
{"id":10394,"date":"2022-10-28T23:53:21","date_gmt":"2022-10-28T21:53:21","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=10394"},"modified":"2022-10-29T23:32:11","modified_gmt":"2022-10-29T21:32:11","slug":"kilka-atrakcji-na-jednym-koncercie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2022\/10\/28\/kilka-atrakcji-na-jednym-koncercie\/","title":{"rendered":"Kilka atrakcji na jednym koncercie"},"content":{"rendered":"\n<p>Przede wszystkim tytu\u0142owa: uczczenie 100. rocznicy urodzin Kazimierza Serockiego. Inne: m\u0142oda dyrygentka z sukcesami oraz lubiany laureat Konkursu Chopinowskiego w m\u0142odzie\u0144czym utworze Clary Schumann.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Na ostatnim koncercie w Filharmonii Narodowej program zosta\u0142 u\u0142o\u017cony parami. Uwertur\u0119 <em>Hebrydy<\/em> Mendelssohna z <em>Koncertem fortepianowym a-moll<\/em> op. 7 Clary Schumann (a w\u0142a\u015bciwie pod\u00f3wczas jeszcze Wieck) \u0142\u0105czy to, \u017ce Mendelssohn dyrygowa\u0142 prawykonaniem utworu 15-letniej Clary w lipskim Gewandhaus, z ni\u0105 sam\u0105 przy fortepianie. Dziewczyna by\u0142a utalentowana w obu dziedzinach, cho\u0107 w kompozycji jeszcze nie mia\u0142a du\u017cego do\u015bwiadczenia. Najpierw napisa\u0142a ostatni\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 (w wyra\u017anie polonezowym rytmie), kt\u00f3rej orkiestracj\u0119 zrewidowa\u0142 jej przysz\u0142y ma\u0142\u017conek, ale ona t\u0119 rewizj\u0119 cofn\u0119\u0142a i dopisa\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 pierwsz\u0105, kr\u00f3tk\u0105, i drug\u0105, liryczn\u0105, w kt\u00f3rej pianista gra z wiolonczel\u0105 solo. Napisane to jest w stylu brillant i wcale nie\u0142atwe &#8211; wida\u0107, \u017ce mocn\u0105 stron\u0105 Clary-pianistki by\u0142y oktawy. Nie jest to dzie\u0142o powalaj\u0105ce, ale mi\u0142e w s\u0142uchaniu, zw\u0142aszcza w dobrym wykonaniu. Kuszlik podszed\u0142 do niego ze zrozumieniem i odda\u0142 jego wdzi\u0119k. Szkoda tylko, \u017ce na bis nie przygotowa\u0142 kt\u00f3rego\u015b z licznych utwor\u00f3w fortepianowych Clary (ciekawszych cz\u0119sto od tego koncertu), tylko po raz enty zagra\u0142 <em>Krakowiaka fantastycznego<\/em> Paderewskiego.<\/p>\n\n\n\n<p>Je\u015bli si\u0119 zastanowi\u0107, co \u0142\u0105czy Serockiego z Ravelem, odpowied\u017a jest jedna: geniusz instrumentacji. Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce wykonano <em>Freski symfoniczne<\/em> &#8211; bardzo rzadko si\u0119 je grywa (ostatni raz tutaj &#8211; w 1970 r.), a to jeden ze wspanialszych wykwit\u00f3w sonoryzmu, niezwykle barwny i dynamiczny, zaskakuj\u0105cy niezwyk\u0142ymi efektami. I w gruncie rzeczy podobnie jest z <em>Rapsodi\u0105 hiszpa\u0144sk\u0105<\/em> Ravela &#8211; to te\u017c wielki fresk i te\u017c zadziwia kolorystyk\u0105 i nastrojem.<\/p>\n\n\n\n<p>Po raz kolejny ogl\u0105da\u0142am w akcji Ann\u0119 Su\u0142kowsk\u0105-Migo\u0144 i mog\u0119 m\u00f3wi\u0107 o niej tylko pozytywnie. Energiczna, precyzyjna i skuteczna &#8211; przynajmniej takie sprawia wra\u017cenie. Absolutnie pewnie prowadz\u0105ca muzyk\u0119 Serockiego i \u015bci\u015ble wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105ca z solist\u0105 w koncercie fortepianowym. Du\u017co dzieje si\u0119 w tym roku w jej \u017cyciu koncertowym i dobrze, \u017ce pokaza\u0142a si\u0119 tak\u017ce u nas.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Przede wszystkim tytu\u0142owa: uczczenie 100. rocznicy urodzin Kazimierza Serockiego. Inne: m\u0142oda dyrygentka z sukcesami oraz lubiany laureat Konkursu Chopinowskiego w m\u0142odzie\u0144czym utworze Clary Schumann.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10394"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10394"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10394\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10396,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10394\/revisions\/10396"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10394"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10394"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10394"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}