Hrabia Ory<\/em> Rossiniego) i tak mo\u017cna wymienia\u0107 i wymienia\u0107, co miesi\u0105c gdzie indziej. W najbli\u017cszych miesi\u0105cach zn\u00f3w Londyn, Pary\u017c i Neapol. Listopad akurat ma lu\u017aniejszy, wi\u0119c m\u00f3g\u0142 u nas wyst\u0105pi\u0107.<\/p>\n\n\n\nBy\u0142 to – jak zapowiedziano – recital laureat\u00f3w 9. Mi\u0119dzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Stanis\u0142awa Moniuszki, kt\u00f3ry odby\u0142 si\u0119 w maju 2016 r.: Filo\u0144czyk otrzyma\u0142 w\u00f3wczas I nagrod\u0119 w kategorii g\u0142os\u00f3w m\u0119skich i par\u0119 nagr\u00f3d specjalnych, a Micha\u0142 Biel – dla wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cego si\u0119 pianisty. Ten ostatni jest dzi\u015b jednym najlepszym w tej dziedzinie (jest nie tylko pianist\u0105 towarzysz\u0105cym \u015bpiewakom, ale i tzw. korepetytorem) na polskim polu i r\u00f3wnie\u017c ma uznanie na \u015bwiecie.<\/p>\n\n\n\n
Pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 wype\u0142ni\u0142 cykl Dichterliebe<\/em> Schumanna. \u015apiewak od razu uj\u0105\u0142 barw\u0105 g\u0142osu, kt\u00f3r\u0105 mu po prostu natura da\u0142a – ju\u017c w\u00f3wczas, kiedy s\u0142ucha\u0142am go w Poznaniu, pomy\u015bla\u0142am, \u017ce to g\u0142os na \u015bwiatowe sceny, u nas rzadko si\u0119 takie s\u0142yszy. Ekspresja silna, nawet czasem zaskakuj\u0105ca – najbardziej zaskoczy\u0142o mnie Ich grolle nicht<\/em>, \u015bpiewane jakby z zawzi\u0119to\u015bci\u0105 („w\u0142a\u015bnie \u017ce si\u0119 nie dam, nie b\u0119d\u0119 si\u0119 skar\u017cy\u0142”). By\u0142y te\u017c momenty subtelniejsze, ale ca\u0142o\u015b\u0107 by\u0142a w\u0142a\u015bnie mocna – taka interpretacja, ten jego poeta nie by\u0142 wydelikacony, tylko bra\u0142 si\u0119 za bary z \u017cyciem.<\/p>\n\n\n\nBardziej zr\u00f3\u017cnicowana by\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 druga, pocz\u0105wszy od Z\u0142otej rybki<\/em> i Kozaka<\/em> Moniuszki, a po nich jeszcze arii Janusza z Halki<\/em> (bardzo pasuje do tej roli), kilka arii z wykonywanych ostatnio na \u015bwiatowych deskach oper: I Puritani<\/em> Belliniego, Don Pasquale<\/em>, Die tote Stadt<\/em> (\u015bwietna!) i na koniec przeb\u00f3j: aria Figara z Cyrulika<\/em>, za\u015bpiewana efektownie i z prawdziwym humorem. Na bis jeszcze trzy pie\u015bni Kar\u0142owicza. Trzeba powiedzie\u0107 og\u00f3lnie, \u017ce \u015bpiewanie Filo\u0144czyka nie jest kameralne – jest zdecydowanie na du\u017c\u0105 scen\u0119. I dodam, \u017ce jak zwykle z prawdziw\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 obserwowa\u0142am pianist\u0119, kt\u00f3ry z wra\u017cliwo\u015bci\u0105, subtelnie, dope\u0142nia\u0142 ten teatr.<\/p>\n\n\n\nCiekawe, kiedy zn\u00f3w naszego barytona w Polsce us\u0142yszymy. Chyba trzeba b\u0119dzie go \u015bledzi\u0107 za granic\u0105, podobnie jak Krzysztofa B\u0105czyka. A tutaj mo\u017cna ods\u0142ucha\u0107 dw\u00f3jkow\u0105 Cafe Muza z Filo\u0144czykiem jako go\u015bciem.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W chwili przerwy w zagranicznych wyst\u0119pach mieli\u015bmy rzadk\u0105 okazj\u0119 pos\u0142ucha\u0107 Andrzeja Filo\u0144czyka z Micha\u0142em Bielem na recitalu w Studiu im. Lutos\u0142awskiego, zainicjowanym przez Oper\u0119 Narodow\u0105.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10434"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10434"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10434\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10436,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10434\/revisions\/10436"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10434"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10434"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10434"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}