Z op\u00f3\u017anieniem par\u0119 s\u0142\u00f3w o sobotnim koncercie Generacje XXIV w Studiu im. Lutos\u0142awskiego, ale te\u017c o wcze\u015bniejszym szczeg\u00f3lnym wydarzeniu, na kt\u00f3rym nie by\u0142am osobi\u015bcie, ale jest w necie.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Robi\u0142am ostatnio (dok\u0142adnie podczas Warszawskiej Jesieni) wywiad z Agat\u0105 Zubel, o kt\u00f3rej par\u0119 lat temu napisa\u0142am \u017ce „to jeden z najlepiej trafionych Paszport\u00f3w POLITYKI”, cytuj\u0105c przy okazji „New York Timesa”, kt\u00f3ry zaliczy\u0142 j\u0105 w\u00f3wczas do \u201enajbardziej uznanych we wsp\u00f3\u0142czesnej muzyce klasycznej europejskich kompozytor\u00f3w i wokalist\u00f3w\u201d. Wywiad uka\u017ce si\u0119 w specjalnym wydawnictwie z okazji 30-lecia naszej nagrody. Przygotowuj\u0105c si\u0119 do niego zajrza\u0142am do kalendarium na stronie autorki, i znalaz\u0142am tam wydarzenia niesamowite. Jeszcze nie odby\u0142 si\u0119 koncert w Londynie, na kt\u00f3rym LPO pod batut\u0105 Edwarda Gardnera z Tomoko Mukayiama jako solistk\u0105 dokona prawykonania jej II Koncertu fortepianowego<\/em> w nie byle jakim s\u0105siedztwie, bo \u015awi\u0119ta wiosny<\/em> Strawi\u0144skiego i IV Symfonii<\/em> Lutos\u0142awskiego, a koncert ma tytu\u0142 Sounding a Century<\/a><\/em> – mi\u0119dzy powstaniem najstarszego i najm\u0142odszego utworu jest dystans stulecia.<\/p>\n\n\n\n Z wydarze\u0144, kt\u00f3re ju\u017c si\u0119 odby\u0142y, ale po naszej z kompozytork\u0105 rozmowie, jedno, r\u00f3wnie\u017c presti\u017cowe, wci\u0105\u017c mo\u017cna obejrze\u0107. Daje to tylko do\u015b\u0107 blade poj\u0119cie o tym, co si\u0119 podczas tego utworu dzieje, ale jakie\u015b tam daje. Ot\u00f3\u017c na Donaueschingen Musiktage (to ju\u017c kolejne prawykonanie jej dzie\u0142a na tym legendarnym festiwalu) pokazano jej Outside the Realm of Time<\/em> na \u015bpiewaczk\u0119-hologram i orkiestr\u0119. Przyznam, \u017ce mnie to zaintrygowa\u0142o i pr\u00f3bowa\u0142am j\u0105 wypyta\u0107, na czym to polega i czy by\u0142oby mo\u017cliwe, \u017ce gdyby co\u015b si\u0119 zepsu\u0142o, to ona sama mog\u0142aby wyj\u015b\u0107 i za\u015bpiewa\u0107. Nie chcia\u0142a w\u00f3wczas zbyt wiele zdradza\u0107, ale stwierdzi\u0142a, \u017ce nie. Skomentowa\u0142a te\u017c, \u017ce skoro hologramy mog\u0105 wyst\u0119powa\u0107 w \u015bwiecie pop, to chcia\u0142a w\u0142\u0105czy\u0107 t\u0119 mo\u017cliwo\u015b\u0107 r\u00f3wnie\u017c do swojego \u015bwiata kompozytorskiego. No i w transmisji troch\u0119 to wida\u0107<\/a>, cho\u0107 w realu pewnie jest bardziej plastyczny odbi\u00f3r. Ot\u00f3\u017c mo\u017cna w tym utworze inspirowanym Proustem podziwia\u0107 hologramow\u0105 Agat\u0119, kt\u00f3ra co chwila ukazuje si\u0119 w innym stroju, a czasem wygl\u0105da jedna spoza drugiej, a nawet trzeciej – no tak, tego nie da si\u0119 zast\u0105pi\u0107 realn\u0105 \u015bpiewaczk\u0105. Muzyka \u015bwietna i \u015bwietnie przyj\u0119ta.