Poprowadzi\u0142 go dyrektor artystyczny Filharmonii Narodowej, ale za pulpitami dla odmiany zasiad\u0142 NOSPR. Koncert ma by\u0107 powt\u00f3rzony w pi\u0105tek w Poznaniu.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Przed rozpocz\u0119ciem koncertu ceremonia: Walentyn Sylwestrow zosta\u0142 odznaczony Z\u0142ot\u0105 Glori\u0105 Artis. I dobrze, ale artysta by\u0142 \u015brednio zadowolony z cyrku wok\u00f3\u0142 siebie – wyszed\u0142 na scen\u0119 w swoim nie\u015bmiertelnym szarym sweterku, do powiedzenia paru s\u0142\u00f3w trzeba by\u0142o go namawia\u0107, w ko\u0144cu zacytowa\u0142 czterowiersz Szewczenki, ale nie by\u0142o \u017cadnego t\u0142umacza; rol\u0119 t\u0119 napr\u0119dce spe\u0142ni\u0142 ambasador Ukrainy, ale stre\u015bci\u0142 ten czterowiersz do paru s\u0142\u00f3w… <\/p>\n\n\n\n
Oleh Bezborodko (kompozytor zn\u00f3w przyjecha\u0142 na wykonanie) napisa\u0142 \u017cartobliwy utw\u00f3r Carpe diem. Gdyby Beethoven \u017cy\u0142 w Odessie<\/em> najpierw na fortepian na pi\u0119\u0107 r\u0105k, w 2010 r. Dziesi\u0119\u0107 lat p\u00f3\u017aniej opracowa\u0142 wersj\u0119 orkiestrow\u0105 dla odeskiej filharmonii, w kt\u00f3rej w\u00f3wczas by\u0142 kompozytorem-rezydentem, z okazji Roku Beethovenowskiego – mimo i\u017c czas by\u0142 pandemiczny, to jeszcze by\u0142o, mo\u017cna powiedzie\u0107, w miar\u0119 beztrosko. Taki jest te\u017c ten utw\u00f3r – zaczyna si\u0119 jak V Symfonia<\/em>, a potem jest troch\u0119 ha\u0142asu, troch\u0119 pogwarek, a troch\u0119 humoru. Tutaj <\/a>mo\u017cna pos\u0142ucha\u0107 prawykonania z Odessy.<\/p>\n\n\n\n Koncert fortepianowy „S\u0142owia\u0144ski”<\/em> Borysa Latoszynskiego pochodzi z 1953 r., czyli ze \u015brodka socrealizmu, i jest nie tyle klasyczny, co postromantyczny a la Rachmaninow. W pierwszej cz\u0119\u015bci dominuj\u0105 tematy ukrai\u0144skie, w drugiej s\u0142owackie (z posmakiem g\u00f3ralskim), a fina\u0142 jest mazurem, czasem przeradzaj\u0105cym si\u0119 w kujawiaka. Mo\u017cna go pos\u0142ucha\u0107 tutaj<\/a>. Dzi\u015b solist\u0105 by\u0142 \u015bwietny kijowianin Antonii Baryshevskyi, zwyci\u0119zca Konkursu im. Rubinsteina w Tel-Awiwie z 2014 r.; na bis zagra\u0142 r\u00f3wnie\u017c Latoszynskiego: pierwsze z <\/a>Trzech preludi\u00f3w<\/a><\/em> op. 38<\/a>. Lubi\u0119, kiedy solista dopasowuje bis do kontekstu.<\/p>\n\n\n\n