Nie tylko ta\u0144cz\u0105cych (prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, przy s\u0142uchaniu s\u0105 niekonieczni), ale te\u017c muzyk\u00f3w, i to kilkoro, no i przede wszystkim kompozytora.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Koncert w Studiu im. Lutos\u0142awskiego by\u0142 tym, co pozosta\u0142o po projekcie I Warszawskiego Festiwalu Tanga i Muzyki Retro im. W\u0142adys\u0142awa Szpilmana, organizowanego przez Fundacj\u0119 Kultura i Dziedzictwo Ponad Granicami, kt\u00f3ry mia\u0142 si\u0119 odby\u0107<\/a> we wrze\u015bniu w Teatrze Polskim. Mo\u017ce w przysz\u0142o\u015bci si\u0119 rozwinie; publiczno\u015b\u0107 na to jest, o czym \u015bwiadczy prawie pe\u0142na dzi\u015b sala. Zapewne cz\u0119\u015b\u0107 tej publiczno\u015bci przysz\u0142a, jak ja, zaciekawiona mo\u017cliwo\u015bci\u0105 zetkni\u0119cia si\u0119 z Jerzym Maksymiukiem w innej roli ni\u017c dyrygenta muzyki symfonicznej.<\/p>\n\n\n\n Jak wiadomo, cho\u0107 mo\u017ce nie wszyscy pami\u0119taj\u0105, jest to muzyk wszechstronny, r\u00f3wnie\u017c pianista i kompozytor. W tej ostatniej dziedzinie s\u0142yszymy czasami przyk\u0142ady na koncertach, ale przecie\u017c swego czasu tworzy\u0142 te\u017c znakomit\u0105 muzyk\u0119 filmow\u0105. Ponad dekad\u0119 temu napisa\u0142 muzyk\u0119 do odnalezionego niemego filmu Mania<\/em> (z g\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0105 m\u0142odziutkiej Poli Negri), i by\u0142a ona \u015bwietna, zrobiona z wyczuciem (pisa\u0142am o tym tutaj<\/a>). Piosenka z Mani<\/em> nawet dzi\u015b zabrzmia\u0142a, cho\u0107 nie jest tangiem, lecz po prostu „romansem”. Pozosta\u0142e utwory zosta\u0142y napisane specjalnie dla tej inicjatywy (przy wsparciu programu Zam\u00f3wienia kompozytorskie NIMiT).<\/p>\n\n\n\n Gra\u0142 zesp\u00f3\u0142 Gang Tango, kt\u00f3rego cz\u0142onkowie w wi\u0119kszo\u015bci zajmuj\u0105 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c innymi gatunkami muzyki, przede wszystkim dawn\u0105, jak znany nam dobrze skrzypek Grzegorz Lalek, pianista Miros\u0142aw Feldgebel czy kontrabasista Sebastian Wypych (ca\u0142a tr\u00f3jka przewin\u0119\u0142a si\u0119 przez Warszawsk\u0105 Oper\u0119 Kameraln\u0105). Tak\u017ce Lala Czaplicka, \u015bpiewaj\u0105ca (bardzo stylowo) kilka piosenek z tekstami, sw\u00f3j pseudonim artystyczny wzi\u0119\u0142a parafrazuj\u0105c nazwisko m\u0119\u017ca jako imi\u0119, a nazwiska u\u017cywaj\u0105c panie\u0144skiego: jest c\u00f3rk\u0105 Jerzego Czaplickiego, niegdy\u015b s\u0142ynnego barytona operowego, kt\u00f3ry w m\u0142odo\u015bci \u015bpiewa\u0142 tanga m.in. w „Adrii”, ma ona wi\u0119c to w genach. Ale wykonuje te\u017c barok – tutaj<\/a> pa\u0144stwo Lalkowie ju\u017c jaki\u015b czas temu.<\/p>\n\n\n\n Tanga wykonywali z nie mniejszym zaanga\u017cowaniem (do kompletu by\u0142 jeszcze bandeonista i troje smyczkowc\u00f3w). Program mia\u0142 tytu\u0142 Maksymiuk Tango Retro Nuevo<\/em>, i rzeczywi\u015bcie w\u015br\u00f3d kilkunastu utwor\u00f3w napisanych przez Maestra na t\u0119 okazj\u0119 znalaz\u0142y si\u0119 zar\u00f3wno klasyczne tanga, w tym te \u015bpiewane, jak i utwory w charakterze tango nuevo<\/em> a la Piazzolla (Uwertura<\/em> czy Tango rwane<\/em>), czasem do\u015b\u0107 wyrafinowane, jak Tango C-dur<\/em>, w kt\u00f3rym tytu\u0142owe C-dur pojawia si\u0119 dopiero na koniec. By\u0142o te\u017c kilka przeboj\u00f3w w stylu przedwojennym, by\u0142 i walc (z tangiem na rozpocz\u0119cie i zako\u0144czenie), i ballada, i preludium, i barkarola (ale nie w rytmie barkaroli). Do piosenek s\u0142owa napisa\u0142a \u017cona kompozytora, Ewa Piasecka, a z tego, co oboje opowiadaj\u0105, wynika, \u017ce mieli przy tym mn\u00f3stwo dobrej zabawy, co te\u017c publiczno\u015bci si\u0119 udziela\u0142o. Muzycy uzupe\u0142nili program jeszcze kilkoma innymi tangami, od Gardela poprzez Petersburskiego i Szpilmana po Piazzoll\u0119. Tu ju\u017c pozostali w czw\u00f3rk\u0119 jako Gang Tango.<\/p>\n\n\n\n Bardzo to by\u0142 przyjemny koncert, rozgrzewaj\u0105cy i poprawiaj\u0105cy humor w ten mro\u017any wiecz\u00f3r.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Nie tylko ta\u0144cz\u0105cych (prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, przy s\u0142uchaniu s\u0105 niekonieczni), ale te\u017c muzyk\u00f3w, i to kilkoro, no i przede wszystkim kompozytora.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10431"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10431"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10431\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10437,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10431\/revisions\/10437"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10431"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10431"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10431"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}