n\n\n\n Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce zdecydowa\u0142am si\u0119 p\u00f3j\u015b\u0107 na ten koncert, by\u0142o bardzo warto. Natomiast jutro i pojutrze zajrz\u0119 na prezentacje innych skrzypk\u00f3w – cz\u0142onk\u00f3w ekipy na zbli\u017caj\u0105cy si\u0119 Konkurs im. Wieniawskiego.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Zwyk\u0142o si\u0119 my\u015ble\u0107 o tym czasie w Polsce jako o panowaniu socrealizmu, mimo to powsta\u0142o w\u00f3wczas wiele warto\u015bciowych utwor\u00f3w. Kilka z nich wykonali dzi\u015b Jakub Jakowicz z \u0141ukaszem Chrz\u0119szczykiem w FN na koncercie w ramach Sceny Muzyki Polskiej.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10120"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10120"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10120\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10123,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10120\/revisions\/10123"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10120"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10120"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10120"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}