<\/p>\n\n\n\n Kompozytorka z m\u0119\u017cem Micha\u0142em Mocem, r\u00f3wnie\u017c kompozytorem i akordeonist\u0105, zakupili swego czasu domek na Islandii, poniewa\u017c w krajobrazach tej wyspy i jej surowym, dzikim pi\u0119knie po prostu si\u0119 zakochali. Uznali, \u017ce jest ono niezwykle inspiruj\u0105ce (powsta\u0142a nawet seria filmik\u00f3w stamt\u0105d, ze zdj\u0119ciami z drona, m.in. tutaj<\/a> i tutaj<\/a>), a gdy Agata otrzyma\u0142a nagrod\u0119 ministra, postanowi\u0142a podzieli\u0107 si\u0119 ni\u0105 z m\u0142odymi kompozytorami i przeznaczy\u0107 pieni\u0105dze na stworzenie programu rezydencji dla nich<\/a>. Jednym z pierwszych, kt\u00f3ry skorzysta\u0142, by\u0142 Kamil Kruk, kt\u00f3rego utw\u00f3r Sequenze du ologrammi<\/em> na orkiestr\u0119 z pi\u0142\u0105 koncertuj\u0105c\u0105 zosta\u0142 wykonany na zako\u0144czenie sobotniego koncertu w Studiu im. Lutos\u0142awskiego. Tu tak\u017ce mowa o hologramach, ale tylko w przeno\u015bni, za to sam kompozytor gra w nim na najprawdziwszej koncertowej pile – to ju\u017c kolejne dzie\u0142o, kt\u00f3re napisa\u0142 z u\u017cyciem tego szczeg\u00f3lnego instrumentu, odk\u0105d nauczy\u0142 si\u0119 na nim gra\u0107 par\u0119 lat temu. Brzmi to podobnie do s\u0142ynnego thereminu.<\/p>\n\n\n\n Ca\u0142y koncert z udzia\u0142em Orkiestry Polskiego Radia pod batut\u0105 \u015bwietnego Rafa\u0142a Janiaka (kt\u00f3ry r\u00f3wnie\u017c jest kompozytorem, wi\u0119c muzyk\u0119 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 prowadzi z wyczuciem), by\u0142 jakby ci\u0105giem muzycznych opowie\u015bci, cho\u0107 o bardzo zr\u00f3\u017cnicowanych charakterach, od Hyloflex \u03b1\u03b2<\/em> Paw\u0142a Hendricha, gdzie s\u0142ycha\u0107 by\u0142o ci\u0105g\u0142y ruch g\u0142os\u00f3w smyczkowych i komputerowych, poprzez rozmowy smyczk\u00f3w z dwoma klarnetami w Tempo capriccioso<\/em> Ewy Podg\u00f3rskiej, konstruktywistyczny mobil Andrzeja Dobrowolskiego – Muzyk\u0119 na smyczki, 2 grupy instrument\u00f3w d\u0119tych i 2 g\u0142o\u015bniki<\/em> z 1967 r., dwucz\u0119\u015bciowy esej na wielk\u0105 orkiestr\u0119 Liquid Air<\/em> El\u017cbiety Sikory (kt\u00f3rego prawykonanie odby\u0142o si\u0119 na zesz\u0142orocznej Warszawskiej Jesieni) i bardziej kameralne opowiadanie – Path in the Clouds IV<\/em> naszego przyjaciela z Bia\u0142orusi Yauhena Poplauskiego, czyli Eugeniusza Pop\u0142awskiego (kt\u00f3ry swego czasu studiowa\u0142 w Polsce). Generacje – to cykl koncert\u00f3w organizowanych wsp\u00f3lnie przez Zwi\u0105zek Kompozytor\u00f3w Polskich, radiow\u0105 Dw\u00f3jk\u0119 i Stowarzyszenie Autor\u00f3w ZAIKS. Ciekaw\u0105 kompozycj\u0119 programu tego wieczoru zawdzi\u0119czamy Tadeuszowi Wieleckiemu – tak, koncerty te\u017c trzeba umie\u0107 komponowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n PS. Prywatnie (bo to m\u00f3j dawny profesor) bardzo si\u0119 ciesz\u0119 z cho\u0107by tak skromnego przypomnienia Andrzeja Dobrowolskiego. Jego stulecie przypad\u0142o na pandemiczny rok 2021, wi\u0119c nie da\u0142o si\u0119 go \u015bwi\u0119ci\u0107 w wi\u0119kszym zakresie, szkoda.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Z op\u00f3\u017anieniem par\u0119 s\u0142\u00f3w o sobotnim koncercie Generacje XXIV w Studiu im. Lutos\u0142awskiego, ale te\u017c o wcze\u015bniejszym szczeg\u00f3lnym wydarzeniu, na kt\u00f3rym nie by\u0142am osobi\u015bcie, ale jest w necie.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10397"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10397"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10397\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10403,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10397\/revisions\/10403"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10397"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10397"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10397"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}