{"id":10312,"date":"2022-09-12T23:56:58","date_gmt":"2022-09-12T21:56:58","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=10312"},"modified":"2022-09-13T15:48:17","modified_gmt":"2022-09-13T13:48:17","slug":"dona-nobis-pacem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2022\/09\/12\/dona-nobis-pacem\/","title":{"rendered":"Dona nobis pacem"},"content":{"rendered":"\n<p>Niezwyk\u0142e to by\u0142o wykonanie <em>Missy solemnis<\/em> Beethovena. Ogromnie energetyczne i cho\u0107 stylowe, to bardzo wsp\u00f3\u0142czesne.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>John Eliot Gardiner rozpocz\u0105\u0142 swoj\u0105 obecno\u015b\u0107 na scenie NFM przemow\u0105, kt\u00f3ra zosta\u0142a tylko cz\u0119\u015bciowo przet\u0142umaczona i mo\u017ce nie wszyscy dos\u0142yszeli, co m\u00f3wi\u0142, wi\u0119c zrelacjonuj\u0119. Zacz\u0105\u0142 od przywitania i kolejnej pochwa\u0142y dla tej pi\u0119knej sali; opowiedzia\u0142, \u017ce prowadzi\u0142 to dzie\u0142o w ramach Proms\u00f3w w Royal Albert Hall przed 7 tys. publiczno\u015bci\u0105 w zesz\u0142\u0105 \u015brod\u0119, dok\u0142adnie tego wieczoru, po kt\u00f3rym zmar\u0142a kr\u00f3lowa El\u017cbieta II. Nie wiedzieli w\u00f3wczas jeszcze, \u017ce w\u0142a\u015bnie ko\u0144czy si\u0119 epoka. On sam wyzna\u0142, \u017ce pami\u0119ta, jak jako ch\u0142opiec ogl\u0105da\u0142 jej koronacj\u0119 na czarnobia\u0142ym jeszcze w\u00f3wczas ekranie telewizora. Wspominaj\u0105c j\u0105 ciep\u0142o opowiedzia\u0142 anegdot\u0119, jak z powodu kork\u00f3w sp\u00f3\u017ani\u0142 si\u0119 na wizyt\u0119 w Windsorze, a gdy w ko\u0144cu pokona\u0142 t\u0119 mas\u0119 schod\u00f3w, kt\u00f3ra prowadzi do kr\u00f3lewskich apartament\u00f3w, kr\u00f3lowa czeka\u0142a na g\u00f3rze i poprosi\u0142a s\u0142u\u017cb\u0119, by dano mu gin z tonikiem, bo \u201ena pewno tego w\u0142a\u015bnie potrzebuje\u201d. Koncert po\u015bwi\u0119ci\u0142 jej pami\u0119ci, ale tak\u017ce prosi\u0142 o ciep\u0142\u0105 my\u015bl o jej nast\u0119pcy Karolu III, kt\u00f3ry jest wieloletnim patronem jego zespo\u0142\u00f3w. (Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, patronuje te\u017c Philharmonia Orchestra i Royal Philharmonic Orchestra.) Dodam, \u017ce s\u0105 osobi\u015bcie zaprzyja\u017anieni i to w\u0142a\u015bnie z r\u0105k \u00f3wczesnego ksi\u0119cia Walii dyrygent otrzyma\u0142 tytu\u0142 szlachecki.<\/p>\n\n\n\n<p>Nast\u0119puj\u0105ce po tej przemowie wykonanie by\u0142o chyba najbardziej\ndynamicznym, jakie s\u0142ysza\u0142am w \u017cyciu. Niekt\u00f3re tempa by\u0142y po prostu ob\u0142\u0119dne i\nnie wiem, jakim cudem ch\u00f3r to wszystko wy\u015bpiewa\u0142. Ale kontrastowo by\u0142y te\u017c\nfragmenty szczeg\u00f3lnie powolne, jak \u00f3w wy\u0142aniaj\u0105cy si\u0119 z ciszy, archaizuj\u0105cy\npocz\u0105tek <em>Sanctus<\/em> czy fuga <em>Et vitam venturi saeculi<\/em> na zako\u0144czenie\n<em>Credo<\/em>. Nastroje zmienia\u0142y si\u0119 jak w kalejdoskopie, ale zgodnie z\nzamierzeniami Beethovena \u2013 ten utw\u00f3r zawiera mn\u00f3stwo zryw\u00f3w przydaj\u0105cych mu rysu\nspontaniczno\u015bci. Ponadto us\u0142ysze\u0107 mo\u017cna by\u0142o mn\u00f3stwo niezwyk\u0142ych orkiestrowych barw,\nnp. pod koniec; tak\u017ce w <em>Et incarnatus <\/em>po raz pierwszy tak wyrazi\u015bcie us\u0142ysza\u0142am,\n\u017ce solo fletu na\u015bladuje ptasi \u015bpiew. Du\u017co takich detali zachwyca\u0142o; tak\u017ce\nsoli\u015bci (sopran Lucy Crowe, mezzosopran Ann Hallenberg, tenor Giovanni Sala i\nbas Matthew Rose) byli znakomicie dobrani i \u015bwietnie ze sob\u0105 wsp\u00f3\u0142brzmieli.\nWspania\u0142y te\u017c by\u0142 ch\u00f3r \u2013 bohater zbiorowy. <\/p>\n\n\n\n<p>Szczeg\u00f3lnie zabrzmia\u0142y militarne fragmenty <em>Agnus Dei <\/em>\u2013\nzupe\u0142nie inaczej odbiera si\u0119 je w czasach wojennych. Tak\u017ce b\u0142agania o pok\u00f3j\nmaj\u0105 inny wymiar. Mo\u017ce zostan\u0105 wys\u0142uchane\u2026<\/p>\n\n\n\n<p>Pi\u0119kne trzy dni Wratislavii mam ju\u017c za sob\u0105. Rano w poci\u0105g i do Warszawy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Niezwyk\u0142e to by\u0142o wykonanie Missy solemnis Beethovena. Ogromnie energetyczne i cho\u0107 stylowe, to bardzo wsp\u00f3\u0142czesne.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10312"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10312"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10312\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10316,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10312\/revisions\/10316"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10312"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10312"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10312"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}