
{"id":10440,"date":"2022-11-23T00:00:10","date_gmt":"2022-11-22T23:00:10","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=10440"},"modified":"2025-12-24T11:25:58","modified_gmt":"2025-12-24T10:25:58","slug":"dotarlam-w-koncu-na-trzy-czte-ry","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2022\/11\/23\/dotarlam-w-koncu-na-trzy-czte-ry\/","title":{"rendered":"Dotar\u0142am w ko\u0144cu na Trzy-Czte-Ry"},"content":{"rendered":"\n<p>I nie mog\u0142o by\u0107 inaczej, poniewa\u017c dzi\u015b w programie znalaz\u0142y si\u0119 dwa utwory, kt\u00f3rych bardzo chcia\u0142am pos\u0142ucha\u0107 raz jeszcze 7 lat temu, plus dwa nowe.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>W Studiu im. Lutos\u0142awskiego (tu tradycyjnie odbywaj\u0105 si\u0119 wszystkie koncerty tego festiwalu) pojawi\u0142a si\u0119 publiczno\u015b\u0107 niewielka, za to \u015bwietna. W tym trzech kompozytor\u00f3w, z czego jeden na estradzie, czyli pianista Andrzej Kara\u0142ow, kt\u00f3ry wyst\u0105pi\u0142 w duecie z altowiolistk\u0105 Agnieszk\u0105 Pod\u0142uck\u0105. To kolejna altowiolistka, kt\u00f3ra wcze\u015bniej by\u0142a skrzypaczk\u0105, ale zmieni\u0142a instrument z powodu upodobania (podobnie jak Katarzyna Budnik, kt\u00f3rej asystentk\u0105 jest teraz na Uniwersytecie Muzycznym). Zwr\u00f3ci\u0142am na ni\u0105 uwag\u0119 kiedy\u015b na kursach w Lus\u0142awicach; dowodem na to, jak jest dobra, jest, \u017ce przez par\u0119 lat by\u0142a zast\u0119pczyni\u0105 lidera w NOSPR, a teraz gra w Filharmonii Narodowej; jednocze\u015bnie studiuje gr\u0119 na skrzypcach historycznych u Martyny Pastuszki w Katowicach.<\/p>\n\n\n\n<p>Z Andrzejem Kara\u0142owem od pewnego czasu tworz\u0105 duet specjalizuj\u0105cy si\u0119 w wykonywaniu muzyki XX i XXI w. Repertuar maj\u0105 jak dot\u0105d niewielki, ale ciekawy; mo\u017cna o nim przeczyta\u0107 <a href=\"https:\/\/andrzejkaralow.pl\/\">na stronie pianisty\/kompozytora<\/a>, jak r\u00f3wnie\u017c pos\u0142ucha\u0107 <em>Sonaty<\/em> jego autorstwa w wykonaniu duetu, tej samej, kt\u00f3ra zabrzmia\u0142a na dzisiejszym koncercie. (Kara\u0142ow jest wszechstronny; uczestniczy te\u017c w innych zespo\u0142ach kameralnych.) 7 lat temu marzy\u0142am o p\u0142ycie z innymi utworami dzi\u015b us\u0142yszanymi &#8211; sonatami Andrzeja Czajkowskiego i Paw\u0142a Szyma\u0144skiego. Wygl\u0105da na to, \u017ce mo\u017cna si\u0119 takiej p\u0142yty spodziewa\u0107 &#8211; Kara\u0142ow pisze <a href=\"https:\/\/www.facebook.com\/andrzejkaralow\/posts\/pfbid0aK6C8yzFjwDi6PBaHJZWa3vrYQeLCSoQyNoH2rhu8aDoTaaX7oaDVSbeXFPWMbHgl?__cft__[0]=AZX6Zl3u1bIwiPMaL6gl8NroBa904ovkGvi7P7xGjkhZdlRRB8tY7XfOxImV53nCVSGcV7k-y_ikWdvh48GOzgScSDb3a6AfndJYQrLCAJ7wQUpKl1jo7rtIHikhMFCh9VukeIlqhTD8Jkd4yvzUSxKzxjNTtYaUqeFC150JXTJK5rFxFPgILk4dazbBVLXI4fb4XIv3IynRsX68sUUK0I2S&amp;__tn__=%2CO%2CP-R\">na swoim fejsie<\/a>, \u017ce ten repertuar w\u0142a\u015bnie nagrywaj\u0105 (co prawda nie wynika jasno z tej wypowiedzi, czy to w\u0142a\u015bnie te utwory znajd\u0105 si\u0119 na p\u0142ycie). Sonat wspomnianych w poprzednim zdaniu s\u0142ucha\u0142am swego czasu w wykonaniu Krzysztofa Chorzelskiego i Macieja Grzybowskiego, ale my\u015bl\u0119, \u017ce by\u0142o r\u00f3wnie dobre.