
{"id":10287,"date":"2022-09-06T23:42:54","date_gmt":"2022-09-06T21:42:54","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=10287"},"modified":"2022-09-06T23:42:54","modified_gmt":"2022-09-06T21:42:54","slug":"ukrainska-nostalgia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2022\/09\/06\/ukrainska-nostalgia\/","title":{"rendered":"Ukrai\u0144ska nostalgia"},"content":{"rendered":"\n<p>Tak sobie my\u015bla\u0142am s\u0142uchaj\u0105c koncertu Chain Ensemble w ramach Dni Muzyki Ukrai\u0144skiej, \u017ce te utwory pasowa\u0142yby do pozna\u0144skiego festiwalu Nostalgia.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Bo taki w\u0142a\u015bnie nostalgiczny nastr\u00f3j, pe\u0142en \u0142agodnego ciep\u0142a, przyjemnej melancholii, wyrafinowanych brzmie\u0144, dominowa\u0142 w wi\u0119kszo\u015bci z czterech wykonanych kompozycji.<\/p>\n\n\n\n<p>Odr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 troch\u0119 najstarszy z utwor\u00f3w, z 1977 r. &#8211; <em>Concerto misterioso<\/em> na 9 wykonawc\u00f3w autorstwa Leonida Hrabowskiego. Kompozytor ten tworzy muzyk\u0119 opart\u0105 na modelach matematycznych, ale tu zosta\u0142y u\u017cyte nieco zamaskowane szybkim tempem i nisk\u0105 dynamik\u0105 melodie przypominaj\u0105ce ludowe, schowane w nietypowych brzmieniach perkusyjnych i klawesynowych. Te aluzje do ludowo\u015bci p\u0142yn\u0105 zapewne st\u0105d, \u017ce to muzyka po\u015bwi\u0119cona pami\u0119ci malarki ludowej Kateryny Bi\u0142okur. Pami\u0119tam p. Hrabowskiego, kiedy odwiedzi\u0142 Zwi\u0105zek Kompozytor\u00f3w Polskich; by\u0142o to dawno, dzi\u015b ma on 87 lat, ale trzyma si\u0119 znakomicie &#8211; przyjecha\u0142 na ten koncert z Nowego Jorku, gdzie od 30 lat mieszka.<\/p>\n\n\n\n<p>W pozosta\u0142ych utworach r\u00f3wnie\u017c s\u0105 wyliczenia, ale raczej na zasadzie serializmu. Tak jest w najnowszym, bo pochodz\u0105cym z 2008 r. <em>Ars naturalis<\/em> Oleha Bezborodki, najm\u0142odszego, bo 49-letniego z tej czw\u00f3rki. Ale tej kalkulacji si\u0119 nie czuje, s\u0142yszy si\u0119 raczej ciekawe barwy i postrz\u0119pione jak odg\u0142osy ptak\u00f3w motywy. Tak\u017ce serialny, a zarazem bardzo organicznie brzmi\u0105cy jest utw\u00f3r O\u0142eksandra Szczetynskiego (ur. 1960) <em>Looking-Glass Music<\/em>. Pochodzi on z 1992 r., dwa lata po wygraniu przez tego kompozytora Konkursu im. Serockiego za <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=fnAXD_ocPFU\">ten utw\u00f3r<\/a>. Pi\u0119kna to muzyka; teraz pisze <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=MHumsC6nkao\">zupe\u0142nie inaczej<\/a>, to te\u017c bardzo \u0142adne, cho\u0107 troch\u0119 wt\u00f3rne.<\/p>\n\n\n\n<p>Szczetynski i Bezborodko r\u00f3wnie\u017c przyjechali na koncert. Nie by\u0142o niestety Jurija \u0141aniuka (rocznik 1957) &#8211; wykonano jego <em>Musique pour Recherche<\/em> (powsta\u0142a dla zespo\u0142u muzyki nowej Ensemble Recherche) z 1996 r.  I o ile wszystkie punkty dzisiejszego programu by\u0142y polskimi prawykonaniami, to <em>Musique pour Recherche<\/em> ukaza\u0142a si\u0119 na p\u0142ycie monograficznej kompozytora, wydanej niegdy\u015b przez CD Accord. Mo\u017cna jej ca\u0142ej <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=Ke9iFj6Zo4U\">pos\u0142ucha\u0107 tutaj<\/a> i przekona\u0107 si\u0119, jak pi\u0119kna, subtelna to tw\u00f3rczo\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p>Za dwa dni, na koncercie zamykaj\u0105cym, zupe\u0142nie inne, nowsze oblicze wsp\u00f3\u0142czesnej muzyki ukrai\u0144skiej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Tak sobie my\u015bla\u0142am s\u0142uchaj\u0105c koncertu Chain Ensemble w ramach Dni Muzyki Ukrai\u0144skiej, \u017ce te utwory pasowa\u0142yby do pozna\u0144skiego festiwalu Nostalgia.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10287"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10287"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10287\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10288,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10287\/revisions\/10288"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10287"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10287"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10287"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}