{"id":10343,"date":"2022-09-25T01:43:49","date_gmt":"2022-09-24T23:43:49","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=10343"},"modified":"2022-09-25T01:45:55","modified_gmt":"2022-09-24T23:45:55","slug":"pstry-final-jesieni","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2022\/09\/25\/pstry-final-jesieni\/","title":{"rendered":"Pstry fina\u0142 Jesieni"},"content":{"rendered":"\n

Ka\u017cdy z czterech utwor\u00f3w inny, innego charakteru i jako\u015bci. Wszystko razem troch\u0119 za d\u0142ugie – dwie i p\u00f3\u0142 godziny. Nie wiem, czy Orkiestra FN by\u0142a z tego powodu szcz\u0119\u015bliwa, zw\u0142aszcza \u017ce to do\u015b\u0107 konserwatywny zesp\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Szczerze powiem, \u017ce najbardziej mnie usatysfakcjonowa\u0142 utw\u00f3r pierwszy, czyli Tre Quadri<\/em> na fortepian i orkiestr\u0119 Francesca Filidei. Ciekawe, \u017ce cho\u0107 ca\u0142y ten koncert mia\u0142 niema\u0142o wsp\u00f3lnego z fina\u0142em edycji z 2017 r.<\/a>, mi\u0119dzy innymi to, \u017ce w obu programach znalaz\u0142 si\u0119 utw\u00f3r tego w\u0142a\u015bnie kompozytora, to wra\u017cenie by\u0142o zupe\u0142nie inne – przede wszystkim w tym roku wykonano utw\u00f3r powa\u017cniejszy, o wi\u0119kszych rozmiarach (wype\u0142ni\u0142 ca\u0142\u0105 pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107) – z trzech oddzielnych utwor\u00f3w powsta\u0142o co\u015b na kszta\u0142t koncertu fortepianowego ze znakomitym Adamem Ko\u015bmiej\u0105 jako solist\u0105. Migotliwa partia fortepianu i kontrastuj\u0105ca statyczna orkiestra w I cz\u0119\u015bci, November<\/em>, \u0142agodny nastr\u00f3j ko\u0142ysankowy w Berceuse<\/em> i parodia V Koncertu fortepianowego<\/em> Beethovena w ostatniej Quasi una Bagatella<\/em> – cz\u0119\u015bci bardzo ze sob\u0105 kontrastowa\u0142y, a jednak stworzy\u0142y wsp\u00f3ln\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce je\u015bli w pierwszej cz\u0119\u015bci koncertu umieszczony jest jeden wi\u0119kszy utw\u00f3r, to trzy w drugiej powinny by\u0107 kr\u00f3tkie. Jednak tak nie by\u0142o. Jeszcze Seeker<\/em> Sama Pluty, kt\u00f3ry podobno by\u0142 pr\u00f3b\u0105 pokazania zmiany hierarchii my\u015blowych po pandemii, i Prostory Svitla<\/em>, czyli przestrzenie \u015bwiat\u0142a, kijowskiej kompozytorki Ally Zagaykevich, z\u0142o\u017cone z nak\u0142adaj\u0105cych si\u0119 blok\u00f3w d\u017awi\u0119kowych i podobno nawi\u0105zuj\u0105ce do ukrai\u0144skiego futuryzmu, o kt\u00f3rym nie mamy tu poj\u0119cia (a jednocze\u015bnie zadedykowane J\u00f3zefowi Patkowskiemu), nie by\u0142y przesadnie d\u0142ugie, ale utw\u00f3r ostatni, Totentanz<\/em> Rafa\u0142a Ryterskiego, nie straci\u0142by wiele, gdyby go obci\u0105\u0107 o po\u0142ow\u0119. Tu zn\u00f3w podobie\u0144stwo z fina\u0142em 2017 r. – i wtedy na koniec by\u0142 utw\u00f3r-zgrywa (w\u00f3wczas autorstwa Piotra Tabakiernika). Kompozycja Ryterskiego z solowym udzia\u0142em kontratenora Micha\u0142a S\u0142aweckiego i elektroniki zawiera\u0142a mn\u00f3stwo cytat\u00f3w – czeg\u00f3\u017c tam nie by\u0142o: i Lament Dydony<\/em> (powt\u00f3rzony na ko\u0144cu), i temat sekwencji Dies irae<\/em>, i marsze \u017ca\u0142obne… By\u0142 to w og\u00f3le swoisty teatr, z przebraniem i charakteryzacj\u0105 solisty, jego wmaszerowaniem na scen\u0119 poprzez ca\u0142\u0105 sal\u0119 i na koniec wyj\u015bciem ca\u0142ej orkiestry i dyrygenta (Vimbayi Kaziboni z Zimbabwe) jak w Symfonii po\u017cegnalnej<\/em>. M\u0142odej publiczno\u015bci to si\u0119 podoba\u0142o (z balkonu widzia\u0142am, \u017ce praktycznie ca\u0142y parter wsta\u0142), ja ju\u017c za du\u017co takich r\u00f3\u017cnych rzeczy widzia\u0142am, \u017ceby mnie to wzi\u0119\u0142o. (Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, czy kompozytor specjalnie napisa\u0142 w programie, \u017ce Totentanz to s\u0142owo angielskie, czy te\u017c po prostu nie wie, \u017ce nie?) Zreszt\u0105, podobnie jak w wypadku utworu Tabakiernika, wydaje si\u0119 to rzecz nadaj\u0105ca si\u0119 do wykonania jednorazowego. Ale spektakularne wydarzenie by\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

Przed tym koncertem sp\u0119dzi\u0142am dzie\u0144 na Szalonych Dniach Muzyki, gdzie odwiedzi\u0142am cztery koncerty. W skr\u00f3cie, wspania\u0142y jak zawsze Kwartet Modigliani i r\u00f3wnie \u015bwietne Trio Nebelmeer (te\u017c zesp\u00f3\u0142 francuski), bardzo ciekawy koncert Agaty Zubel z Leopoldinum po\u015bwi\u0119cony Almie i Gustavowi Mahlerom (naprawd\u0119 ciekawe pie\u015bni Almy!) i jak zwykle \u015bwietna La Morra, tym razem w czteroosobowym sk\u0142adzie, ze znanym ju\u017c polskiej publiczno\u015bci (tak\u017ce z zespo\u0142u Profetti della Quinta) kontratenorem Doronem Schleiferem, w programie ballad \u015bredniowiecznych. Ci\u0105g dalszy nast\u0105pi.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ka\u017cdy z czterech utwor\u00f3w inny, innego charakteru i jako\u015bci. Wszystko razem troch\u0119 za d\u0142ugie – dwie i p\u00f3\u0142 godziny. Nie wiem, czy Orkiestra FN by\u0142a z tego powodu szcz\u0119\u015bliwa, zw\u0142aszcza \u017ce to do\u015b\u0107 konserwatywny zesp\u00f3\u0142.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10343"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10343"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10343\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10345,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10343\/revisions\/10345"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10343"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10343"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10343"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}