<\/p>\n\n\n\n<p>O tych dw\u00f3ch sonatach <a href=\"https:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/2015\/08\/18\/dwoch-czajkowskich\/\">napisa\u0142am<\/a> po wys\u0142uchaniu ich prawykonania i w\u0142a\u015bciwie nie mam nic do dodania. Ciekawy by\u0142 uk\u0142ad programu: postmodernistyczny utw\u00f3r Szyma\u0144skiego zosta\u0142 wykonany na pocz\u0105tku, po nim <em>Noumen III<\/em> Aleksandra Ko\u015bciowa, napisany specjalnie dla tego duetu, sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z plam barwnych i powtarzanych motyw\u00f3w. <em>Sonata<\/em> Kara\u0142owa jest z kolei utworem kontemplacyjnym &#8211; inspiracj\u0105 dla niego, jak m\u00f3wi kompozytor, by\u0142a &#8222;szeroko poj\u0119ta natura&#8221;, a szczeg\u00f3lnie &#8222;przestrzenie r\u00f3\u017cnorodnych krajobraz\u00f3w&#8221;. Bardzo uspokajaj\u0105ca, oniryczna niemal.<\/p>\n\n\n\n<p>W tym odpr\u0119\u017caj\u0105cym nastroju mogli\u015bmy i\u015b\u0107 na przerw\u0119 i po niej spotka\u0107 si\u0119 z dzie\u0142em Andrzeja Czajkowskiego, kt\u00f3rego s\u0142uchaj\u0105c wci\u0105\u017c si\u0119 zdumiewam, jak on m\u00f3g\u0142 rzecz tak dobrej jako\u015bci po prostu zostawi\u0107 u swojej przyjaci\u00f3\u0142ki Halinki w piwnicy i nigdy wi\u0119cej do niej nie wr\u00f3ci\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p>Na bis by\u0142 fragment z <em>Notes from a Diary<\/em> islandzkiego kompozytora Halfidi Hallgrimssona &#8211; ten dziennik w tytule odnosi si\u0119 do <em>Dziennika Anny Frank<\/em>. Tym samym, jak powiedzia\u0142 po koncercie Maciej Grzybowski, bis przypasowa\u0142 si\u0119 do kontekstu, jako \u017ce Andrzej Czajkowski by\u0142 dzieckiem Holokaustu. To w\u0142a\u015bciwie przypadek, poniewa\u017c arty\u015bci po prostu znale\u017ali utw\u00f3r w sieci szukaj\u0105c dla siebie repertuaru i skontaktowali si\u0119 z kompozytorem mieszkaj\u0105cym w Wielkiej Brytanii. Przypadek, ale wyszed\u0142 znacz\u0105cy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>I nie mog\u0142o by\u0107 inaczej, poniewa\u017c dzi\u015b w programie znalaz\u0142y si\u0119 dwa utwory, kt\u00f3rych bardzo chcia\u0142am pos\u0142ucha\u0107 raz jeszcze 7 lat temu, plus dwa nowe.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10440"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10440"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10440\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12276,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10440\/revisions\/12276"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10440"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10440"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10440"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}